Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
CXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū xxiij.

ſuis moriet̉. aīaꝫ āt eius de manu tuarequirā Sic ⁊ ppl̓us a ſacerdotibusniſi didicerit ⁊ cognouerit veritateꝫdabit rōnē in die iudicij Sic enī dic̄ſapīa ad ppl̓m Extēdebā ẜmones meos ⁊ nō audiebatis iō in ꝑditiōe vr̄aridebo Sic enī pr̄familias cellariumaut veſtiariū ſuū n̄ hꝫ expoſitū cūctꝭ.ſꝫ alios qͥdē hꝫ in domo qͥ dant. aliosaūt qͥ accipiūt Sic ⁊ in domo dei alijſūt qui docēt: alij qͥ diſcūt Dein̄ obſcura eſt noticia veritatis ne nō tā vtilisinueniat̉ qͣꝫ ꝯtēptibilis Cōtēptibilisenī eſt ſi ab illis intelligat̉ a qͥbus necamat̉ nec cuſtodit̉ Nō ergoⁱ abſcōdita eſt in ſcpͥturis veritas: ſꝫ obſcura.Nō vt n̄ inueniāt eā qͥ q̄rūt ea: ſꝫ vtn̄ videāt eā qͥ q̄rere eaꝫ nolūt: vt adillorū quidē gloriā ꝑtineat qͥ inueniunt ea: qꝛ deſiderauerūt eā: ⁊ q̄ſierūt ⁊inuenerūt eā. Ad illoꝝ aut conde nationē qͥ nō inueniūt eā qͥ nec deſidēauer̄t ea nec q̄ſierūt nec īuenerūt Necp̄t eis excuſatio eē ꝯdēnatōnis ignorātia veritatis: qͥbus fuit inueniēdi facultas: ſi fuiſſet querēdi volūtas Nāſi veritas ſalꝰ ⁊ vita ē cognoſcētiumſe: magis debet q̄ri qͣꝫ qͣrē Quō claudebāt ſcpͥturas ſacerdotes? Aliud ꝓalio interptantes. vtputa dicit iſaiasIp̄e dn̄s veniet ⁊ ſaluabit nos Tūcaꝑient̉ oculi cecorū ⁊ aures ſurdorū ⁊līgua mutoruꝫ deſerta erit Hec ſignaerūt aduētus chr̄i Qn̄ ergo dn̄s mutū ſanauit ⁊ ſurdū: iudei ꝑuerſa adīuētiōe dicebāt Hic nō eijcit demonia niſi in beelzebub pͥncipe demoniorū vtauerterēt ppl̓m a fide ip̄ius Aut certe claudebat ianuā vēitatis qn̄ poſuerūt decretū: vt ſiqͥs diceret eū filiū deifieret extra ſynagogā Sic ⁊ mō heretici ſacerdotes claudūt ianuā veritatis Sciūt enī qm̄ ſi manifeſta fue̓it veritas eccīa nō eſt eoꝝ ⁊ ip̄i de ſacerdotali dignitate ad huilitatē venirēt po

pularē Iō qn̄ legunt in ppl̓o ſuo talealiqͥd. qͥ me miſit maior me ē ꝑuerſa interptatiōe claudūt ianuā veritatis dicētes ẜm diſpēſationē carnis dr̄ minor vt ip̄i intrāt ī veritatē ſcpͥturarūꝓpter auaritiā Quid igit̉; Ignoransppl̓us excuſabilis eſt. Abſit Si eī veſtimēta empturus gyras vnū negotiatorē ⁊ alterū: ⁊ vbi meliores veſtesinueneris ⁊ pcio viliori illic ꝯparas.nū ſic oportet ppl̓m circuire oēs doctores ⁊ inqͥrere vbi ſincera veritasvenūdat̉: ⁊ vbi corrupta? Nā oīm cōfeſſiōes cognoſcere. ⁊ veriorē eligerenō eſt vetitū; Dicit enī apl̓s Oīa ꝓbate qd̓ bonū eſt tenete Aut ſi ꝓptervtilitatē aliquā vel ncītatē mūdialēꝓficiſci volueris ad aliquēlocū. cuiꝰviā ignorās: nūqͥd ꝓpter ignorātiā viediſcēdis a ꝓfectiōe ꝓpōita? Nō. ſꝫ exꝑieris nūc iſtā viā uūc illā: ⁊ quos interroges q̄ris: ⁊ cū inueneis rogas ⁊ꝓmittis Et ſi velis ſcpͥturarū ingredi veritatē nūc peteres orōibꝰ nūc q̄reres in ſcpͥturis nūc pulſares bonisoꝑibꝰ nūc int̓rogares ſacerdotes nūciſtos nūc illos qͥ veri ſūt clauicularijſcpͥturaꝝ qͥ falſi Sꝫ iſta nō fiūt qꝛ verbū dei nō credit̉ qꝛ nec ꝓmiſſio btītudinis eiꝰ deſiderat̉ nec iudiciū ꝯminatiōis eiꝰ timet̉. Ue vob̓ ſcribe ⁊ phariſei hypocrite qͥ circuitis mare ⁊ aridā vt faciatis vobis vnū ꝓſelitū ⁊ cūfuerit factꝰ faciatis eū filiū gehēne duplū qͣꝫ vos eſtis. Indei eī vbicūqꝫvidebāt gētiles ꝓpoſita q̄ſtiōe de veritate vniꝰ dei ⁊ de vanitate idoloꝝ facile diſputātes ⁊ vīcebāt Nec enī labor eſt ꝯtra vanitatē idoloꝝ ꝓ māireſtatiōe vniꝰ dei dici veritatē: cū ille qͥdicit magis adiuuet̉ ab ea qͣꝫ adiuueteā Tn̄ corrigebāt eū forte ſꝫ nō ꝓpt̓gl̓am dei vt additis cultoribꝰ hōraretur: neqꝫ ꝓpter mīam volētes eū ſaluare quē docebāt: ſꝫ aūt ꝓpt̓ auaritiā