¶ De ficū arefactaXCVi.
poſita eſt ſemper conculcatur ⁊ duraeſt ⁊ ſemina doctrine ī ſulcos ſenſusſui nō recipit. ſed volatiles ſpūs rapiūt ea Sic ⁊ oīs arbor rationabilisiuxta viā poſita nunqͣꝫ pōt eſſe fructifera .i. hō ẜm mundū viuēs nūqͣꝫ pōteuadere a pcc̄o vt ſit iuſtus Frequēter enī trāſeuntes ſpūs ipſas gēmasiuſticie excutiunt de ramis eius an̄qͣꝫapiant̉ in floribus: interduꝫ aūt ip̄osflores iā aꝑtos excutiūt. interdū etiaꝫip̄a poma formata deponūt Rami eīſūt aīe ſenſus ip̄ius de qͥbus oīa bona ꝓcedūt Gēme aūt ſūt bone cogitatiōes coherētes in ſenſibus. apertiaūt flores: ſūt bone volūtates Sicutenī ex gēmis flores ꝓcedūt: ita de bonis cogitatiōibus naſcitur bona volūtas Sicut aūt flores ꝓcedere nonpn̄t niſi fuerit gēma: ſic bona voluntas naſci nō pōt: niſi p̄ceſſerit in hoīecogitatio bona Bona aūt cogitantesincipimus deſiderare q̄ bona ſūt Nāvolūtates bone ſic ſuaues ſunt apuddeū. quēadmodū odoriferi flores. vn̄ſalomon dicebat Fili ſerua te a cogitatiōibus que ſūt ſine intellcū Homaaūt ſūt oꝑa ꝑfecte iuſticie Sicut eī exflore poma formant̉: ita ex bonis volūtatibusⁱ oꝑa ꝑfecta naſcūtur Sicutaūt an̄ poma flos ꝓcedit: ita an opusbonū: bona volūtas Oīs itaqꝫ homoqͥ iā nec cogitat aliqn̄ que bona ſūt: īpſas gēmas iuſticie de ramīs .i. de ſenſibus eius trāſeūtes: demones excuſſerūt Qui aūt cogitat quidē bonū: etpponit in corde ſuo face quod ē bouta aut elemoſynas facere. aut ieiunare. aut ꝯtinens eſſe: ⁊ iterū cōcupīa ſeculi victus: aut ex quacūqꝫ occaſione mutauerit volūtatē ſuā. de illius ſenſu iā aꝑtos flores demones excuſſerūt Qui aūt cogitauit bona ⁊ ꝓpoſuit ⁊ fecit quod ꝓpoſuit: ille pomaꝓduxit Ꝙ ſi iterū peccauerit ⁊ ꝓpter
pcc̄a ſequētia iuſticie oꝑa pͥora ꝑdiderit: illius ſenſibus iā ꝑfecta poma demones excuſſerūt Sicut difficile ē arborē iuxta viā poſitā fructus ſuos vſqꝫ ad maturitateꝫ ſeruare: ſic difficileeſt virū fidelē iuxta iſtu mūdū viuētē .i. ī actibus eius iuſticiā immaculatā vſqꝫ ad finē tenere Recede de via⁊ plātare in loca ſecreta: vt nec mundus aliqͥd tecū habeat cōe nec tu cuꝫmundo.Et ait illi℟unꝙ ex te fructus naſcat̉ in ſempiternū. Nō quiamaledixit arborē iō fructus nō deditſꝫ qꝛ nō dabat iō maledixit ei: vt necfolia ip̄a ꝓferret. Id eſt nō iō iudei ꝑdiderūt iuſticiā. qꝛ eos deus dereliqͥt:ſꝫ iō eos dēliqͥt qꝛ iuſticia n̄ afferebat:vt nec ip̄a ſpēs pietatis eēt ī eis autẜmo Et vere ſic melius ē vt nͤ ſit ar1. Abor qͣꝫ vt ſit qͥdē ⁊ ẜm genꝰ ſun tenō afferat: ſic melius eſt vt nec ſit hōdei qͣꝫ vt ſit quidē ⁊ ꝯuerſationē nonhabeat ẜm deū Qui enī tuns nō eſt ſl̓tibi nō obaudit nō doles De illo aūt9 0grauiter doles qͦ tuus eſt ⁊ ꝯocielitre. ⁊ alijs ſeruit Sic deus nō tn̄ dealieno ⁊ aꝑte diabolo ſeruiete iraſcit̉qͣntū de ſuo: diaboli faciēte volūtateVo in fine ſeculi ip̄e deꝰ immittet operationē erroris in tales. ſicut quotidie fieri videmus: vt credant mendacio qui nō crediderunt veritati: ſꝫcōſenſerunt iniquītati: vt viderent̉omnes Nō enim vult vt videanturip̄ius eſſe: qui vere nō ſunt eius Axor meretrix melius ē vt nec ſit viriſui. qͣꝫ vt viſa illius male ambulandoexcitet eum in zelo.Et arefcā ē cōtinis ficulnēa Et vidētes diſcipuli miratiſt dicentes Quō cōtinuo aruit ficulneaMirati ſūt ꝙ ſermo eius qͣſi flamma