¶ Capitulū xxiij.
p̄cepta vita eorū eſt ꝯſūmata vt necin modicis his negligere adquieſcātqd̓ nō erat verū? Nā minimaruꝫ quidem rerum decimas offerebant: oſtēdende religionis gratia In iudicijsaut erāt īiuſti. in fratribus ſine miſericordiā in veritate increduli Quasſimulationes eorum dn̄s arguens dicit ⁊ adiūgit ¶ Hypocrite liqͣntes culicem camelum autem glutientesQm̄ a modicis quidē delictis ſe abſtinebāt. q̄ fieri ſolēt ex decimis nō oblatis: magna āt mala alacrit̉ ꝯmittebātqͣlia ſūt īiuſtū indiciū iudicare. in ꝓximos ſuos odia exerce̓: in deū incredulū eſſe. in cā aūt ſcribarū ⁊ phariſeoꝝcadūt mult̓i ⁊ nūc. qͥ vident̉ quidē eccleſias hōrare. pauꝑes ꝯſolari: in iudicio aūt ſedē̄tes: aut ẜm ꝑſonarū acceptionē iudicāt aut ẜm dr̄aꝫ muneꝝ. inter ſe ip̄os lites qͦtidianas exercet: etodia ſine fine. p̄ponentes ſemper auaritiā charitati. ī fide aūt ſemꝑ infirmiſūt int̓ chriſtianos ⁊ hēticos nullā differētiā arbitrant̉ ſic̄ ⁊ mētrix mulieradulteꝝ idip̄m putat ⁊ virum Et ip̄iergo hypocrite ſt̓: ⁊ culicē liquāt modicū repellētes pcc̄m. ⁊ camelū glutiunt maxīa ⁊ peſſima ꝯmittētes ¶ Nūcveniamꝰ ad ſacerdotes Scimꝰ qꝛ ẜuaeiuſticiā ⁊ facere mīam ⁊ hr̄e fidc̄ ꝓpt̓gloriā ſuā deꝰ mādauit Decīas at olferre ꝓpt̓ vtilitatē ſacerdotū: vt ſacerdotes quidē ppl̓o in ſpūalibꝰ obſeqͣnt̉ppl̓i aūt in carnalibꝰ ſacerdotibꝰ ſb̓miſtret Sacerdotes ergo auaritia pleuiſi qͥs de ppl̓o decimas nō obtuliſſet: ita eū corripiebāt qͣſi magnū crimē feciſſet qꝛ decimā alicunus rei vel mīmenō obtuliſſꝫ Si qͥs at in ppl̓o aut peccabat aut alteꝝ ledebat: aut aliqͥd talefaciebat nemo curabat corripe eu. qͣſinullā culpā feciſſet qͥ in deū peccabatDe ſuo quidē lucro ſolicite agebāt:de gloria aūt dei ⁊ ſalutē hoīm neglihāt Iō dic̄ de eis Ue vob̓ qͥ decimas
etiā minutaꝝ reꝝ exigitis a populo: ⁊mīaꝫ ⁊ iuſticiā n̄ facie te ppl̓m n̄ admonetis Sic enī ⁊ mō fit Ecce eī ep̄s ſidebitū hōrꝭ. n̄ acceꝑit a pb̓ro aut pb̓ra diacono aut diaconꝰ a lectore iraſcit̉turbat̉ Si at vidēit aut ep̄s pb̓rꝫ autpb̓r diaconū circa eccīe obſeqͥū n̄ ꝑmanc̄tē: aut alios peccātes ī deū neqꝫ iraſcūt̉ eis neqꝫ curāt qꝛ oēs qͥdē de ſuohōre ſoliciti ſt̓ d̓ hore at dei nullꝰ Etportiōes qͥdē ſuas qͥſqꝫ ẜᵐ dignitatesſuas vigilant̉ aſpiciūt ⁊ defēdūt. ⁊ ẜmdignitatē ſuā curā impēdere circa obſequiū eccīe nattēdūtS Si decimas populus nō obtulerit murmurat oēs: ⁊ſi peccāte populū viderīt: nemo murmurat ꝯtra eos Quā cōpedioſe ī histribꝰ ꝯplexus eſt ⁊ ꝯditiōes hoīm: etq̄ neceſſaria hoībꝰ ſūt ad ſalutē Om̄sei hoces aut iudices ſūt: ſiue ſpūalesſiue mūdiales: aut ſub iudicibꝰ ſūt Etoībꝰ generalit̓ tā iudicibꝰ qͣꝫ his qͥ iudicant̉ duo hec neceſſaria ſūt ad ſalutc̄: fides vera ⁊ oꝑa bona Dicēs gͦ iudiciū: tetigit eos qui iudicāt: ſiue midiales iudices qͥ p̄ſūt mūdo: ſiue ſpūales qui p̄ſidēt eccis vt iuſtū iudiciuꝫiudicēt Hec eſt enī pͥma iuſticia eoꝝ:vt ſi vē aut iudices mūdiales loquutur iuſticiā: aut iudices ſpuāles ſi vēloquūtur iuſticiā in eccīa: ꝑ hoc on̄ditur ſi iuſtū iudicauerīt dicēte ꝓphetaSi vere vtiqꝫ iuſticiā loqͥmī: iuſte iudicate filij hoīm Si aūt nō iudicauerīt iuſtū iudiciū in veritate nō loquūtur iuſticia: ſꝫ in labijs tm̄ Dicēs autfidē: admonet om̄s viuere in fide deiDicēs vero mīam: ꝯuerſationē bonāoībꝰ p̄dicauit Nā ī abſtinētia a malisſine oꝑe bonaꝝ rerū mīam ꝯſeruaturNā ⁊ n̄ face̓ hoī qͥ pati nō vult ⁊ facere q̄ ſibi vult fieri vtrunqꝫ mīa eſt.¶ Duces ceci liquātes culice: camelūaūt glutiētes ſūt. Oēs ſacerdotes qͥꝓpter nō ablatas ppl̓i decimas curat⁊ delinq̄ntē ppl̓m vidētes tacēt: do-