3¶ Diuiti difficile ē intrare regnū celoꝝ
ꝓpria mortificat mēbra quāto magis⁊ diſſipat ⁊ demolitur terrā; Gētilesaūt ⁊ ſi bona oꝑa faciebant. tn̄ qꝛ nōꝓpter deū faciebant ſꝫ aut ꝓpter eſtimationē humanā. aut ꝓpter futuramnoīs memoriā: aut propt̓ hoc ſolū qꝫbonū facere bonū eſt: ip̄a ꝯuerſatio iꝑſoꝝ nō diſſipabat naturaꝫ carnalemQuia hoc ip̄m bonū qd̓ ꝓpter vanuꝫaliqd̓ fit ⁊ nō propt̓ deū. ſcd̓m carneꝫeſt. ⁊ ẜm volūtatē nature carnalis: ⁊nō eſt cōtrariū nature carnali ꝓpt̓ qd̓nec diſſipat terrā ¶ Acus aūt eſt verbū dei. qd̓ eſt ip̄e filius dei. cuius prima ꝑs ſubtilis eſt atqꝫ acuta Subtilis ẜm cām dīnitatis ip̄ius: acuta aūtẜm cām incarnationis eius: tota rcā⁊ nullā hn̄s deflexionē aūt ſcrupulūꝑ cuius vulnus paſſiōis gētes iā ingreſſe ſūt in vitā eternā: qui vulneraꝯſuere ſolus p̄t: a quo cōſuta eſt immortalitatis tunica q̄ oliꝫ cōſciſſa erat ſuꝑ adā ¶ Ip̄a eſt acus q̄ ſpūi carnē ꝯſuit vlterius ſeꝑare ſe nō potentē Hec acus iudaicū populū iūxit ſimul ⁊ gentiū de quo dicit apoſtolusIp̄e eſt enī pax nr̄a q̄ fecit vtraqꝫ vnū Hec eſt acus q̄ diruptā amiciciamangelorū ⁊ hoīm cōpulauit Hec ē acus q̄ cōfigit ⁊ ꝑtrāſit vulnus: nō facit ¶ Et vt qͥd difficile populꝰ iudaicus intrat in regnū celorū? Primū ſicut diximꝰ ꝓpt̓ carnales vſus: qm̄ lexcorꝑalia hꝫ lucra ⁊ pn̄tia: chriſtus aūtſpūalia ⁊ futura ꝓmittit Apud carnales aūt hoīes. ſemꝑ pn̄tia p̄ponunturfuturis: ⁊ ſpūalibus corꝑalia ¶ Et nōſolū ſacrificiorū vſus erat carnalis. ſꝫoīs ꝓmiſſio legis corꝑalis erat ⁊ terrena Si enī chriſtianis nō poſſumusſuadere diuitias cōtemere oportereDicūt enī nobis: ſi noluiſſet deus homīes hr̄e diuitias n̄ creaſſet eas ī mūdo: qͣꝫtomagis difficile erat populo iudaico diuiti ẜm hoīes ꝑſuadere vt re
linqueret diuitias legis ⁊ totius iudaici cultus qͣs a deo ſuſceꝑat? Dicebat enī ſi voluiſſet deus legē cōtēni⁊ templū: nō oīa illa cū tāta diligētia⁊ rōne tradidiſſet ¶ Populū āt gentiū .i. camelū facile erat ꝑ foramen acꝰtrāſire .i. ꝑ anguſtū oſtiū. de quo ſcpͥtūeſt Cōtendite intrare ꝑ anguſtū oſtiūQuare; Quia oīs cultura gentiū vana ⁊ irrōnabilis erat A cultura aūtirrōnabili. hoīes rōnabiles non eratmagni laboris ad cultū dei viui cōuertere Et ſi gētes cū tāto labore ab irrōnabilibus deorū ſuorū diuellunturculturis: qͣnto magis iudei difficiliuseuellūtur a rōnabilibus dei culturis?Iō dixit Facilius eſt camelū ꝑ foramē acus trāſire: qͣꝫ diuitē intrare ī regnū celorum.xb¶ Tulbati ſunt āt diſcipūli eiꝰ dicētes Et qͥs pōt ſaluꝰ fieri Quibus rn̄dit apud hoīes hoc impoſſibile eſt. apud deū aūt oīa poſſibilia ſūt.Et vere q̄ntū ad hoīes ⁊ īcredibile ⁊impoſſibile fuit populū iudeorū poſſeſaluari. qui poſt tot pcc̄a actuū impiorū: poſt tātas idolatrias. poſt tot prophetarū occiſiones. nouiſſime ⁊ ip̄mdn̄m celi ⁊ terre qͣꝫtū ad ſe occideruntSed apud deū poſſibile factū ē Qm̄aūt poſſibile fuit deo ſaluare iudaicūpopulū. multas in lege diuitias poſſidentē. credētiū iudeorū multitudo teſtatur: ſiue ꝑ ip̄ꝫ chriſtū ſiue ꝑ apoſtolos eius vt bonitatis eius inueſtigabile pelagus hūana eſtimatio nō app̄hendat. ſꝫ victa miret̉ Tn̄ qꝛ dixit dominꝰ. apud hoīes hoc impoſſibile eſtqͣntū ad hūanā naturā: apud deū aūtpoſſibile Ecce ſb̓ito excitat̉ petrꝰ vnus de populo diuite. ⁊ ex ꝑſona difficile credentiū iudeoꝝ: ⁊ clamabat qͣſiteſtis potētie dei factus ⁊ cōfirmanschriſti ꝓmiſſionē ⁊ dicit