Reſpōdet dn̄s iudeis interrogādo. xcpii.
mica Nā qui inuidet: ſibi quidē ignominiā fac̄: illi āt cui īuidet gloriaꝫ parat Ip̄e vituꝑabil̓ īuenit̉ de ſua īuidiaille aut laudabilis demonſtrat̉ de ſuavirtute Ergo inuidia ſibi ſoli nociuaeſt Alterū aūt nō ſolū nō grauat. ſedadhuc magis cōmēdat Uenerunt ergo ad eum quaſi ad peccantem in tēplo: ⁊ dū nō inueniūt culpā: criminātur būficiū dicētes In qua ptāte facis hec?; Corpus ſanu aliquotiēs ꝑcutitur ⁊ nō facile vulnerat̉: corpus ātdebile ab intus tacitā habet leſuram:etiā ſi modice tactū fuerit citius diſſipatur Sic aīal liberū ⁊ integrū nō facile offendit̉. aīal vero inuidia vulneratū. nō ſolū cā idonea ſꝫ etiā leuis occaſio excitat in dolorē Sic ⁊ ſacerdotes iudeorū inuidētes chriſto. dū iuſtas cās accuſandi nō inueniūt circaeū: etiā de bono eius turbant̉ dicētesIn qua ptāte facis hec; Cogitabantin dolore apud ſe. Nos fuimus colūne templi: ⁊ ecce ſuꝑ illuꝫ recūbit totaeccīa: ⁊ nos inuēti ſūmus ſine cā erecti qꝛ mīſteriū ꝑdidimus. ⁊ nomē vacuū poſſidemus Nos fuimus tacētiūſcripturarū qͣſi lingua viſibilis: ⁊ ecceille reſonat in medio tēpli. ⁊ nos ꝯtēpti tacuimꝰ qͣſi cithara diſſipata Nosfuimus pr̄es populi ⁊ ille quotidie generat filios: nos aūt ſteriles ſumus īuenti Iō nō ferētes dicebāt In quaptāte facis hec; Dicēdo quis tibi dedit hāc ptātem. on̄dunt illi quaſdā eēꝑſonas que dāt hoībꝰ ptātem ſiue corporalē ſiue ſpūaleꝫ Tanqͣꝫ ſi ita dicātDe ſacerdotali familia genitus nō esſenatus tibi hoc nō ꝯceſſit: ceſar nondonauit Si āt credidiſſent ꝙ oīs poteſtas ex deo eſt. nūqͣꝫ interrogaſſentquis tibi dedit hanc ptātem Sciētesqꝛ oē datū ꝑfectū de ſurſuꝫ eſt deſcendēs a pr̄e lūinū Et qꝛ nemo pōt accipere aliqͥd. niſi datuꝫ fuerit ei de celo
Oīs hō ẜm ſe eſtimat alterū: nec pōtip̄e melius ſentire de alio qͣꝫ in ſe ſenſerit de ſe Ecce fornicariꝰ neminē eſtimat caſtuꝫ. itē caſtus nō facile de fornicario ſuſpicat̉ Suꝑbus neminē putat hūilem: hūilis neminē credit eē ſuꝑbuꝫ Sic qui nō eſt ex deo ſacerdosnullius ſacerdotiū putat ex deo Un̄aūt putas fieri vt īuicē ſe ſacerdotesꝯtemnant ⁊ ꝑſeq̄ntur: niſi qꝛ ꝑ ambitionē fcī ſacerdotes. oēs tales eſtimātquales ſunt ⁊ ip̄i? Sacerdos aūt quieſt ẜm deū oēm ſacerdotē timet offendere: qꝛ oēs ex deo fieri arbitratur qͣꝫuis ex hoībus ſit factus Ecce enī dauid qͣꝫuis manifeſtū ſciret ſaul nō eſſeregē ẜm deū: tn̄ freq̄nter ſibi traditūnolebat occidere dicēs Nō inijciā manū meā in vnctū dn̄i Itē cū paulusmaledixiſſet ſacerdotē ananiā ⁊ audiſſet qm̄ erat ſacerdos penitentia ductꝰrn̄dit Neſciebā frēs qꝛ princeps eratſacerdotū Aut certe ſciētes ſacerdotes qm̄ multi quidē faciūt ſigna n̄ exptāte dei: ſꝫ ex ptāte cōtraria: ſicut inmultis expoſuimus locis. iō blaſphemātes interrogabant In qua ptātefacis hec: in ſpū dei an ī ſpiritu beelzebub. Sicut alibi blaſphemātes dicebāt de eo qꝛ hic nō eiecit demonia niſi in beelzebub pͥncipe demoniorū.Reſpondens auteꝫ ieſusdixit Interrogabo vos vnū verbuꝫQuod ſi dixeritis mihi ⁊ ego vobisdico in qua ptāte hec facio Baptiſmaiohānis vnde erat de celo an ex hominibus? Sciens dn̄s incōuertibileꝫeorū maliciā ꝓpoſuit eis queſtionemvndiqꝫ catenatam nō vt rn̄dētes audiant: ſꝫ vt impediti nō interrogent.Qiua p̄ceꝑat Nolite ſcm̄ dare canibꝰEt nō decebat vt tranſgrederet̉ p̄ceptū quod ip̄e p̄poſuit Deinde etiā ſidixiſſet nihil ꝓfeciſſet: qꝛ n̄ pōt ſentire