¶ Capitulū xix.
Uantucūqꝫ gratuitū ⁊ vtile ſitbonū eccleſiaſtice pacis qͣꝫ flagranti ⁊ ſollicito amore querē dūeſt expona: vt quiſquis inuētor exponere poſſit Legite inqͣꝫ fideliſſimi hortor frēs legite vt vobiſcū abſens corpore: efficiar vobiſcū in chriſto p̄ſensin fide Incipiā ergo exponere bonade bono: ꝓſequar qͥd dicat euāgeliſta¶ Et factū eſt cū cōſummaſſet ieſus ẜmones iſtos.¶ Quos iſtos; Quos ſuperius eſt ꝓlocutus Quō dica in huiuſmodi mortiferis carnaliū paſſionūſuꝑ pectus apoſtoloꝝ zeli ſcintilla ceciderit. ⁊ modica quidē iā cū cōflabat̉ſꝫ dn̄s quidē delōge ſenſit maloꝝ vaporē Cito ꝑ humilitatis doctrinā qͣſicū aliqͦ riuo aque titionem largiſſimopriuſqͣꝫ accēderetur reſtringit dicēs:¶ Amē dico vobis niſi cōuerſi fueritis ⁊ efficiamī ſicut ꝑuuli n̄ intrabitisin regnū celorū ⁊cͣ. Et illos tūc ſolicitos reddidit: ⁊ totū mūdū de ꝑiculo eiuſdē incēdij liberauit Et illi quidē leuit̓ correcti ſunt. nos aūt fortit̉ſumus muniti: ⁊ momētanee inuidieeorū occaſio: eternū in mūdū humilitatis refrigeriū introduxit Hos ergo ſermōes cū ꝯſummaſſet ieſus trāſtulit ſe de galilea in iudeā qͣſi iuſtusdn̄s oīm: qui ſic diligit alios ẜuos vtalios nō cōtemnat Nā ſicut oēs illidebent gloriā qͣſi dn̄o: ſic ille debet oībus mīam qͣſi ſeruis Nā ſi ſemꝑ vnꝰeū teneat locus: iā nō ē poſſeſſor oīmhoīm ſꝫ aliquoꝝ ¶ Reliquit gͦ galileam ⁊ venit in fines iudee Galileampatriā ſuā de qua fuerat natus qͣi ſolaltius aſcendēs reliquit orientē: ⁊ venit in iudeā qͣſi ad occaſuꝫ. vbi fueratobiturus. in pace paſſionis occūbēsvt iterū nobis alium diem nouiorem
reſurrectiōis oſtēſurus oſtēderet vtdicamīis cū apoſtolo Uetera trāſierūt ecce facta ſūt oīa noua l At ſecute ſūt eū turbe multe. ¶Quaſi teſtimonia. ſalutaris doctrine eiꝰ qͣſi oues paſtorē in manu ip̄ius genite ⁊ nutrite.Producebāt euꝫ qͣſi ꝑuuli filij premꝑegre lōge ꝓficiſcētē: ⁊ qui pr̄ꝰ ꝓficitſcēs bona pignora charitatis illis reliquit exulibus remedia ſanitatum lEt ſanauit eos. ¶ Ibi apparet qꝛ ꝑatierāt. populi ſequi eū: etiā in fines iudee Sed ne quis eſtimet iudeoruꝫ ſic̄erāt detractores ꝙ ad comēdationemopiniōis ⁊ ad teſtimonia virtutū ſuarū iactātie cām traheret ſecū multitudinē infirmorū: iō ſanauit eos ibi ⁊ dimiſit eos: maxīe cū ſufficerēt ⁊ ip̄i adgloriā ⁊ hoībus ad ſalutē teſtimoniain ſuo loco naſcentia¶ Et acceſſerunt ad eū phariſei tentantes eū ⁊ dicētes Si licethoī qͣcūqꝫ ex cauſa vxorē ſuā dimittere? Uiro caſto qualiſcūqꝫ vxor bōavidetur. qꝛ ꝑfecta charitas vitia nō ſetit Qui diligit vxorē. de ſoluēdo matrimonio legē neceſſariā nō hꝫ Ubiaūt de ſoluēdo matrimonio lex reqͥritur. illic iā odiū demōſtratur. vbi odiū inuenit̉: illic fornicatio eſſe cognoſcitur Quēadmodū ſi videas hoīemaſſidue amicicias medicorū colentemex ip̄a re ſtatiꝫ intelligis ꝙ infirmuseſt Sic ⁊ cū videas ſiue virū ſiue mulierē de dimittēdis vxoribꝰ aut virislegē interrogātes: cognoſce q vir ille laſciuus eſt ⁊ mulier illa meretrixeſt Sic ⁊ iudei erant hoīes fornicarij⁊ ꝯtaminati. qui hn̄tes vxores habēnō videbant̉: qꝛ vxor illis nō erat q̄ſiiocūda poſſeſſio caſtitatis ſꝫ qͣſi deſertū eſtus libidinis illic religate Nā inmr̄imonio mox caſtitas delectat: libido aūt quaſi vinculo cōiugij colligata