¶ De inuitatis ad nuptias.Ciij.

Cū venerit impius in ꝓfundo malorum cōtemnit Sicut enī infirmus donec mediocriter hꝫ aliquā paſſionē ⁊ſpēat ſe poſſe curari ẜuat ſe a nociuiseſcis Si āt intellexeit īſanabilē ſe eēiā nō ſibi ꝑcet Sic̄ ⁊ hō donec mediocriter peccat ⁊ ſperat ſalutē qͣntulūcūqꝫ obſeruat ſe a malo Si aūt grauiter peccādo ceꝑit deſꝑare: iā nihil dubitat facere: quaſi qui iā pcc̄is ſuis vicerit iudiciū dei. neſciens miſer q ſic̄in bono gradus ſt̓ gloriaꝝ. ⁊ vnꝰ quiſqꝫ ẜᵐ menſurā boni ſui accipit gloriāſic ⁊ in malo gradus ſūt penarū ⁊ vnuſquiſqꝫ ẜm mēſurā mali ſui accipit⁊ penā Sicut enī infinitus eſt deꝰ inretributione bonoꝝ: ſic infinitus eſt īretributione malorū Similiter ⁊ ſacerdotes oībus malis repleti qͥ iā indeū ſperare nō poterāt. ui ip̄m deummanus mittebant: nō ignorātes eumeē filiū dei ſꝫ ſibi iā nō ꝑcentes ¶ Etmirū tibi videtur: hoc? Uere oīs hōmalus quātū ad voluntatē ⁊ manusmittit in deū ⁊ occidit eū Qui enī deum excitare ad iracūdiā nō dubitat:qͥ p̄cepta eius ꝯculcat: qui nomē eiusꝯtemnit. qui blaſphemat qui murmūrat ꝯtra deū. qͥ turbato vultū ꝯtra celū aſpicit. qui in ira ſua manus audacter ſubleuat ꝯtra eū. nōne ſi potuiſſet fieri manus mitteret in deū ⁊ occideret eum vt iā licenter peccaret.¶ Capitulum xxij.Treſpondēsieſus iterū dixit eis in ꝑabolis. ¶ Dn̄o de vinea proponente ꝑabolā ⁊ dicēte qm̄ iuſticiadei a iudeis fuerat auferēda: n̄ ſūt territi ſꝫ magis exaſꝑati: ⁊ volebāt manus mittere ⁊ tenere eū. Quod intelligens dn̄s nō tacuit: ſꝫ peiorē irā dei

ꝑ aliā ꝑabolā nūciauit eſſe venturamNā ſi illi qͥ timere debuerāt nō timuerūt ſꝫ magis exaſꝑati ſūt: quāto magis chriſtus tacere nō debuit qͥ timere nō poterat; Illos enī malicia fecitaudacēs iſtū aūt ptās.¶ Simile eſt regnū celoruꝫhoī regi qui fecit nuptias filio ſuo IHō rex dicitur deus pr̄ qui nūqͣꝫ ſuſcepit humana: vt intelligamus qꝛ nomē hoīs p̄iudiciū nō facit dīne nature Propt̓ cām ꝑabole hō dicit̉: nō qꝛꝑs aliqua hoīs erat in ea Iō qn̄ audis in ſcriptura deū hoīem dici: quāto magis neceſſariū fuit vt hō diceretur vnigenitus dei filius: cū nō eſſetpurus qui humanā ſuſcepit naturaꝫ?Qm̄ aūt nuptias nominamus vtile ēvt breuiter on̄damus ꝓ vt dant nob̓ſenſuꝫ ſcripture: quō aīe fideles ī dieillo in chriſto iūgende ſūt: interiꝫ nūcdeſpōſate Oē bonū viuax ſbn̄a eſt ⁊immorlis: vitā aūt chr̄s: oē aūt malūmoͣrle: ſine ſbn̄a eſt ⁊ nihil eſt Ita qͥcquid viuū creatum eſt ſuper terramex vita viuit: nec poteſt eſſe aliquodviuū in quo nō ſit ſpūs vite Ex malo aūt nulla res eſſe poteſt Cum ip̄mmalū nihil ſit: quō poteſt facere rē aliquā; Eſſe tn̄ ꝑdere poteſt: ſed nonip̄m malum ꝑdet Sed de re ip̄a ī quaē malū ſubtrahit ſe bonū: ꝓpter inhabitans malū in ea Et ſic bono recedēte res vadit̉ ad nihilum Ergo res inquā ſolū bonū eſt viuax eſt ⁊ immortalis In qua aūt bonum ⁊ maluꝫ habitat: viuit quidē tn̄ pro tꝑe viuit ꝓpter inhabitans bonum: moritur autꝓpter inhabitans malū ⁊ eſt res mortalis ſicut homo Homo autem ideoex bono ⁊ malo creatus eſt vt ꝯtēptomalo ſequat̉ bonū: ⁊ ꝑ hͦ hēbit electionis mercedē Ꝙ ſi ꝯtēpto bono ſecutus fue̓it malū. ſuſcipiet eū et̓nꝰ īteitꝰ