4249 i. jLDlxjDe petitiōe mai is filioꝝ zebeqē

tio mortis? Hagnū quidē dolorē habet paſſio: tn̄ mors maiorē habꝫ timorē ¶ Et dicit eis Calicē quidē meumbibetis. ⁊ baptiſmo quo ego baptizorbaptizabimī Sede̓ aūt ad dexteramaūt ad ſiniſtrā nō eſt meū dare vobisſꝫ qͥbus p̄ꝑatum eſt a pr̄e meo. Nūquid nō hēbat ptātem p̄ſtare cui volebat: cū ſit ſcriptū. pr̄ diligit filium ⁊oīa dedit in manu eius? Sꝫ iō n̄ refutauit petitionē coru: ne exanimareteos ⁊ puſillanimes faceret Nā nō facile de cetero reſumet ſꝑandi virtutēqui ſemel de eo qd̓ ſperauerat cadit.Noluit ſuſcipe̓ petitionē eorū ne ceteros oēs triſtaret Nā neceſſe erat vttalia cogitarēt adhuc: ſine auxilio ſpiritus ſci ꝯſtituti Si ſemel iſtis duobus totius regni illiꝰ ſocietas dimittenda eſt: ſi vnus ſeſſurus eſt ad dexterā. alter ad ſiniſtrā eiꝰ. ergo qͥd ſumus futuri aut qͥd fieri iā ſperamus:Iō eū ſecuti fuimus. vt illis elcīs demedio nr̄m nos inueniamur relicti?In oī labore ſimiles eis fuimꝰ ⁊ nūcinuēti ſumus in hōre diſſimiles? Nāncē erat vt carnalia cogitarēt: qͥ necdn̄ facti ſūt ſpūales Si enī petitio eorū ſuſcepta nō eſt: ⁊ oēs cōturbati ſt̓quare vel hoc ip̄m auſi ſūt pete: qͣntomagis fuerāt cōturbādi ſi petitio eorū ſuſcepta fuiſſet. Iō nō dixit neqꝫnō ſedebitis ne duos ꝯfundēt: neqꝫ ſedebitis ne ceteros irritaret Sed qͥdꝰHoc. Nō eſt meū dare vobis ſꝫ patris. ¶ Tanqͣꝫ benignus ⁊ ꝓuidus pr̄ſic oīa diſponit ⁊ ordinat: vt inter fratres vnanimes fraternitatis charitasnō rūpatur Uide ⁊ quō nullū ex eisturbauit ⁊ oēs fecit ſperare dicens.Nō eſt meū dare vobis ſꝫ pr̄is Naꝫqd̓ vni aut duobus ſpecialiter nō ꝓmittit̉: a cūctis ſperatur. Quid ergoOētitus ē chriſtus dicēs nō ē meū;Oīs enī qͥ hꝫ ptātem ſi acceptā habꝫ

ab alio: illius eſt vere qͥ dedit Nā qͥdhēbat filius cū ip̄e nō eēt ſuus ſꝫ patris; Ergo nec eū cuius nō eſt ⁊ ītereū cuiꝰ eſt. nec ꝑſona vna ē nec eqͣlisptās Si enī vnꝰ deus pat̓ ⁊ filiꝰ autcerte pōt aut certe nō pōt Quis vidit talē vnū deū qͥ in dimidio pōt. indimidio nō pōt. aut qͥs illos putet eqͣles quoꝝ nō eſt eqͣlis ptās Audiamꝰ⁊ intelligamus nos chriſtiani: vt qn̄aliqͥd petimus a deo ⁊ nō impetramꝰnō frāgat̉ fiducia nr̄a neqꝫ eadat ſpesnr̄a a deo vt de cetero deſperemꝰ demīa eius: qꝛ nec fratꝝ iſtorū fracta eſtfiducia aut cecidit ſpes cum nō impetraſſent Quid enī ſi nō expedit nobisaccipere qd̓ petimus ſicut nec illis expediebat. Quāuis āt putas te re ſpūalē petere ẜm deū ⁊ dignā impetratiōe: tn̄ ſi nō impetraueris grauit̉ ferre nō debes Naꝫ Iacobus ⁊ ioh̓esrē ſpūalē ⁊ dignā deo ſe petere eſtimabant: ⁊ tn̄ reꝓbata eſt petitio eorū etinutilis iudicata Nō enī qd̓ apud homīes iuſtū videt̉: iā etiā apud deū ſimiliter iuſtū eſt Quāto maior ē deushoīe: tāto ꝓfūdiora ſūt dei iudicia qͣꝫhoīs Nunqͥd digniores poſſumꝰ eſſeIacobo ⁊ iohāne vt nō impetrātesquod petimꝰ doleamꝰ. cū nec illi d̓ nōimpetrato bn̄ficio ſūt ꝯtriſtati?¶ Et audiētes decē cōtriſtati ſūt de duobus frībus ¶ Quēadmodū iſti carnalit̓ petierūt: ſic ⁊ illi carnaliter ꝯtriſtati ſūt Nā ſicut iſti ſi ſpūaliter ſapuiſſent nō fuerāt petituri vteēt ſuꝑ oēs: ſic ⁊ illi ſi ſpūalit̓ intellexiſſent. nō fuerāt triſtati eſſe aliqͦsan̄ ſe Nā velle quidē eē ſuꝑ oēs vituꝑabile eſt. ſuſtinere aūt alteꝝ ſupͣ ſe nimis ē gl̓oſū O error ſalutaris: qͥ totius mūdi diſſoluit errorē Si eī apl̓i n̄ſic erraſſent: vn̄ nos potēamꝰ cognoſce̓: qꝛ nō oē qd̓ videt̉ bonū: deſideare