¶ Capitulū xx.
eſt bonū? Putabamus qꝛ malū deſiderare malū eſt: aut auaritiā aut furtū Nūc aūt ſcimus qꝛ aliud eſt opusbonū: aliud eſt pͥmatus hōris. ⁊ opꝰquidē deſiderare bonū: bonū ē. pͥmatu aūt honoris ꝯcupiſcere vanitas ēqm̄ bonū implere opus nr̄e voluntatis ⁊ nr̄i oꝑis eſt ⁊ laboris ꝓpt̓ quod⁊ nr̄a eſt merces Primatū aut cōſeqͥiudiciū dei ē ꝓpt̓ qd̓ ex pͥmatu honoris neſcio ſi aliquā mercedē iuſticieadipiſci meremur Nā deſideriū pͥmatus ex iactantia cordis naſcitur Quiaūt humilis ē ⁊ indigniorē ſe eē alijsarbitratur ẜm apoſtolicū p̄ceptuꝫ qd̓ait. alter alterū exiſtimās ſuꝑiorem: ſenunqͣꝫ deſiderat. ſuꝑior apparere Primatus enī fugientē ſe deſiderat: deſiderantē ſe horret ¶ Uidens aūt dn̄salienū ſpm̄ in cordibus diſcipuloꝝ: qͣihoſtē in ſuis caſtris vagantē: nō eosincrepauit n̄ ꝓiecit a facie ſua. ⁊ iſtosmale petētes ⁊ iſtos nō bn̄ triſtātesSi enī rex terrenꝰ videret ꝙ ciuitatēillius occupatā teneat hoſtis: qͥd face̓poteſt? Nihil: Niſi vt ponat arietes.circūducat exercitū ⁊ deſtruat murosquos forte edificauit vt tm̄mō hoſtēexpellat Sed videamus ſapīam nr̄iregis Poſtqͣꝫ vidit ſua caſtra occupata a ſpiritu alieno. ſic hoſtē expulitvt ſua caſtra nō deleret dicens.Scitis qꝛ principes gētiūdn̄antur eorū: ⁊ qui maiores ſūt ptātem exercēt in eis Nō ita erit inter.vos Sed quicunqꝫ voluerit īter vosmaior fieri: erit oīm mīſter. ⁊ qui voluerit inter vos pͥmus eſſe: erit veſterſeruus. Fructū hūilitatis ponit primatu celeſtē Quicūqꝫ ergo deſideratpͥmatū celeſtē. ſequat̉ hūilitatē terreſtrem Quicūqꝫ aut deſiderat pͥmatuꝫin terra: inueniet ꝯfuſionē in celo: vtiā inter ſeruos chriſti nō ſit de pͥma-
tu certamē nec feſtinet vnuſquiſqꝫ eorū quō alijs maior appareat: ſꝫ quo inferior videatur. qm̄ nō qͥ maior fueritin hōre ille iuſtior eſt: ſꝫ qui iuſtior fuerit ille maior eſt Cōuerſatio ergo melior eſt deſiderāda nō dignior gradusUolens certe dn̄s ⁊ duorū fratꝝ ambitionē extinguere ⁊ decē diſcipuloꝝinuidiā introduxit dr̄am inter pͥncipes mūdiales ⁊ eccleſiaſticos: on̄dēsqꝛ pͥmatus in chriſto nec ab aliquo appetendus ē nō hn̄te: nec inuidenduseſt alteri hn̄ti Qm̄ pͥncipes mundi iōfiūt: vt dn̄entur mīoribus ſuis vt ẜuificent eos ⁊ expolient ⁊ ꝯmedāt etvſqꝫ ad mortē abutant̉ vlta eorū adſuas vtilitates ⁊ glorias Principesaūt eccīe fiūt vt ſeruiāt mīoribus ſuis: ⁊ mīſtrent eis quecūqꝫ acceperūt achriſto: vt ſuas vtilitates negligāt etillorū ꝓcurent vt ⁊ ſi opus fuerit neqꝫ mori recuſent ꝓ ſalute inferiorū ſicut apoſtolus dicit Ego aūt impēdā⁊ ip̄e impēdar ꝓ aīabus vr̄is Si ergo hec ita ſe hn̄t. ſecularē quidē pͥmatū deſiderae̓: ⁊ ſi rō nō eſt. vel cā ē. qꝛ⁊ ſi iuſtum non eſt vel vtile eſt Primatū aūt eccleſiaſticū ꝯcupiſcere neqꝫ rō neqꝫ cā: qꝛ neqꝫ iuſtū eſt neqꝫ vtile Quis enī ſapiens vltro ſe ſubijcerefeſtinet ſeruitutis labori ⁊ ꝙ magis ēꝑiculo tali: vt det rōneꝫ ꝓ oī eccīa apd̓ iuſtū iudicē: niſi forte qͥ nec creditiudiciū dei. nec timet vti abutēs pͥmatu ſuo eccleſiaſtico ſeculariter conertat in ſecularē? Sꝫ ne forte qui taliseſt in appetendo pͥmatū ꝓfectū pietatis p̄tendat: dico nūquid qui ordineprior eſt iā ⁊ meritis melior; quāuisquidē dr̄am eſſe inter ſcōs denegarenō poſſumꝰ; Iō prudēter apoſtolusmēbra corꝑis aſſimilauit ſcīs eccleſieSicut enī hō quidē intelligit qd̓ mēbrū hōrabile habeat ī corꝑe ſuo: quodinhoneſtū. mēbrū aūt nō ſe ip̄m cog-