¶ Capitulū xx.

dit. poſt eū ad ieſū naue Tranſacto ātno multo poſt tꝑe ad ſamuel ⁊ ad dauid. ⁊ in ſingulis quibuſqꝫ generatiōibus ad multos ꝓph̓as cū ſingulis teſtamēta diſponens Sicut enī quis initinere cōſtitutꝰ aut in oꝑe quodā an̄ſextā quidē nō oꝑatur vrget̉ aut ambulat: ſciēs ꝙ lōgus adhuc ei ſuꝑeſtdies: trāſacta aūt ſexta cū ceꝑit eſſe octaua aut nona incipiet ꝓperātius agere vt opus ſuū vel iter tꝑe diffinito poſſit ꝯcludere Sic ⁊ deꝰ vſqꝫ adabraā qͥ fuit in ſexta hora venit ad homīes diſponere teſtamētū. poſt abraāaut vſqꝫ ad trāſmigratione freq̄nterꝓperās vt aduētū ſuū in hūc mundū⁊ vocationē gentiū definito tꝑe coſūmaret: qͣſi veſꝑe iā appropinquāte lItē exijt circa vndecimā hora: ⁊ dixit Quid hic ſtatis ocioſi?. Uide ꝙvbiqꝫ ocioſos vocat. nō pcc̄ores Deniqꝫ ꝯſidera ſeruus ille qͥ accepit a domīo vnā mnam Ut qͥd audiuit ẜuenequā: vt qͥd miſſus eſt in tenebras?qꝛ ꝑdidit muam ſuā. aut qꝛ nil ē lucratus de ea? Sine dubio ꝙ nil eſt lucratus d̓ ea QQui āt peccat ꝑdit gr̄aꝫ quāaccepit Si ergo ille nō eſt impunis īdie iudicij qͥ ocioſꝰ ſtetit in foro ⁊ nullā iuſticiā oꝑatꝰ eſt: quid faciet ille indie iudicij qͥ peccauerit ⁊ mnam ſuaꝫꝑdidit? ¶ Quid ſtatis ocioſi? An neIcitis qꝛ qui nō oꝑat̉ in hoc ſeculo n̄māducat in illo; Et qͥ alijs māducantibus ⁊ viuētibus in hoc ſeculo operat̉: in illo ſeculo alijs ieiunantibꝰ ip̄enō ieiunabit ſꝫ cū abraam māducabitde prandio vite Qui aūt hic alijs operantibꝰ ſtat ocioſus. alijs recūbētibꝰ in illo ſeculo expellet̉ ille foras Dies enī iſte dies oꝑationis eſt: dies autille qͥ ſequitur dies eſt feriarū ¶At illi dixerūt Nemo nos cōduxit Queeſt cōductio nr̄a: ⁊ que conductionismerces? Promiſſio vite eterne Nēo

cōduxit Dicēs qꝛ hec eſt vita eternavt cognoſcāt te ſolū veꝝ deū: ⁊ quēmiſiſti ieſū chriſtū Nemo ꝯduxit dicēs. quicūqꝫ reliq̄rit domū aut villaꝫpr̄em aūt mr̄em vxorē aut filios centuplū accipiet in hoc mūdo: ⁊ in futuro vitā eternā poſſidebit Nemo noscōduxit dicēs. Uēdite que poſſidetis ⁊ date elemoſynas ⁊ habebitis theſaurū in celis Et nota qm̄ illi qͥ aūt pͥma hora vocati ſut aut tertia vel ſexvel nona nō rn̄derūt qꝛ nemo nos cōduxit. Oēs enī illi cōducti fuerunt ⁊habuerūt notitiā dei: ⁊ ſciuerūt dei ꝓmiſſa Gētes aūt ſole neqꝫ ꝓmiſſa deineqꝫ deū cognouerūt. iō excuſabiliterrn̄derūt: nemo nos cōduxit Et dixiteis Itē ⁊ vos in vineā meā: ⁊ qd̓ iuſtū fuerit dabo vobis Nota qꝛ cū primis ſolū cōuenit denariū dae̓: iſtos atoēs ſub incerto pacto ꝯduxit .i. qd̓ iuſtū fuerit Sciens enī dn̄s q puaricaturus fuerat adam ⁊ oēs poſtmoduꝫin diluuio fuerāt ꝑituri: certū pactuꝫfecit ad eū: neqn̄ dicat: iō ſe neglexiſſeiuſticiā: qꝛ neſciebat q̄ p̄mia fueat recepturus Iſtis aūt nō fecit pactū Benignus aūt pater familias ſciebat largitatē ſua. quia tantū paratus eſt retribuere qͣꝫtum mercēnarij recipe̓ nōſperabant De dato enī eius nemo iuſte murmurat quia ampliꝰ dat qͣꝫ oīshomo deſideratCū ſero aut factū fuiſſetdicit dn̄s vinee ꝓcuratori ſuo. Uocaoꝑarios ⁊ redde eis mercedē: incipiens a nouiſſimis vſqꝫ ad pͥmos. Cōſidera qꝛ ſero: non alias mane redditmercedē Ergo adhuc ſtante ſeculo iſto iudiciū eſt futuꝝ: ⁊ vnicuiqꝫ merces ſua reddenda Propt̓ duas rōesin hoc ſeculo iudiciū ſit Primū quiailla beatitudo ventura ip̄a eſt mercesiuſticie. ideo nō in illo ſeculo fit iudi-