295 5¶ Capitulū V.
Dicit Iob. Stelle in conſpectu eiusmunde nō ſūt. nec celum ſine crimīe.quō ergo an en apparebit iuſtꝰ. cuiꝰ ſine volūtate peccādi natura ip̄ꝫ pcc̄mc. Dicit apoſtolꝰ Ego ſū venūdatꝰ ſb̓peccato: quod operor nō intelligo. n̄qd̓ volo ago: ſꝫ qd̓ nolo. iō ego nō operor: ſꝫ qd̓ hītat in me pcc̄m Tantꝰergo timor erit oīm ſanctoꝝ: vt nēoſe ſperet iuſtū. ſed timet ne reꝰ exiſtatQuis pōt iudicare conſciam ſuam ⁊recognoſce̓ cor ſuū: cū dicit̉ ꝙ ꝓ verbo ocioſo reddemꝰ rōeꝫ; Quo ergoꝓ peccatoribusⁱ intercedēt ſancti cūtimeant de ſe?. Nā iſtud tēpus mīe iudiciū nō ſuſcipit. et tp̄s iudicij mīamnon ſuſcipit Ideo in pͥmo aduētu cutēpꝰ eēt mīe. dicentibꝰ apoſtolis ſuꝑihuanitate ciuitatis illiꝰ vbi recepti n̄erāt apl̓i Uis inquiūt vt ignis de celo deſcendat? Reſpondit ieſus. neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis/ non eī veni iudicare mundū: ſed ſaluare. on̄dēs ꝙ inſecūdo aduētu .ſ. in iudicio mīa locūn̄ habebit nec valet int̓ceſſio. ¶ Autideo dc̄m ē ꝙ nō ſunt condigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā gl̓am q̄ reuelabit̉ ī nob̓ Si ergo maior erit gloria que preparata ē ſcīs. qͣꝫ quicūqꝫ ſāctoꝝ merebit̉. quō ſufficit alijs ad ſalutē cuiꝰ libꝫ opꝰ eoꝝ. cū nec ſibi ſoli ſufficit ad gloriā illā iuſto iudicio ꝯſeq̄ndam? ¶ Ite potiꝰ ad vēdētes re. Uenditores bonoꝝ vel doctrine ſunt ſacerdotes. qͥ p̄cepta iuſticie. in populodant. qͣi preciū aliqd̓ accipiētes fidemeoꝝ Quia peccatores ꝑ pn̄iaꝫ ſoluūtp̄cio cōfeſſionis eoꝝ et placāt Aut p̄ciū doctrīe accipiunt. qn̄ ſic docentesaudierit eos populus. et tūc ꝑ obedientiā mercatꝰ ē ſibi populꝰ ſalutē. etſacerdotes recipiēt a deo mercedemdoctrīe Id̓o bn̄ ꝯſulūt p̄ceptores vteāt ad ſacerdotes eos audiēdo ⁊ faciendo. vt hēat virtutē olei fides eoꝝ
ſi tn̄ habuerīt tempꝰ l. Abeūtibꝰ illisecce ſponſus vēit. Oſtēdit ꝙ int̓ anguſtias diuerſoꝝ t̓roꝝ vidētes ſe peccatores anxiabunt̉ et currut huc ⁊ illuc ad ſacerdotes doctrinā et pnīamſibi q̄rētes et īterrogātes qͥd oꝫ facēSꝫ feſtināte iudicio cū nō ſit docendi licentia. nec tꝑs faciē̓de iuſticie autpnīe: eoꝝ feſtinatio vacua ē Hec quotidie videmꝰ. ſacerdotes clamāt. quipeccauit pnīam agat. qui nō peccauitin deo ꝑmaneat. neqꝫ ſeducāt vos diuitie neqꝫ hores teꝑales. ꝙꝛ tempusveſtrū prope eſt. Et ſi conſummatioveſtra tardauerit. mors veſtra nō tardat: ideo nemo obaudiat Cū mors venerit anxiant̉ et vocant ſacerdotes ⁊pnīam volūt agere quādo iā pnīe loCus nō eſt. et dū pcc̄a exponūt et tp̄spnīe capiunt et p̄cepta iuſticie. capit̉anima eoꝝ et vadunt vacui et ligatiiuſti dei iudicio. qꝛ nō ꝓpter odiū peccatorū ſibi diſplicētes volebāt pnīaꝫagere. ſꝫ ꝓpter timorē mortis. et ſi viuere potuiſſent nō ſibi diſplicuiſſent¶ Aliꝰ eī vēditores olei pauꝑes dic̄Hortāt̉ ergo prudētes fatuas vt eātad pauꝑes ſi patit̉ eis tp̄s. i. faciētesoꝑa iuſticie mīam cōſequātur ab eisQuia ꝑ penitētias ab eis factas oleimīe merces adquirit̉. dū eī vadūt volentes aliqͥd agere vnde poſſēt cū fiducia chro occurrē venturꝰ ē chr̄s repēte. id̓o eis nihil ꝓdeſt anxietas illa.tunc incipientibꝰ eis bene agere tēpus excludit̉Nouiſſime peniunt ⁊ relique ⁊cͣ. Nihil ꝓdeſt ex neceſſitaterepetita cōfeſſio cuꝫ dicitur dominedomine quia ex voluntate non confeſſus eſt. nam voluntaria confeſſio:modica ſufficit deo. in neceſſitate nonmagna ¶ At ille Neſcio vos. Signaſpūs mei ī vob̓ nō video. Sicut qui