Capitulūxlx.
gte nos reliquimusSoīa ⁊ ſecuti ſumus te Quid gͦerit nobisª Qm̄ āt ⁊ ip̄e petrus ⁊ omnes apoſtoli ⁊ ceteri credentiū iudeorū ꝯtra poſſibilitatē humanā per deipotentiā crediderūt in chriſtu: ip̄e teſtatur dicēs ad petrū Btūs es ſimonbariona: qꝛ caro ⁊ ſanguis nō reuelauit tibi ſꝫ pr̄ meus qui in celis ē Sermo iſte ꝯuenit ad oēs. vt ſingulis qͥbuſcūqꝫ dicatur. qm̄ btūs es tu qꝛ noreuelauit caro ⁊ ſanguis tibi. ſed pater meus qui in celis eſt.¶ Ieſus aūt dixit eis Amedico vobis ꝙ vos qui ſecuti eſtis mein regeneratione cū ſederit filius homīs ī ſede maieſtatis ſue. ſedebitis etvos ſuꝑ ſedes duodecī iudicātes duodecim tribus iſrael Futurū aūt erat vt in die iudicij reſpōderent iudeiDn̄e: nō te cognouimꝰ filiū dei in corpore cōſtitutū Quis enī hoīm vidē̓poterat theſaurū in terra abſcōdituꝫſolē in nube celatū? Quis ſuſpicabat̉ſtellā matutinā naſci ſuꝑ terrā? Quisputabat muliere q̄ clauſit ꝑadiſum vtnemo intraret in eu. vt ip̄a fieret pͥmaporta ꝑadiſi: vt ꝑ illā lux ꝓderet perquā tenebre iutrauerūt; Ergo in iiuriā tuā nō nos impulit ꝯtumacia cordis ſꝫ decepit ꝯſideratio carnis Uosrn̄debitis eis. Et nos hoīes fuimꝰ ſicut ⁊ vos ſimilē hn̄tes aīaꝫ. eandēqꝫcarnis naturā: ⁊ in vno viximus mudo. eiſdc̄ factionibus mūdialiū ſpirituum ꝑiclitātes. ip̄is ꝓtectionibus deiadiuti: ī hoc etiā vos meliores fuiſtisnobis: qm̄ nos fuimꝰ hoīes pcc̄ores⁊ ruſfici ⁊ obſcuri in plebe. vos āt ſacerdotes ⁊ ſcribe ⁊ pͥncipes ppl̓i Nosillū cognoſcere potuimus hoīes peccatores ⁊ ruſtici: ⁊ vos cū cognoſcerenō potuiſtis ſacerdotes ⁊ ſcribe qui
habebatis ſcripturas p̄ oculis vr̄is qͣſi lāpades ⁊ ſemite? Nos an̄qͣꝫ mirabilia eius videremus ītelleximus eū.vos aūt vel poſt teſtimonia cūctaruꝫvirtutum intelligere nō poteratis;Quō poterat fieri vt pene tota gensignoraret. quē duodecī cognouerūt?Eſto qꝛ nō ei credidiſtis neſciētes eūfiliū dei: qͣ cā interfeciſtis euꝫ. nullamculpā inueniētes ī eū? Sed in nobisbona volūtas facta eſt qͣſi lucerna ruſticitatis nr̄e: in vobis aūt malicia facta eſt qͣi caligo ſcīe vr̄e? ¶ Adhuc ātaudeo ⁊ ſubtiliorē introducere ſenſū⁊ ſnīam alterius ſapiētis viri referreexponit enī ſic Qm̄ ſicut iudeorū populus in duodecī tribubus fuit diuiſus. ſic ⁊ vniuerſus populus chriſtianus diuiſus ē ī duodecī tribubus: ẜᵐq̄ſdā ꝓprietates aīoruꝫ ⁊ diuerſitatescordiū. quas ſolus deus diſcernere ⁊cogͣnoſcere poteſt. vt quedaꝫ aīe ſintqͣſi de t̓ribu ruben. quedā aūt de tribuſime on vel leui vel iuda Puto eniꝫqꝛ oēs ſcī qͥnqꝫ virgines prudētes eēdicūtur qͣꝫuis ſint innumerabiles: ꝓpter qͥnqꝫ ſenſus ſpūales. ⁊ oēs pcc̄ores qͥnqꝫ virgines fatue. qͣꝫuis innumerabiles ſūt ꝓpter qͥnqꝫ ſenſus carnales Et ſic̄ oēs eccleſie chriſti ſeptēeccīe dicūtur ꝓpter ſepteꝫ ſpūs qͣꝫuisſint multe. oēs enī in qͥbus p̄ ceterisvirtutibus abundātior eſt ſapīe virtus vna hētur eccīa Itē in quibus p̄ceteris virtutibus abundātior eſt intellectus altera dicitur eccīa: ⁊ ſic perſingulos ſpūs tractās inuenies ſeptēecc̄īas Similiter ⁊ ꝓpter gr̄as duodecim quas in ꝑſona duodecim virginū exponit angelus in paſtoreꝫ: ſi tn̄placet illa ſcpͥtura oībus chriſtianisinueniūtur duodecī eſſe tribus: vtputa oēs aīe in quibus p̄ ceteris virtutibus p̄cellit virtus veritatis vna ē tribus Nec enī oēs gratie equaliter in