¶ Capitulū xxv.

dos. gͦ in illis nō ē inuentꝰ vt ꝑdat talc̄ta Qui ẜm preſciētiam ordīat̉ a deorecipit fidei gr̄aꝫ Secūdū hec que diximꝰ preſbyter aut diaconus ſi peccacor inuētꝰ fuerit qͦ ad preſcientiaꝫ dein̄ ex deo. ſꝫ ex homībus factus videt̉preſbyter vel diaconꝰ. et quaſi laicusinuenit̉ inter eos qͥ vnū talentū fideiacceperūt. ac ꝑ hͦ nemo a deo ordinatus peccat. vt qͥ vnū talētū a deo acceperit .i. fidei gr̄amOmībꝰ eī a deo dat̉fidei gr̄a. clericatura vero tm̄ dignisqꝛ in illis cauſa ſalutis eſt. in iſta diſpenſatio miniſterij. Nam pater familias annonā omnibꝰ ſeruis dat: negocia ſua nō om̄ibꝰ ꝯmittit¶ Abſcondit talentū in tertal. i. accipiendo noticiā chr̄i ꝯtemnitvitam ſpūalē .i. terrenis actibꝰ et delicijs ꝯuerſans obruit illud ī carne ſuaet ſollicitudinibꝰ mūdi qͣi ſpinis effocat fidei ſue bonū et non facit fructūhoc ē talētū in terra abſconde̓ .i. ſemēꝟbi inter ſpinas effocare Sciendū ꝙille fodit gr̄am ſuā in terra qui nec ꝓponit peccare nec iuſticiā facere/ qͥ eīpeccat nō abſconde videt̉ gr̄am ſuaꝫſꝫ corrumpē Si ergo in tenebras exteriores mittunt̉ qͥ accepto ꝟbo fideicarnaliter viuendo fructū iuſticie nōfecerūt. quas tenebras habebūt qͥ talentū fidei peccādo ꝑdiderūt? Qui fodit talentū ſuū ſimilis ē ꝟginibus fatuis oleū nō habentibꝰ Utreqꝫ putauerūt ſibi ad ſalutē ſufficere ſi ī chr̄mcrediderūt. nā ſi talētū n̄ ꝑdideit malꝰ .i. fidē̄ dn̄i. tn̄ reus erit dāni Nō ꝓpter hͦ ſolū quilibet fit chr̄ianꝰ vt ſeruat talentum fidei. ſꝫ vt oꝑet̉ iuſticiāin chr̄o Sicut qͥ accipit ſemē a domino ſuo in temꝑe. et niſi ſeminat facitdamnū dn̄o ſuo. ſic ille qui accipit fidem chriſti et iuſticiā nō oꝑat̉ etſi fidē nō ꝑdat. tamen tantū peccat qͣntū

potuit iuſticiā facere ſi nō neglexiſſꝫPoſt multum vero temporis venit dn̄s ⁊cͣ. Scienduꝫ quareinterim chr̄s aſcendit in celuꝫ poſteareuerſurꝰ et ſemper cum ſanctis manſurus. vt eo abſente fideles ſibi et vitā adquirerent per oꝑa. preſente eniꝫchr̄o fideles nec tentari poterant necprobari Quomodo ſi ſit preſens. etſividet̉ non timet̉. chriſto ergo preſente etſi tentationē aliquam ſuſtinerētaut iuſticiam facerent. opꝰ eoꝝ nō videbatur eē in fide ſꝫ in oculis ideo n̄poterāt ſibi mercedem fidei per iuſticiā fidei adqͥrere niſi aſcendiſſꝫ ab eisNam ſeruus fidelis domino abſenteprobatur: preſente domino quicquidfecerit nō ē laus ſerui ſed domini Iōpropter nr̄am vtilitatem aſcendit nōſuam. tempus differt largū vt longiꝰdet̉ iuſticie faciende.¶ Et accedens qui quinqꝫtalenta acceperat. Bonus ſeruus nquaſi glorificās in oꝑe ſuo non p̄mialucratoꝝ talentoꝝ memoriā fecit ſedpͥmo memorat q̄ accepit pꝰ que inuenit vt on̄dat nō ſui laboris qd̓ adquiſiuit. ſꝫ beneficioꝝ dn̄i ſui quibꝰ adqͥſiuit Acſi dicat Dn̄e quātū ad men laborē nullā iuſticiaꝫ facere potuiſſemniſi ex gratia tua ſicut dixit qui plusomnibus laborauit. ſꝫ non ego ſꝫ gratia dei mecum ¶ Ait dominus. Eugeſerue bone. Pauca ſunt admodumſi quis de magna maſſa tritici modicā dedit drachmam. ſic de magno theſauro regni celeſtis modica vobis ꝑſpiritumſanctum arra preſtatur. Dicit apoſtolus Ex parte prophetamꝰcum venerit quod perfectum eſt. deſtruet̉ qd̓ ex ꝑte ēIntra in gaudium domivt poſſeſſor ſit gaudij. n̄ dic̄ ad gau