Docet facere que¶ Capitulū xxi.
ſticiā dei docēt ⁊ nō faciūt: qꝛ nō docēt vere ip̄aꝫ iuſticia dei: amātes quādocēt: ſꝫ propt̓ hoc ſolū vt doctoreseſſe iuſficie dei ab hoībus videantur.Nūqͣꝫ audiſtis alique de ꝯſūmationemūdi ⁊ de futuro chriſti iudicio elegāter tradentē ſcripturas; Et ſi cōſideres vitā eius intelligis: qꝛ ſicut latronō deſiderat faciē aſpicere iudicis terreni. ſic nec ille deſiderat chriſti venire iudicium.Alligat eī onera grauia⁊ importabilia ⁊ imponūt ſuꝑ humeros hoīꝫ. digito aut ſuo nolunt ea mouere ¶ Quātū ad pharizeos quidē etſcribas de qͥbus loquit̉ oneraᵇ grauia⁊ importabilia dicit legis mādata: maxime q̄ dedeat eis deꝰ ꝓpt̓ pcc̄m vituli adorati. q̄ ſcribe ⁊ pharizei docebātſuadētes ppl̓m ẜᵐ mādata legis viue̓⁊ nō venire ad facilē ⁊ delectabilemchriſti gr̄am De qͥbus oneroſis mādatis ⁊ dn̄s ſupͣ dicebat exhortas populū iudeorū Uenite ad me oēs qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ ego vob̓ requie dabo Et petrus in actibꝰ apl̓oꝝdicit Et vos qͥd tentatis deū ⁊ vultis impone̓ iugn ſuꝑ ceruices diſcipuloꝝ: qd̓ neqꝫ nos neqꝫ patres nr̄i potuimꝰ portare Sꝫ ꝑ gr̄am ieſu chriſticredimꝰ ſaluari quēadmodū ⁊ illi: qͥ onera legis qͥbuſdā rōibꝰ fabuloſis cōmēdātes auditoribus: qͣſi vicula ſuꝑhumeros cordis eorū alligabat: vt qͣtrōnis vinculo ꝯſtricti: nō reijcerēt eaa ſe Ip̄i aūt nec ex modica ꝑte implebāt .i. nō dicā pleno oꝑe ſuo ſꝫ nec modico tactu hoc eſt digito ¶ Scd̓m ꝯſeq̄ntiā at tales ſūt etiā nūc ſacerdotesqͥ oēm iuſticiā ppl̓o mandāt. ⁊ ip̄i necmodicā ẜuant. vt nō videlꝫ faciētesſint iuſti: ſꝫ vt docētes appareāt iuſti.Tales ſūt ⁊ qͥ graue pōdus veniētibus ad pn̄īam imponūt q dicūt ⁊ nō
faciūt: ⁊ ſic dū pena pnīe pn̄tis fugit̉:ꝯtemnit̉ pena pcc̄i futuri Si ei falcēſuꝑ hume̓os adoleſcētis quā nō pōtbaiulare poſueris: ſicut ncē hꝫ vt autfaſcē̓ reijciat aūt ſb̓ ponde̓ ꝯfrīgatur:ſic ⁊ hōī cui graue pōdus pn̄īe ponisncc̄ eſt vt aut pn̄iam reijciat. aut ſuſcipiēs du ſufferre nō pōt ſcādalizatusāplius peccet Detn̄ ⁊ ſi erramꝰ modicā pnīam imponētes none melius eſtpropt̓ mīam rōneꝫ dare qͣꝫ ꝓpter crudelitatē? Ubi pater familias largus ēdiſpē ſator nō debet eſſe tenax Si deus benignus eſt vt qͥd ſacerdos eiꝰ auſterus? Uis apparere ſcūsˣ circa vitātua eſto auſterus. circa alioꝝ aūt benignꝰ Audiāt te hoīes ꝑua mādantē ⁊grauiā faciēte Talis eſt at ſacerdosqͥ ſibi indulget ⁊ alios exigit: quē admodū malus deſcpͥtor tributi in ciuitate: qͥ ſe releuat ⁊ onēat impotentes.¶ Oīa aut oꝑa ſua faciuntvt ab hoībus videant̉. ¶Poſtqͣꝫ sͣ ſacerdotū ⁊ phariſeoꝝ ⁊ ſaduceorū ꝯtētiōibus vexatus cͦ: in ſuis āt rn̄ſionibus nō eſt auditꝰ: ꝯuertēs ſe ſicut diximus docuit tales doctores audiendos eē nō īmitādos Nūc āt on̄t cāꝫꝓpter quā nō poterāt credere chriſtoHoc eſt qꝛ oīa faciebāt vt ab hoībꝰ videant̉ Impoſſibile ē ei vt credat chriſto celeſtia p̄dicāti. qͥ gloriā hoīm ꝯcupiſcit terrenā: ſicut ip̄e alibi ait Quopoteſtis credē gloriā q̄rentes ad inuicē ⁊ gloriā q̄ a ſolo deo n̄ q̄ritis; Inoī re ex ip̄a re naſcit̉ qd̓ extermiet revtputa in ligno naſcit̉ vermis qͥ ext̓mīat lignū: ex veſtimēto naſcit̉ tineaq̄ ꝯmedit veſtimētū Ex oleribusⁱ naſcit̉ vermis qͥ olēa vniuerſa corrupitSic in ſpūalibus ex ip̄o eorū ꝓpoſitoſpūali: accipit occaſionē inimicꝰ vndeeis retiā texit: qꝛ a ſe ip̄o nihil agē pōtniſi occaſionē a nobis acceperit Io