¶ Cap. xxiij
inueneritis vocate. Manifeſtum eſtquidem quia poſt conceptam contumaciam iudeorum de vocatione gentium dicit ꝙ dicit Itē ad exitꝰ viarumPropterea reqͥramꝰ q̄ ſūt iſte vie adqͦꝝ exitꝰ mittit criſtꝰ diſcipulos ſuosPuto gͦ qm̄ ſicut generalis ⁊ publicavia ē chr̄s q̄ ducit ad vitā: ⁊ viā dicūtur oēs ꝓphete ōnes apoſtoli. he enīoēs vie ducūt ad chr̄m: chr̄s āt ad patrē Sic generalis et publica viā ē diabolꝰ qui ducit ad mortē. ⁊ vie ſūt omnes ꝓfeſſiōes huiꝰ mūdi: vtputa ꝓfeſſio ph̓ie ē vna via. ꝓfeſſio milicie alt̓aē viā: mūdial̓ dignitas altera ē viā. mūdi ꝓfeſſio ludoꝝ eſt alt̓a viā mūdi Etqͥd pl̓a dicā? Quāte ſt̓ diuerſitates actuū ī hͦ mūdo. tāte ſūt vie q̄ ones ducūt ad diabolū generalē viā ꝑditiōis.Ideo gͦ dicit Itē ad exitꝰ viaꝝ vt cuiuſcunqꝫ ꝯditiōis homines ad fidemvocē Adhuc ſicut caſtitas viā ē queducit ad chr̄m. ⁊ mīa cetēqꝫ virtutesſic fornicatio ē via q̄ ducit ad diabolū⁊ auaritia cetēqꝫ ſpēs male Iubꝫ gͦ vtvniuſcuiꝰqꝫ ꝯuerſatiōis homines īuitēt ad fidē: q̄ſcūqꝫ ſiue ẜuos ſiue liberos Deꝰ enī corꝑalē ẜuitutē nō ꝯtēnit: nec corꝑaleꝫ eligit libertatē Omnis qͥ diaboli ſeqͥt̉ volūtatē ẜuus ē: etſi ſit liber Qui āt obaudit deo ille ẜuꝰē̓ īgenuꝰ ⁊ ſi ſit ẜuꝰ Ingenuitatē eī ſpūale nō ſordidat ẜuitꝰ corꝑalis. nec turpitudinē ſpuāleꝫ honeſtat corꝑalis libertas Seruitutē eī nō dei diſpoſitioſꝫ hūana violētia ītroduxit Oīs hō liber creatꝰ ē quē deꝰ ī libero arbitriopoſuit niſi ip̄e ſe fece̓it ẜuū Et ſicut n̄ē diſtātia ī natura creationis hoīm: ſicnō ē̄ differēcia ī vocatiōe ſalutis eoꝝ.Omnis hō ſiue barbarꝰ ſiue ſapiens:qm̄ poterit deī gr̄a barbaras mentescorrigē ad rationabilē ītellectuꝫ: qͥ cornabugodonozor ad feralē ſē ſū mutauit aut iterū feralē ſēſū eiꝰ ad hūanuꝫ
ītellectuꝫ reduxit Omnes ſiue boni ſiue mali vocāt̉ Boni ne pereāt. mali vtīexcuſabiles ſiāt Nēo ꝓpt̓ ignorātiaꝫpereat nemo propter ignorātiā excuſet̉ Oēs videāt lumē. vt apꝑeāt qͥ amat tenebras ⁊ qͥ lumē Qui eī ē filiꝰ tenebraꝝ ⁊ ſi ꝯpellas eū recedit a lumīe.¶ Intrauit aūt rex ut inderet diſcūbētes. ¶ Intrauit dn̄s n̄ qꝛ ēaliqͥd vbi n̄ ē. ſꝫ vbi vult aſpice̓ ibi ſitpn̄s: vbi āt n̄ vult abſens videt̉ Diesei aſpectiōis ē dies iudicij: qn̄ viſitaturꝰ ē chr̄ianos qͥ ſuꝑ mēſā ſcripturarū recūbūt .i. requieſcūt ī fide eaꝝ ⁊ celeſtibꝰ epulant̉ doctrinis Aut dies refectiōis dies eſt tentatiōis. qn̄ dignat̉tetare eccīam ſua vt videat qͥ habentfidē. et oꝑa digna chr̄i vocatiōe Nuptiale veſtimētū eſt fides vera: q̄ ē ꝑieſū chr̄m et iuſticiā eiꝰ de qͣ ait aplūsExpoliātes vetēm hoīeꝫ cū actibusſuis q̄ corrumpit̉ ẜm ꝯcupīam erroꝝ.veſtiētes vos nouū hoīem qͥ ẜm deucreatus ē in iuſticia et ſc̄itate ꝟitatꝭ.Ꝙ dic̄ ī iuſticia ad ꝯuerſationē ꝑtinet. ꝙ āt dic̄ ī ſc̄itate ꝟitatis ad fideiꝑtinꝫ ꝟitatē Ueſtimēta gͦ vetēis homīs ſūt pānoſa ſordida opera carniscorruptibilia et īmūda. Ueſtimēta ātnoui hoīs ſūt fortia et decora. ſpūs. icorruptibilia ⁊ ſancta Quēadmodumſi aliquis cū nigra veſte īueniat̉ ī nuptijs ſordidat gl̓am nuptiaꝝ Ita ⁊ qoꝑa hꝫ tenebroſa et int̓ chriſtiāos cōuerſat̉ tqͣꝫ vnꝰ ex eis. ip̄e chr̄iāitati iiuriā fac̄ Hō itaqꝫ aut ẜᵐ locū eligat veſtē ā ẜꝫ veſtē eligat locū .i. aut ẜᵐ oꝑaeligat ꝓfeſſiōeꝫ aūt ẜꝫ ꝓfeſſionē faciatopera Qui vult eē chr̄i faciat oꝑa chriQui āt nec vult chr̄i oꝑa face̓ nec velet ad chr̄m alioquī audiet ī die iudicijAmice quō h̓ ītraſti nō hn̄s veſtē nuptialē; ⁊ obmuteſcet Hic eī abſcōdimꝰoꝑa nr̄a et inuicē corda noſtra celamꝰ