¶ Parabola de duobus ſeruis. xcviij.

minor aūt iudeorū: qm̄ gentes quidēerant ex tꝑe noe: iudei āt ex abraam.Et accedens ad primū dixit Fili vade hodie operari in vineamea. PHodie .i. ī tꝑe ſeculi huiꝰ Quōlocutus eſt filijs ſuis:. n̄ in facie vt hōſꝫ in corde vt deus Hō enī loquiturin auribus verbū ſonās: ſꝫ deus ī ſenſibus ſugerens intellectū Ꝙ aūt ſicloquit̉ deus ip̄e ſignificat dicēs helie.Deſcēde in ſareptā ſydoniorū ⁊ illicmādabo vidue vt paſcat te Quō putas mādauit vidue? Nō in ſermone.ſꝫ in ſpū: nec enī legit̉ ſpēaliter ei mādaſſe Quis aūt nō intelligat deū inuiſibiliter in corde eius locutū? Qn̄ enīvenit helias: illa colligebat aſtellas:vt ſibi quidē ⁊ filijs ſuis. nō āt heliecibū parae̓t. ſꝫ repēte magnanimitateobtulit admonenti: quod cū extremadeſꝑatione parauerat Qm̄ enī modicā habet farinā in capſa ſꝫ magnā fidēeſuriebat helias Uidua aūt paſcebatqꝛ in illo tꝑe horrea quidē defecerātcapſa aūt exuberabat Ut adimpleretur qd̓ fuerat ſcriptū Diuites eguerūt ⁊ eſurierūt. inquirētes aūt dn̄ꝫ nōminuētur. oī bono Quid eſt oꝑari vineā. Iuſticiā facere Uineā enī iuſticiā diximus ſupͣ. quā generaliter quidē in natura oīm hoīꝫ deus plātauit:ſpēaliter aūt dedit eā iudeis in librisCuius diuerſe vites ſūt diuerſe ſpecies iuſticiaꝝ In qͣ vinea vnuſquiſqꝫẜm vires ꝓprias. aut paucas vites operatur aut multas Neſcio aūt ſi totā vineā quis hoīm ſufficiat oꝑari.At ille dixit NoloQuō dixit nolo. In cogitatū. Qui eīhn̄s intellectū boni ⁊ mali relinqͥt bonū ⁊ ſequit̉ malū. in cogitatioībus ſuis cōtra dn̄m rn̄dere videt̉: qꝛ nolo. i.cōtra intellectū ſuū creatū a deo Niſi

eī in corde ſuo dixēit nolor nō pōt fieri vt aliqn̄ peccet: dicēte ꝓph̓a Dixitīiuſtus vt delinquat in ſemetip̄o Gētes enī a pͥncipio relinq̄ntes deū ⁊ iuſticiā eius. ⁊ trāſeūtes ad idola ⁊ peccata. in cogitationibus ſuis rn̄dere vidētur Nolumus facere iuſticiaꝫ quāſcimus ex nobis.¶ Et acedens ad alterū dixit ſimiliter At ille rn̄dens aitEo domīe ⁊ nō iuit. Iudaicus eī populus.i. filius minor īterrogatus ꝑ moyſen⁊ ꝑ ieſuꝫ qͣſi a deo ꝑ eos loq̄nte. ſpōpōdit oīa ſe facturū quecunqꝫ p̄ceꝑatdeus: poſtea aūt auerſi mētiti ſūt deoſicut de eis dicit ꝓpheta Filij alienimentiti ſunt mihi.Quis ex duobus fecit volntatē pr̄is At illi rn̄der̄t pͥmus. Uides quō iā. diximus ſupͣ attracti ꝑabole veritatis: ip̄i aduerſus ſe ſnīamꝓtulerūt dicētes: priorē filiū volūtatē pr̄is feciſſe .i. populū gentiū Quiamelius eſt n̄ ꝓmittere ⁊ iuſticiā faceredeo qͣꝫ ꝓmittē ⁊ mētiri Quorū iudiciū abūdāter ꝯfirmāsᶻ addidit ⁊ dicit.¶ Amen dico dobis qꝛ publicani ⁊ meretrices p̄cedēt vos ī regnū dei. At ſi dicat Nō ſolū gentiūpopulus melior ē vobis iudeis: ſicutiudicaſtis ⁊ ip̄i: ſꝫ etiā meretrices ⁊ publicani qͥ inter vos manifeſtiſſime turpiſſimā ꝓfitent̉ vitā: p̄cedāt vos ī regnū dei quāto magis populus gētiū?Puto ꝙ ex ꝑſona oīm viroꝝ pcc̄orū publicani ponunt̉ Et ex ꝑſona oīꝫmulierū peccatricū meritrices qꝛ quāuis multa ſūt pcc̄a in viris ⁊ in mulieribus p̄ter iſta: tn̄ p̄cipue auaricia inviris abūdat. fornicatio aūt in mulieribus Puta mulier qͣꝫuis pōt eſſe auara aūt ſuꝑba tn̄ n̄ facile ꝑ auaritiān ij