Capitulūxxl.
deſcendit ad radices eius O apoſtoli qui videntes lazarū vinctū ⁊ putridū iterū venientē ad vitā ſolo ſermone. qͥd miramī ſl̓ videtis arboreꝫ ſoloſermone ſiccatā? Qui enī pōt vitā donare ille pōt ⁊ vitā auferre Qui eniꝫvitā auferre nō pōt nec vitā daē pōtReſpondes aut ieſus aitAmē dico vobis Si habueritis fidē⁊ nō heſitaueritis nō ſolū d̓ ficulneafacietis ſꝫ ſi moti huic dixeritis. tollete ⁊ iacta te in mare fiet. Mōti illi inuiſibili qͥ arbores nō fructuoſas ꝓduxit: vbi loca petroſa ⁊ aſꝑa vbi p̄cipitia pendētia ⁊ carceres: nō hoībꝰ adhabitandū aꝑte: ſꝫ beſtijs. vbi nulla ēplanities ad reqͥeſcendū in pace: ſꝫ aſcēſionibus ⁊ deſcēſiōibus plenus ēQuicūqꝫ in diabolo ſtant alij aſcēdūtalij deſcendūt: qͥ mos eſt dictus nō ꝓpter altitudinē dignitatis ſicut angeli ſcī: ſꝫ ꝓpter inflationē ſuꝑbie. nō ꝓpter firmitatē virtutis: ſꝫ ꝓpter immobilē ⁊ incorrigibilē malitiā ſuā Tollete d̓ medio ſcōrū vbi fides vbi planicies pacis. vbi charitas vbi ſpacioſifontes doctorū: vbi prata florentia ore gr̄arū vbi volucres ſcī aſſidue vernātes. cāticis delectantes Et mitte tein mare .i. in iſto mūdo vbi aq̄ ſūt ſalſe: ⁊ nō ꝓcedentes ad vſum .i. populi iniqui nō ꝓficiētes ad gloriā dei inquos oīa duicia flumina ſpūaliū gr̄aꝝcurrūt: ⁊ ſalſitatē eorū mutare nō poſſunt Sed magis illorū ſalſitas corrūpit in ſe dulcedinē veniētiū fluminuꝫin mae̓ huiꝰ mūdi: vbi ſemꝑ dn̄anturptās ⁊ diuerſoꝝ ſpirituū ꝑiculoſa certamina Sicut enī aſſidua eſt in maritēpeſtas. ſic in iſto mūdo ꝑſecutio ſathane: vbi nūqͣꝫ tranqͥllitas eſt ſꝫ aſce̓dentibus vndis .i. tētatiōibusⁱ impellentibus ⁊ impulſis inuicē ſe ꝑcutiūtaque: ⁊ inuicē ſe frangūt ⁊ ꝯfringūt.
inuicē ſe cōfringētes quēdā irrōnabilē ſonū dant Sic ſe ip̄os hoīes occaſionibus huius mūdi ex ip̄o mūdonaſcentibus. qͣſi vndis ſe inuicē comedunt: ⁊ impugnāt. ⁊ ex ſe qͣſi inſanasvoces pelagi dimittur Un̄ dicebatapoſtolus Oīs clamor ⁊ ira tollatur avobis LMitte te in mare. Ubi ſoncōfuſus vbi incōſtantia eterna: vbi īfatigabilis ꝯtentio vndaꝝ: vbi timoreſt ⁊ ſemꝑ mortis fluit imago ¶ Et oēquodcūqꝫ petieritis in oratiōe credētes accipietis Gr̄am quidē fidei deus donat tn̄ hoīes eā nutriūt ⁊ faciūtfortē. fides aūt facit abſtinentiā reruꝫmalarū ⁊ opus bonarū Quāto magiste abſtinueris a malo ⁊ ſecutus fue̓isbonū: tanto amplius fidē tuā fortē facis Quāto āt minus abſtinueris a malo ⁊ negligētius feceris bonū: tantomagis fidem infirmā habes.¶ Et cū veniſſet in templuꝫAcceſſerunt ad eū docenteꝫ pͥncipesſacerdotū ⁊ ſeniores populi dicentesIn qua ptāte hec facis; et quis tibidedit hanc poteſtatem? ¶ Qm̄ autemvnā diē viderant ſacerdotes chriſtuꝫcū magna gloria introeuntem in templū: ita vt populus vndiqꝫ voce angelica clamaēt O ſāna filio dauid Quiingrediebatur vt homo: laudabat̉ vtdeus Qui celabatur in carne: demonſtrabatur in voce: quē malicia ſacerdotum quaſi hominē blaſphemauit.hunc innocētia ꝑuulorū quaſi deū exaltabat Quātū aūt ille glorificabat̉ tātū ſacerdotes inuidia torq̄bātur: ⁊ illius honor: illis fiebat in tormentumSic enī eſt res qn̄ boni in ſua virtute laudātur. mali autē in ſua inuidiacruciant̉ Itaqꝫ nō ſufferentes in pectore ſuo inuidie ſtimulantis ardoreꝫꝓrumpūt in vocē ¶ In qua ptāte hecfacis; O inuidia: q̄ ſibi ſemꝑ eſt ini-