Docet facere que¶ Capitulū xxiij.

qui vult vidēi iuſtus etiā humilis videat̉ ab alijs Quāti eī ſūt ſuꝑbi qͥ corpore quidē in nouiſſimo recūbūt: cordis aūt elatiōe vident̉ ſibi in cornu recūbere? Et qͣnti ſūt hn̄iles ī cornu recūbētes. ⁊ ꝯſcīa ſe exiſtimāt in vltīoeſſe? Quid ergo? Deus ſpūs eſt Nōad carnē loquit̉ ſꝫ ad ſpm̄ Caro eniꝫſpūalia nō intelligit dicente apl̓o Siqͥs ſpūalis eſt int̓ vos cognoſcat queſcribo. vobis: qm̄ dn̄i ſūt mādata Siergo ſpūs ad ſpm̄ dicit ſpūaliter noncarnalit̓ dicit: Nō enī tm̄ curat deusvbi corpus hoīs iaceat. ſꝫ ī qͣ ꝑte mēsꝯſcīe ſit collocata Ergo qd̓ iubet dominus in vltīo loco recūbere nō ſolūvt corꝑe nouiſſimi iaceamus: ſꝫ ⁊ aīovt nouiſſimos oīꝫ nos eē iudicemusSine cā corꝑe ſe hūiliat qͥ corde ſe pfert Un̄ nō vituꝑat eos qͥ in pͥmo loco recūbūt: ſꝫ eos qͦ amāt pͥmos diſcubitus: ad volūtatē vituꝑationē referēs nō ad factū ¶ Et ſalutatiōes ī foro. ¶ Primas ſalutatiōes nō ſolū intꝑe ſꝫ etiā in voce. nō ſoluꝫ in voce ſꝫetiā in corꝑe: nō ſpiū in corꝑe ſꝫ etiā īloco .i. nō ſolū exigūt vt pͥus illos ſalutemꝰ: ſꝫ etiā cū voce clamātes Auerabbi Nō ſolū hoc ſꝫ etiā capitibusnudatis ⁊ in publico ad genua eoruꝫnos incuruemꝰ ¶ Et vocari ab hoībꝰrabbi l. i. vocari volūt nō eē Nomēappetūt ⁊ officiū negligunt Quō pōteſſe mgr̄: qͥ diſcipulū nō hꝫ; Da ergooꝑam ⁊ īuenies fructū: adqͥre diſcipulos ⁊ eſto mgr̄ Uos aūt nolite vocari rabbi. Ne qd̓ deo debet̉ vobisp̄ſumatis Nolite ⁊ alios vocari rabbi: ne dinū horeꝫ hoībus deferatis LUnus eſt mgr̄ oīm qͥ oēs hoīes naturaliter docꝫ. ¶ Si enī hō hoīeꝫ erudiret oēs hoīes diſcerēt qͥ hn̄t doctores Nūc aūt q nō hō docet ſꝫ deus:ml̓ti qͥdē docētur: ſꝫ pauci diſcūt Hōenim non intellectum homini preſtat

docēdo: ſꝫ a deo p̄ſtitū ꝑ admonitionē exercet Doctrina enī cōtis hꝫ oſficiū Sicut eī cos nō facit ferrū ſꝫ acuit: ſic ſine cā inſenſatꝰ docet̉. maxīevos qͥ ſpūales eſtis quō vocetis vob̓terrenū mgr̄ꝫ Nūqͥd carnalis doctrina diſciplinā generat ſpūalē? Scpͥtūeſt eī Btūs hō quē tu erudieris dn̄e⁊ de lege tua docueris eū ¶ Et premnolite vobis vocare ſuꝑ terrā qꝛ nōeſtis filij t̓reni Ex qͦ eī celeſtē te eēꝓfeſſus es. ex qͦ pr̄em tibi de celo vocaſti dicēs Pr̄ nr̄ qui es in celis. ⁊ exquo celeſtē te ꝓfeſſus es pr̄em vocādo deū. turpe ē vt iteꝝ te ꝓfitearꝭ. t̓.renū: pr̄em tibi vocādo ſuꝑ terrā Ecce eī in arboē qͣꝫuis plurimos ramosꝓducat: tn̄ oīm ramoꝝ vna dr̄ radix.Sic ⁊ in mūdo qͣꝫuis hō hoīeꝫ generet: tn̄ vnus eſt pr̄ qͥ oēs creauit Nā⁊ nos filij frēs ſumus pr̄m nr̄oꝝ. nonqꝛ ab ip̄is nati ſumus ſꝫ ꝑ ip̄os .i. nō īitiū vite hēmus ex eis: ſꝫ trāſitū viteꝑ eos accipimus Qui aūt ſe hūiliauerit exaltabit̉: ⁊ qͥ ſe exaltauerit huiliabit̉. In hoc ꝯuiuio nuptiali .i. inhac vocatiōe dei: pͥmos diſcubitus ſibi defendebāt iudei. hūiliati aūt ſuntpoſt gētes nouiſſimi: ⁊ gētes ꝙ cōtrameritū ſuū ſe vocatos intelligebāt facti ſūt an̄ iudeos: qꝛ nō pͥma vocatio ēꝯſideranda ſꝫ dignitoſior Illi enī adprādiū mediocre vocati ſūt: iſti autēad cenā maguā Illoꝝ īuitatores ꝓphete fuerūt iſtoꝝ aūt filius ip̄e qͥ caerat ꝯuiuij Illoꝝ electio apud deū expr̄ibus erat: iſtoꝝ aūt ex fide ip̄orumIō alibi tāgēs iudeos dicebat Tuaūt cū vocatꝰ fueris ad nuptias .i. adnuptias chr̄i noli recūbe in loco pͥori.Ue vobis at ſcribe ⁊ phariſei ⁊ hypocrite qͥ ꝯmeditꝭ. domos viduaꝝ. Sexus mulieꝝ incautꝰ ⁊ moſlis eſt Incautus qͥdē qꝛ nō oīa q̄ vi-