¶ Capitulū quartū.
Tertius āt nec in forma ſtabat hūana. nec in ſpē deſcendebat colūbe ſꝫ invoce tātū audiebat̉ deſcēdēte deſurſuꝫ. ſꝫ hoc cōfeſſio eſt inſipiētiuꝫ hēticoꝝ Prudētiores āt hētici nō dicunttres vnū eſſe deuꝫ ſꝫ tres habe̓ eandēſbn̄aꝫ qd̓ magꝭ. macedoniꝰ qͣꝫ homouſyon ꝯfitet̉ Uideaꝰ gͦ qͥs cui ſit eqͣlisNō dixit hic ē filiꝰ nr̄ dilectus vt nequē admodū deꝰ ita ⁊ ſpūſſcūs videat̉pr̄ chr̄i fuiſſe Nā ſi eqͣles ſt̓ ꝑ oīa quēadmodū ille pr̄nitate eſt hōratus ſic ⁊ſpūſſcūs Si āt deus qͥdē pr̄ eſt qꝛ filiūhꝫ. ſpūs āt ſcūs nec eſt pr̄ qꝛ nec filiūhꝫ: nō ē ꝑ oīa eqͣlis. Nec dictū ē hi ſt̓filij mei dilcī ne cū chr̄o etiā ſpūſſcūsfiliꝰ putaret̉ Si āt nō eſt filiꝰ quēadmodū chr̄s ſꝫ mīſter fidelis chr̄i nō ēequalis chriſtoSicut columbamIō ſpūſſcūs ſpē̄ꝫ colūbe ſuſcepit. qm̄pre oībus aīalibus hec cultrix ē charitatis Oēs eniꝫ ſpēs iuſticie qͣs hn̄tẜui dei in vēitate: pūt hr̄e ⁊ ẜui diaboli in ſimulatiōe Habꝫ enī diabolus ⁊māſuetos ⁊ hūiles: hꝫ caſtos: ⁊ elemoſynarios ⁊ ieiunos ⁊ oēm ſpēꝫ boni:quā creauit deus ad ſalutē hoīm Ipſas ſpēs ⁊ diabolus ītroduxit ad ſeductionē vt int̓ bonū veꝝ ⁊ bonū ſimulatū ꝯfuſio fiat: vt ſimplices hoīesqͥ boni veri ⁊ boni ſimulati differētiāintelligere caute nō pn̄t: dū quer̄t bonos dei ẜuos incurrāt in ſeductoresdiaboli Solā āt charitatē ſcī ſpūs nōpōt immūdꝰ ſpūs imitari Oīs gͦ ſpēsiuſticie ī impoſtoribꝰ īuēit̉. ſola gr̄a vēcharitatis dei nō īuenit̉ niſi ī ẜuis deiIō ergo hāc pͥuatā ſpēm charitatꝭ. ſibi ſoli ẜuauit ſpūſſcūs: vt ꝑ nulliꝰ iuſticiā ⁊ teſtīoniū ſic ꝯgnoſcat̉ niſi vbi ēſpūſſcūs: quēmodū ꝑ gr̄am charitatꝭ.Hic̄ eſt filiꝰ meus
dilectus in qͦ cōplacui. Et vide ī mōte ſic dicit Hic ē filiꝰ meꝰ dilcusⁱ in qͦmihi cōplacui ip̄m audite Hic āt tm̄mō dixit in qͦ ꝯplacui. qꝛ illic ex ꝑte iācognoſcebāt filiū dei: ſꝫ qꝛ putauerūterrātes chr̄m moyſi ⁊ helie ſimile eē.iō addit ip̄ꝫ audite. n̄ vt leges ⁊ ꝓphetas nō audiāt. ſꝫ vt euāgeliuꝫ apliusaudiāt qͣꝫ legē ⁊ ꝓphetas: vt ſciret ꝙip̄e dn̄s ē legis ⁊ ꝓphetaꝝ Hic āt cunō adhuc cognoſceret̉ chr̄i ꝑſona nōꝯueniebat dice̓ ip̄m audite. qm̄ qn̄ ꝑſona firmit̓ cognoſcit̉. tunc ⁊ doctriafideliter ſuſcipitur quoniā perſone dignitas comendat doctrinam.¶ Capitulū quartūeAACductusAeſt ieſus in deſertu a ſpū vttentaret̉ a diabolo. Ex eoqd̓ ſb̓iūgit dicēs. vt tētaret̉ a diaboloon̄dit ꝙ a ſpūſco eſt ductꝰ Sed nō qͣiminor maioris p̄cepto. ſꝫ qꝛ maior minoris hortatu Nā nō ſolū ductus autadductꝰ dicit̉: qͥ alicuiꝰ ptāte ducit̉. ſꝫetiā ille qͥ alicuiꝰ rōnabili exhortatione placat̉ Sicut ſcpͥtū eſt de andrea.Hic īuenit ſimone frēm ſuuꝫ ⁊ dicitei Inuc̄imꝰ meſſiā qͥ dr̄ chr̄s: ⁊ adduxit euꝫ ad ieſuꝫ Ecce nō ptāte eū adduxit ſꝫ rōne placauit. quēadmodū ſimgr̄ milituꝫ videat dn̄antē tyrānum⁊ det ꝯſiliū regi dicēs Exi obuiā illiqꝛ tota perit ꝓuīciā Nā fortior ē tuafama qͣꝫ meā virtus: ⁊ ecce rex a magiſtro milituꝫ ducit̉ ⁊ tn̄ nō eſt mīoreo qͥ ducit Ad diaboluꝫ ieſus ductꝰ ēvt tentaret̉ Ad hoīes quidē diabolvadit vt tentet eos. nō hoīes ad diaboluꝫ vt tentent̉ ab eo Quoniā āt aduerſus chr̄m diabolꝰ ire nō potēat iocōtra diabolū chr̄s ꝓceſſit. ¶ Cōſtatin nobis eē qͥnqꝫ baptiſmata Unū inverbo ſicut ⁊ chriſtus dixit: Et vos