Io. MoDe operarijs ꝯductis in Oinea.lIj.

ciū ſꝫ an̄ illud deinde an̄ aduentū illius diei: p̄mittitur indiciū. ne videantpcc̄ores btītudinē diei illius: dicenteꝓph̓a T ollat̉ impiꝰ ne videat gloriādei ¶ Dicit ꝓcuratori ſuo. Qui ꝓcuratori. Sine dubio filius dicit ſpuiſācto Et ſi volueris cōcedo tibi vt pat̓filio dicat Nō quero vtrū filiꝰ ſit patris ꝓcurator aūt ſpūſſcūs filij: ſꝫ hocdico qꝛ ꝓcurator domus ⁊ pr̄ familiasnō eiuſdē ſubſtantie pn̄t eſſe nec vnaꝑſona nec equalis dignitas Si gͦ alt̓pr̄familias alter ꝓcurator patriſfamilias quō locū habeat t̓nitas tua? Siaūt eiuſdē ſbn̄e iſte eſt: ⁊ eſt mīor: iniuriā facis ſbn̄e: ſi nō eqͣlis dignitas vbieſt vna ſb̓ſtantia ¶ Incipiēs a nouiſſimis vſqꝫ ad pͥmos¶ Quare n̄ a pͥmisvſqꝫ ad nouiſſimos ſꝫ pͥmū a nouiſſimis; Attende. naturalis eſt rō Om̄snāqꝫ qui an̄ aduentū chriſti fuerūt. qͣſiex oꝑibus ſuis facti ſūt ſcī. gentes autex gr̄a chriſti Semꝑ libētius aliquiddamus his: quibus ꝓ ſolo honore noſtro donamus Urgo oībus ſcīs deusdans mercedē iuſtus on̄ditur: gētibꝰaūt miſericors dicēte apoſtolo Gentes aūt ſuꝑ mīa honorare deum Autcerte ꝓpter demonſtrandam immē ſaꝫmīam ſuā ſicut eſt ibi vbi ait apoſtolus Et nos qui viuimus qui remanebimus nō ꝑueniemus eos qui dormierunt Magis enī ẜm rem erat vtviuentes immutarentur poſtea mortui reſurgent incorrupti Sed qꝛ ī cōuertendis viuētibus vna eſt virtus:hoc ſolū ꝙ ad immortalitatē immutātur Ꝙ aūt mortui īcorrupti reſurgātduo ſunt oꝑa. pͥmū qꝛ reſurgunt. ꝙꝛincorrupti reſurgunt Ergo vt oſtendat deus ineſtimabilem potentiam ſuaꝫ an̄. qd̓ difficillimū eſt mortuos ſuſcitat incorruptos: poſtea viuētes immutat Sic ⁊ in hoc loco ẜm rem quidem erat vt primi priores acciperent

ſuam mercedem: ſꝫ vt on̄dat deus ineſtimabilem ſuam mīam. pͥmum nouiſſimis ⁊ indignioribus reddit mercedēpoſtea pͥmis ¶ Sicut illic potētia immutandorū hoīꝫ excluſit ordineꝫ: ita⁊ hic nimia mīa ordinē nō aſpexit.Cū ueniſſent aūt qui circa vndecimā horā venerant: acceperunt ſingulos denarios venientes āt⁊ pͥmi arbitrati ſunt ꝙ plus eſſent accepturi Acceperunt aūt ⁊ ip̄i ſingulos denarios. Nō iniuſte Nā ⁊ quiin pͥma ꝑte ſeculi natus eſt nō ampliꝰvixit: qͣꝫ ſtatutum tempus vite ſue Etquid illi nocuit: ſi poſt illius exitū ſtetit mundus? Et qui circa finē naſcuntur nō minus viuunt. niſi qͣꝫ dies numerati ſunt eis. Et quid illis prodeſtꝯpendium laboris ſi cito mundus finitur. cum ip̄m vite ſue tempus compleant ante mundum; Dein̄ ſi in hoīeeſt qn̄ naſcitur prius aut poſtea. iuſtarōne primam habebit mercedeꝫ qͥ prius naſci voluit. ſcd̓am āt qͥ poſtea venit ad vitam. Nunc aūt cū dei ſit poteſtatis qn̄ hoīem ꝓducat in mundo:nec ille ſibi priorem honorem defendere debet qui prius natus eſt nec illetemptibilior debet eſſe qui poſtea Dicit enī ⁊ ſi me prius creaſſet prior erā¶ Accipientes aūt murmūrabāt aduerſꝰ pr̄emfamilias dicētesQm̄ hi nouiſſimi tm̄ vna hora fecer̄t⁊ equales nobis illos feciſti qui portauimus pōdus diei ⁊ eſtus. Si veruꝫ eſt qd̓ diximus quia ⁊ tempus illiſuū vixerūt nō amplius. ⁊ iſti ſuū tēpus ⁊ n̄ minus: ⁊ vnicuiqꝫ mors ſuaꝯſummatio ip̄ius eſt: quid eſt ꝙ dicūttotius diei pondus portauimus ⁊ eſtum? Quia magna eſt nobis virtusad faciendam iuſticiam cognoſce̓ nosꝓpe eſſe fineꝫ mundi Un̄ armās nosiiij