¶ De nō querēdo primatūlxxxix.
noſcit ſi honorabilius ſit aut ꝯtēptibilius: alioqͥn ⁊ que honorabilia ſuꝑbirent ⁊ qͣ deteriora triſtarent̉ ⁊ ꝑ hͦfieret inter ea ſciſſura Sic dr̄am interſanctū ⁊ ſcm̄ chriſtus ſolus ꝯgnoſcit:cuius mēbra oēs ſumus Ip̄is āt ſanctis nō eſt cōceſſuꝫ vt cognoſcant differētiā ſuā adīuicē ne ⁊ meliores ſuꝑbiāt ꝯtra deteiores. ⁊ detēiores t̓ſtēt̉ꝯtra meliores. ⁊ ꝑ hec ſoluta charitate inter eos diſcordia naſcatur. maxīein hoc ſeculo facinoroſo: ī quo diabolus occaſiones ſibi querit odioꝝ ſeminādorū ¶ Ꝙ aūt in hoc ſeculo dr̄a dignitatis facta ē inter ſcōs. dignitatisdico n̄ ſcītatis: vt alter quidē ſit apoſtolus. alter aūt ep̄s vel miniſter vellaicus ꝯtumacia carnis cogit: ⁊ ꝑuerſitas mūdi. ⁊ occulta oꝑatio inimici:qm̄ diabolus oꝑe carnis ⁊ huius mūdi in multa indiſciplinatione excitathoīes: qͣꝫdiu ſunt carni in hoc ſeculoſubditi: alios in laſciuiā. alios ī delicias. alios ī īuidiā. alios in auaritiā. alios in iram ⁊ ſuꝑbiam Niſi ergo ſintquos timeāt. ſoluitur diſciplīa ¶ Deniqꝫ ip̄i hōres ī chr̄o ī pͥma qͥdē facievidentur hōres: reuera aūt nō ſūt honores diuerſi. ſꝫ diuerſa miniſteria: vtputa oculi honor videt̉ ꝙꝛ illūiat corpus. ſꝫ ip̄e honor illuminādi nō eſt eiꝰhonor ſꝫ mīſteriū eius: ⁊ pedū humilitas eſſe videtur q baiulant corpus: ſꝫip̄a humilitas baiulationis nō eſt cōtemptibilitas ſꝫ mīſteriū eius Propt̓qd̓ dn̄s corꝑis .ſ. hō nec oculū ſuū ampliꝰ hōrat qͣꝫ pedē nec pedē magis cōtēnit qͣꝫ oculū. qꝛ nec oculꝰ pro aliquomerito ſuo honoratus eſt vt oculusſit ſꝫ ad hoc miniſteriū creatus ē: necpes pro culpa ſua cōtēptus eſt vt ſitpes ſꝫ ad hoc mīſteriū creatus eſt ꝓterea vnūquodqꝫ mēbrorū nihil minus ſe hr̄e intelligens ẜm miniſteriūad quod creatuꝫ eſt. nec amplius. nec
inuidet alteri mēbro. quaſi plus hn̄tinec ſpernit alterū qͣſi minus hn̄s Siceſt īter ſcōs. Uniuſcuiuſqꝫ ſcī honornō eſt ei honor ſꝫ actus ip̄ius: vtputa apoſtoli apoſtolatus: putatur a nobis honor ip̄ius eſſe: vere aūt nō eſthonor eius ſꝫ mīſteriū eius Un̄ paulus de apoſtolatu ſuo dicebat Naꝫ ſieuangelizo nō eſt mihi gloria: neceſſitas enī mihi incūbit Ue eī mihi ſi nōeuāgelizauero Si enī volens hͦ ago:mercedē̓ habeo Si aūt inuitus diſpēſatio mihi credita eſt Similiter ⁊ diaconatꝰ diaconi nō eſt ꝯtēptibilitas eius ſꝫ actus ip̄ius Propter qd̓ deusnec apoſtolū plus diligit qͣꝫ diaconeꝫqꝛ apoſtolus eſt. nec diaconē minꝰ qͣꝫapoſtolū qꝛ diaconus ē. qꝛ nec apoſtolus ꝓ merito ſuo an̄cedenti honoratꝰeſt vt eſſet apoſtolus: ſꝫ ad hoc mīſteriū aptus eſt iudicatus: ẜm motū aīeſue Propt̓ quod neqꝫ apoſtolꝰ laudēhēbit apud deū qꝛ apoſtolus fuit: ſꝫ ſiopus apoſtolatꝰ ſui bn̄ impleuit: necdiaconus ex ꝓbrandus eſt ꝙ diaconꝰfuit ſꝫ ſi opus ſuū neglexit In nulloergo hoīs honor eſt niſi ī quo bn̄ impleuit opus ſuū: ⁊ nulla cōtēptio eiꝰeſt niſi in quo neglexit ꝓpriū opꝰ Un̄ſicut pes libēter ſeruit oculo qͣſi ſibiẜuienti: ſciens qꝛ niſi oculꝰ ſuo officiofuerit vſus nec ip̄e ſuo pote̓it vti Etoculus libēter ſeruit pedi qͣſi ſibi ſeruiēti ſciēs qꝛ ſi nec pes ſuo officio fuerit vſus nec ip̄e poterit vti ſuo Sic ⁊ſcī inuicem ſibi debēt eſſe ſubiecti. vtminor maiori nō inuideat qͣſi maiori:ſꝫ libenter ei obſequatur: qͣſi ſeruientiſibi in eo ꝙ maior eſt: ⁊ maior nō ꝯtēnat minorē qͣſi mīorē ſꝫ libenter ei obſequatur qͣſi ſibi ſeruienti ¶ Hec oīatractauimus ꝓpter duos fratres quipetierūt ſibi pͥmatū cū nō debuiſſent.¶ Sicut filius hoīs nō ve