Increpat phariſeos.CxV.
cēt ppl̓m ſuo exēplo liqͣre culicē ⁊ camelū glutire .i. a modico qͥdē pcc̄o ſeabſtinere. maiora ſūt ꝯmittere.Ae vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite qͥ emūdatis qd̓ foris eſtꝑabſidis ⁊ calicis. Qm̄ in ſpē ꝑabſidis ⁊ calicis hoīes dicunt̉: manifeſtūeſt ex eo qd̓ addidit dicēs ¶ Abintꝰ eīpleni rapina ⁊ iniqͥtate. Iudei veroqͦtiēſcūqꝫ ingreſſuri erāt in tēplū autſacrificiuꝫ oblaturi ꝑ dies feſtos ſe ipſos ⁊ veſtimēta ſua ⁊ vtēſilia ſua lauabāt: ⁊ a pcc̄is ſe ip̄m nemo purgabat: cū deus neqꝫ corꝑis mūditiā laudet neqꝫ ſordes ꝯdēnet Pone tn̄ ꝙꝛdeus odit ſordes corporū ⁊ rerū ⁊ vaſorū: ſi ergo rerū ſordes odit q̄ velisaut nō velis ncē eſt vt ip̄o vſu ſordident̉. qͣꝫto magis deus ſordes ꝯſcīe odit quā ſi volumꝰ ẜuamus? Nō ergovaſa lanāda ſunt aqͥs: ſꝫ ꝯſcīe p̄cibusLPhariſee cece mūda pͥus qd̓ intꝰ ēcalicis ⁊ ꝑabſidis: vt fiat id qd̓ foriseſt mūdū. Nō ergo ſenſibus eſt catinus: ab intus mūdatus. mūdatꝰ ē aūdeū Si aūt peccauerit ⁊ ſi toto pelago ⁊ ſi cūctis flumībus ſe lauarit: ſordidus ⁊ miſer eſt an̄ deū.¶ Ue vobis ſcribe qui ſimiles eſtis ſepulcris dealbatis IMerito iuſtorū corꝑa tēpla dicunt̉: qꝛ aīa īcorꝑe iuſti dn̄atur ⁊ regnat qͣſi deꝰ intēplo. vel certe qꝛ ip̄e deus in corꝑibꝰhītat iuſtis Corꝑa āt pcc̄oꝝ ſepulcradicūtur mortuoꝝ qꝛ aīa mortua ē incorꝑe pcc̄oꝝ Nō enī viuēs putandaeſt: q̄ nihil viuū aūt ſpūale agit in corpore: vel qꝛ mors ip̄a in corꝑibꝰ hītatpcc̄orū Sicut ergo ſepulcrū qͣꝫdiu qͥdē clauſum eſt pulcrū videt̉ a foris: ſivero fuerit aꝑtū horribile eſt Sic etſil̓atores bonorū: qͣꝫdiu qͥdē nō ꝯgnoſcūtur laudabiles ſūt: cū āt cogniti fu
erīt inueniunt̉ aboīnabiles Dic hypocrita ſi bonū eſt eē bonū: vt qͥd n̄ viseē qͥd vis apparere? Si vero malū eſteē malū vt qd̓ vis eē qͥd nō vis apparere Nā qd̓ turpe eſt appare̓: turpiuseſt eē. qd̓ aut formoſū eſt apparere: formoſiꝰ ē eē Ergo aut eſto qd̓ apparesaut appare qd̓ es: qꝛ manifeſtum malūa ſapientibus nō rep̄hendit̉: dū īſaniaeſtimatur.Ue uobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite qui edificatis ſepulcraꝓph̓aꝝ ⁊ ornatis monumēta iuſtoꝝ. ſOē bonū qd̓ fit ꝓpter deū in oībꝰ rebus eqͣliter obẜuat̉ Ubi aūt nō ī oībꝰ rebꝰ equalit̓ obſeruat̉ bonū illd̓ ꝓpter hoīes fit. ſic̄ ip̄a res pn̄sᵇ demōſtrat Ecce enī qͥ martyria edificāt eccleſias ornāt bonū opus face̓ vident̉ſꝫ ſi quidē ⁊ aliā iuſticiā dei nō cuſrodiūt ſi de bonis eoꝝ pauꝑes nūqͣꝫ gaudēt ſi aliorū bona faciūt ſua aūt ꝑ violētiā aut ꝑ fraudē quis tā ⁊ſenſatꝰ eſtvt nō intelligat q no ad gloriā dei faciūt oīa edificia illa ſꝫ ꝓpter eſtimationē humanā. Et iuſte edificāt martyria vbi pauꝑes violentiā paſi ab eisꝯtra eos īterpellāt Nō enim gaudētmartyres qn̄ ex illis pecunijs hōrant̉in quibus pauꝑes plorāt Qual̓is ē illa iuſticia munerae mortuos: ⁊ expoliare viuētes De ſāguīe miſerorū tollere ⁊ deo offerre; Illud n̄ eſt deo offerre. ſꝫ velle violētie ſue ſociū faceredeū: vt cū ſibi oblatā pecuniā de peccato libent̓ acceperit. ꝯſentiat in pcc̄oUis domū dei edificare. Da fidelibꝰ⁊ pauꝑibus vn̄ viuāt: ⁊ edificaſti rōnabilē domū dei In edificijs eī hoīeshītant: deꝰ āt in hoībus ſcis Qualesergo illi ſunt qui homines expoliant⁊ edificia martyꝝ faciūt: hītatiōes hominū ꝯponūt ⁊ hītationes dei exturbant Iā ergo ex antiqͥs tꝑibus mos