¶ Capitulū xxi.

q̄ lucis ſunt tenebroſa volūtas Quidꝓdeſt. ſi ceco aliqͣꝫ pulcritudinē monſtras; Cecitas aut ſpūalis eſt maliciacordis. Sicut aūt cecus nō pōt aſpicere in ſplēdorē lūis: ſic nō pōt inteliligere hō malignus myſteria pietatisSicut enī cautus venator beſtiā cōp̄hendē volēs. cū viderit ex vna ꝑteillius p̄cipitē locū: ex altea ꝑte erigitretia: vt ex quacūqꝫ ꝑte exilierit autin retia incidat. aut in p̄cipiciū cadat.Sic ⁊ dn̄s illis ſimplici interrogatione laqueū poſuit. vt ſi quideꝫ de celodiceret. in laqueū rep̄henſiōis inciderent Diceret enī eis Quare ergo nōcreditis ei? Si aūt de terra dicerent:qͣſi in p̄cipitiū ſicut in ꝑiculuꝫ mortisincurrerēt apud populū vt lapidarētur Interrogante enī oportet doceretentantem aut quocūqꝫ mō retūdere:⁊ obiectionis illius aſtuciā rōnabiliꝑcuſſione ꝯfundere: ⁊ nō veritatē eius myſterij publicare Sic enī alibidn̄s diabolo fecit cū ꝓtuliſſet aduerſus eū exemplū ſcripture: quā nō ītellexerat dicens Scriptū eſt enī Angelis ſuis mādauit de te ⁊ in manibustollent te: ne forte offendas ad lapidēpedē tuū Nō ei dixit nō ſic intelligitur ſcriptura illa ſꝫ ſic dimiſit eum inignorātia Et altero eū manifeſtiori ꝯfudit exemplo: vt ⁊ audaciā eius cōfunderet: ⁊ ꝓphetica myſteria nō retielaret.¶ Et reſpondentes dixerūtieſu. neſcimus Et ip̄e ait eis Nec egovobis dico in qͣ ptāte hec facio. Nōdixit nec ego ſcio O vos ſcitis vt homīes ⁊ denegatis vt mali: ego auteꝫſcio vt deus ⁊ nō dico qͣſi iuſtus indignis Nā mēdacia ſi nō hn̄t quē decipiat: ip̄a ſibi mētiūtur Sic ⁊ veritasſi nō inuenit quē ſaluet ip̄a ſe ſibi cōſeruat immaculatā Quid aūt vobis

videtur Quos reos ꝓponit in cauſaip̄os ⁊ iudices petit. vt nullo mereantur abſolui: qui ſe ip̄os ꝯdemnāt Magna eſt fidutia iuſticie vbi cā aduerſario ꝯmittit̉: ibi reddere veritatis exitū nō timet. In ꝑabolis figurat ꝑſonas eorū vt quo nō intelligūt: ip̄i aduerſus ſe ſnīam dictēt Sic aliqn̄ cuꝫdauid incidiſſet in pcc̄o qͣſi in ſtuporēaliquē ſomnij vigilāte natura: naꝫ qͣꝫuis peccauerat tn̄ adhuc dauid eratſcīſſimꝰ. itaqꝫ a nathan ꝑabolarū retibus ꝯp̄henſus cogitur vt ip̄e aduerſus ſe iudiciū mortis ꝓferret. ⁊ circūuentio quidē tūc talis. ſꝫ circūuentionis exitus mō nō talis Ille enī ꝯprehēſus ad pnīam reflexus eſt. iſti autēmagis ad maliciā ſūt excitati Hec eſtproprietas bonorū hoīm ⁊ malorūBonus enī cōprehēſus in pcc̄o ingemiſcit q peccauit Malus aūt ꝯp̄henſus fremit nō qꝛ peccauit ſꝫ ꝙ ꝯphenſus eſt in pcc̄o Utputa domeſticū animal ſi aliqn̄ extra domū errando fuerit euagatu. cū venerit in manibusdn̄i ſui qͣſi in recordatione nature ſueredactū cito iterū māſueſcit Aīal autſilueſtre cū fuerit ꝯprehēſuꝫ aut morſibus appetit aut calcibus repugnat.Sic ⁊ malus hō correptus nō ſoluꝫpnīaꝫ n̄ agit: ſꝫ adhuc aduerſus corripientē magis iraſcitur.Uidaꝫ habut duosfilios. Quis enī ille niſi deꝰqui oēs hoīes creauit: pr̄no affcū diligit: qui cum ſit natura dn̄s. tn̄ magisvult diligi vt pr. qͣꝫ timeri vt dūs propterea in pͥncipio mādatorū legis nōdixit Timebis dn̄m deū tuū ex totocorde tuo: ſꝫ diliges. dilectiōem enī abhoībus exigē vult nō dominij ſꝫ patris Quos duos filios habuit? Unuquidē gentiū populū: alterū aūt iudeorū maior filius erat gēciū populus