De inuitatis ad nuptiasCV

mur .i. terrā Ꝙ aūt nō labore manuumnrāꝝ ſꝫ alia lucra ꝯſeqͥmur puta honores agere aut dītias ꝑmane̓ alicui. autmercari omne hoc negotiatio appellat̉Duobꝰ ergo ꝟbis oc opus humanūcōcluſit: ſiue honeſtū ſiue inhoneſtuꝫHoneſtū qͥdē ē ville cultura ſicut aitSalomō Ne oderis ruſticaꝫ oꝑationem ⁊ agriculturā ab altiſſimo creatāAt apoſtolꝰ hortatur Rogo āt vosfres ſtudiuꝫ hr̄e qͥetis ⁊ negocij ꝓprij:et operādi manibꝰ vr̄is vt nullū deſideriū ſit in vobis ad ea que foris ſūtInhoneſta res ē apud deū opꝰ negociatiōis ſiue dignitatis ſiue milicie: ⁊nihil hoꝝ anteā iudei tenebāt Propt̓quod dicit ꝓph̓a Qui nō cognouerūtnegotiationes ītrāt in regnū celoruꝫO miſerrimꝰ mūdꝰ ⁊ miſeri qui eū ſequūt̉ Sē ꝑ hoīēs mūdialia oꝑa excluſer̄t avita Sꝫ forte dicis Et villā colere pccm̄ ē; Et ſi quidē īpedimētuꝫfidei vel religiōis nō faciat tibi villaſicut fecit iudeis. nō habes pccm̄. ſi autem vl̓ a fide vl̓ a religione faciat tibiīpedimētū: ſit peccatū Nō gͦ ip̄ā ville cultura pcc̄m eſt ſꝫ tu p̄ferēdo eaꝫdeo facis eā eſſe pcc̄m Oꝑa enim nr̄aautētica: oꝑa ſūt iuſticie Oꝑa aūt carnalia oꝑationes dicūt̉ nō oꝑa: qͥa iuſticia ad vitā noſtrā veraꝫ ꝑtiet: opꝰ aūtt̓renū n̄ ad vitā ſꝫ ad ſuſtētationē vitehuiꝰ tēꝑalis Iō gͦ opꝰ iuſticie attēteface̓ debemꝰ: opꝰ autē t̓renuꝫ tranſitorie Si gͦ qͥ honeſtuꝫ opꝰ ſequēdo debitū honorē nō reddiderīt deo taleꝫirā merētur: putas qͣli ira ſunt digniqui nō honeſta oꝑa ſꝫ negotiationesſequēdo n̄ veniūt ad deū? ¶ Aut itaUilla ē iſte mūdꝰ circa quē hoīes amatores mūdi occupāt̉: queſtibꝰ eiusqͣſi ville cuiuſdā redditibus delectatiNegociatio āt et p̄dicatio legis et ꝓcuratio tēpli quā auari ſacerdotes qͣinegociationē eſtimāt quādaꝫ lucroſā

et nō diſpēſationē diuini operis oneroſā Ergo ꝑ occupationē ville populares ſignificat hoīes: quos mūdi delectatio ſeꝑauit a chriſto Per occupationē gͦ negociationis ſacerdotes ceteros qͣꝫ miſtros tēpli ſignificauit. qͦslucri obtētu veniētes ad mīſteriūgis et tēpli auaricia ſeꝑauit a fide Nōdixit malignati ſūt ſed neglexerūt: ꝙꝛnon omnes iudei crucifixerunt xp̄mnec audierūt doctrinā ip̄iꝰ aūt ꝯſenſerūt in morte eius. Quidā eī ſecl̓aribꝰnegotijs occupati nō venerūt ad xp̄mnec audierūt doctrinā ip̄iꝰ nec viderūtmirabilia ip̄ius: ideo nō crediderūt ineū Qui ergo odio et inuidia crucifixerūt criſtu illi malignati ſūt Qui aūtnegocijs impediti nō crediderunt illineglexiſſe dicunt̉ et nō malignati Nāſūt quidā homines qui poſſūt audireet credere ſed ſollicitudo neceſſariarūrerū et delectatio mūdi ſeparat eos adeo: qͦs dominꝰ terrā ſpinoſā appellatReuiqui vero tenuerūt ſeruos eiꝰ ⁊ ꝯtumelijs affectos occider̄tDe ſua morte tacꝫ qꝛ iā ī pͥori ꝑaboladixerat: ſꝫ on̄dit mortē diſcipl̓oꝝ ſuoꝝqͦs poſt aſcēſū eiꝰ occiderunt iudei: maxime ſacerdotes ſtephanū lapidātes.in iacobi morte gaudētes. itē iacobūalphei lapidātes ꝓpter qd̓ oīs hieruſalē deſtructa eſt a romanis3Audiēs āt ri atus ē etmiſit exercitū ſuū ⁊ ꝑdidit homicidasillos et ciuitates eorū ſuccendit Romanos exercitus dixerunt exercitusdei quia domini eſt terra et plenitudoeius Nec enim veniſſent romani hieruſalem niſi dominus eos excitaſſetQuidam autem exercitū āgelos dicitet ciuitatē ꝓ ciuibꝰ ponit Ac ſi dicatMiſit angelos. et ciues illos miſit inignem eternum ¶ Et dixit ſeruis ſuisIte ad exitus viarum et quoſcunqꝫC