¶ Capitulū. xix.
onc̄ dei ex te ip̄o cōſidera Quod enīeſt in herbis aut in arboribus humorhoc eſt in hoībus amor Sicut herbeex humore naſcūtur ⁊ creſcūt. ſic hoīnes ꝑ amorē incipiūt ⁊ augent̉ Humor quidē de radicibus aſcēdit ī herbā. de herba aūt nō reuertitur in radices ſꝫ ſurſuꝫ trāſmittit̉ in ſemē Sic ⁊charitas de ꝑntibus aſcēdit in filiosde filijs aūt non reuertitur ad ꝑntes:Ideo ꝑntes quidē filios diligūt ſednō ſic diligūtur a filijs qꝛ ſicut herbanō deorſuꝫ ſꝫ ſurſuꝫ ad ſemē trāſmittit humorē: ſic ⁊ hō nō ad ꝑntes ſedad ꝓcreādos filios trāſmittit affectūEt erūt duo in carne vnaSicut qui ſpūaliter ſe diligūt multorū aīe qͣſi vna aīa eſſe dicūtur dicenteſcriptura Oīm credētiū erat cor vnū⁊ aīa vna Sic ⁊ vir ⁊ vxor qui carnaliter ſe diligūt vna caro dicuntur lDicunt illi Quid ergo moyſes mādauit dae̓ libellū repudij; Diſplicꝫ peccatoribus doctrina iuſticie. grauis eſtfornicātibus īterp̄tatio caſtitatis Sicōtra rōnem quidem rn̄dere n̄ poſſūt. veritati tn̄ credere nō adquieſcūtQuid ergo; Cōferūt ſe ad prociniuꝫviri ſcīſſimi moyſi. cuius ꝑſonā verebātur oēs ⁊ timebant: vt doctrinamchriſti quā rōne vincere nō poterantꝑ auctoritatē validioris ꝑſone deſtruerent: vt dū moyſes irrephēſibilis rep̄hendi timet̉: veritatis interp̄tatiotaceatur: ſicut ſolēt hoīes facere malācām hn̄tes: ꝯfugiūt ad potētes virosvt ſi ꝑ iuſticiā nō pn̄t vincāt ꝑ ꝑſonāTanqͣꝫ ſi ita īuidioſe rn̄deant Quidergo; Moyſes p̄cepit in lege: qͥ fuit qͣſi viſibilis lingua inuiſibilis dei: qͥ incorruptibilē gloriaꝫ corruptibilibusoculis vidit ⁊ teſtimoniū dinitatis invultū ſuſcipiens portauit ad populūTu aūt hō viliſſimus fabrilignarij fi
lius: quō deſtruis quod ille cōſtituitꝰSi filius dei es ſicut dicis quare cōfundis tuū mīſtrū? Si hō es ſimilisnr̄i. quō reprehendis tuū auctorem?Si malū eſt qͣre p̄cepit Si bonuꝫ eſtquare deſtruis?¶ Tūc ait ieſusMoyſes inquit ꝓpter duritiā cordis vr̄i ꝑmiſitvobis dimittere vxores vr̄as. Freq̄nter vobis moyſes ꝓpter duritiamvr̄am iniuſticiā qͣſi iuſticiā p̄cepit: vtin heremo hoſtias offerre deo Et qͦmō dicit ꝓph̓a; Nō accipiā de domotua vitulos neqꝫ de gregibꝰ tuis hircos? Sꝫ qꝛ pr̄es vr̄i egreſſi erāt de egypto corꝑe. tn̄ n̄ animo: nā totā egyptūſecū in moribꝰ baiulabāt Uidēs itaqꝫ moyſes ꝓpter dilectionē carnalemcirca ſtudia ſacrificiorū eos eſſe inclinatos. ſi mādaſſꝫ eos recedere a ſacrificijs: nō fuerat audiendus: qꝛ annoſapaſſio medicamēto momētaneo n̄ curatur: iuſſit eos ſacrificare quidē ſꝫ iānō demonibus ſicut in egypto ſꝫ deoviuo Dimidiū mali ꝑmiſit ne totū ꝑderet bonū. Hac rōne ꝑmiſit vos dare libellū repudij. qꝛ melius iudicauitꝑmittēte lege mr̄imoia ſolui: qͣꝫ odioꝯpellēte hōicidiū fieri Permiſit vob̓mala facere: ne faceretis peiora Ergohec vobis ꝑmittēdo nō vobis iuſticiā dei demōſtrauit: ſꝫ a pcc̄o abſtulitculpā peccādi: vt qͣſi ẜᵐ legē agentibꝰvobis pcc̄m vr̄m: nō videatur eē peccatū: Utputa ſi quis habeat ſeruū qͥfuratur ⁊ inebriat ſe: cōſiderans dn̄sqꝛ ſi vtrūqꝫ ſibi inſimul mādauerit obſeruare nihil ꝓficit: mādat illi quideꝫvt bibat qͣꝫtuꝫ vult ſꝫ publice bibat.vt hoc quidē qd̓ bibit ſit ſecū nouūbonū vt paulatī diſcat obediē p̄ceptꝭ.Sic ꝑmiſſuꝫ eſt dari repudiū: malumquidē. tn̄ licitū a creatiōe Et apoſtolip̄ceperūt ſcd̓as adire nuptias ꝓpter