¶ Capitulū xxi.
oculos eorū ⁊ cōfeſtiꝫ viderūt. Quādiu ergo dixerūt dn̄e fili dauid. ſuſpēſa eſt ſanitas: mox aūt vt dixerūt tm̄mō dn̄e: infuſa eſt ſanitas ¶ Tetigitoculos Itetigit hō carnaliter Namverbū ſanauit vt deus tetigit qd̓ dauid filiū dixerūt ſanauit eos. qꝛ crediderūt potētie eius vt vna eadēqꝫ oꝑatio ſanitatis ⁊ fidē eorū remuneret⁊ infidelitatē caſtiget Bonū munusobtulerūt chriſto ſanati Quale? ¶ Secuti ſūt eū. Nā qͥd hō in vicē reddatdeo digne ꝓ bn̄ficijs eius: niſi ꝙ ip̄eadmonet ꝑ ꝓph̓am O hō qͥd vult deus a te. niſi vt facias iudiciū mīam: etꝑatus ſis ire cū dn̄o deo tuo; Cōſeqͥnter ⁊ gentiū oculos mētis ieſus tetigit dans eis gr̄am ſpūſſcī que gētescū fuiſſent illūiate: ſecute ſūt eū oꝑibꝰbonis. nūqͣꝫ poſtmodū relinq̄ntes eūſicut aliquando iudei.¶ Capitulum xxi.Tcuꝫ appropinquaſſet ieſus hieroſolymis ⁊ cetera. ¶ Puto resip̄a exigit vt q̄ramus Freq̄nter qͥdēieſus venit in hieruſalem ſicut ioh̓esteſtatur nunqͣꝫ tn̄ ſibi adhibuit mīſteria iumētorū nec ramorū circa ſe virētia cōſtituit ornamēta. nec ad terribilē laudem ſue dīnitatis aīos populiexcitauit. niſi mō qn̄ vt patētur aſcēdit Iō ergo cū tāta gloriā eſt ingreſſus vt amplius eoꝝ aduerſus ſe excitaret inuidiā. qꝛ iā tp̄s paſſionis eiusinſtabat. ⁊ nō mors eū vrgebat ſꝫ ip̄emagis aduerſus ſe compellat morteꝫQuotiēs enī de māibus ſacerdotuꝫelapſus euaſit: cū eēt viſibilis factusQn̄ iudei chr̄m voluerūt occide̓: tangere eū nō potuerūt Qn̄ aūt ip̄e ſecutus eſt mortē ꝑcere ei iudei nō potuerūt ¶ Ergo ſi chr̄us eos ꝓuocauit:
forte ne de morte ſua fecit eos innoxios; Abſit Excitauit eos n̄ vt facerētqd̓ an̄ noluerāt: ſꝫ vt poſſint face̓ qd̓pͥus volebāt facultas eis data eſt. nōmutata volūtas.Tūc ieſus miſit duos diſcipulos dicēs Itē in caſtellū qd̓ cōtra vos eſt. ⁊ ꝯfeſtiꝫ inuenietis aſinaꝫalligatā ⁊ pullū cū ea Soluite ⁊ adducite mihi. ¶ Aſina ⁊ pullus eius iudeiſūt ⁊ gētes. Iudea enī ẜm deū mr̄ ēgentiū Sic enī dicit ad eā deus ꝑ iſaiam ꝓph̓am Et ꝯſtituā pͥncipes tuosſicut antea. ⁊ ꝯſiliarios tuos ſicut abinitio Et tūc vocaberis ciuitas iuſticie. ⁊ mr̄ ciuitatū .i. eccīaꝝ. fidelis ſionPropt̓ quaſdā tales ſimilitudīes aīalibus his aſſimilati ſūt hoīes: deū veldei filiū nō cognoſcētes. Eſt enī aīal̓hoc immūdū. ⁊ pͦ ceteris pene iumētꝭ.magis irrōnabile ⁊ ſtultū. ⁊ infirmū.⁊ ignobile. ⁊ oneriferū magis: ſic fuerūt ⁊ hoīes an̄ chr̄i aduētu idolatriepaſſiōibus diuerſis immūdi. ⁊ irrōnabiles. verbi rōne carētes: qͣꝫtū ad deuſtulti ¶ Quid aūt ſtultius qͣꝫ fcōrē cōtemnē: qͣꝫ ſcūrā ⁊ opus manuū ſuarūadorare. qͣſi fcō⁊c̄. Erāt eī infirmi ẜmaīam ⁊ ignobiles nō valētes reſiſtēpaſſiōibus ſuis: ⁊ obliti generationēſuā celeſtē: facti fuerāt ſerui paſſionūſuarū ⁊ demonū: qͥbus reſiſtere nō valebant Et qͥcunqꝫ demonuꝫ vel ph̓orū cuiuſqꝫ erroris vel dogmatis alicuius ſarcinā eis voluiſſet imponere.ſufferebant: ⁊ oīa nō bona pacia ſupportabāt: nec reſiſtebant. Propt̓ queoīa ⁊ apoſtolus ad corintheos dicit.Uidete vocationē vr̄am frēs qꝛ nonmulti ſapiētes ẜm carnē. nō multi nōbiles. ſꝫ que ſtulta ſūt mūdi elegit deꝰvt ꝯfundat ſapiētes. ⁊ infirma mūdielegit deus ⁊ ea que nō ſūt. vt ea queſūt deſtrueret. Ac vbi chriſtus ſupir