Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
LXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

jjPuer ceturiōis paralytio curatur. Ex.

Ideo elemēta oīm rerū in hoc quidētꝑe admonēt oēs hoīes de potentiadei. in illa aūt die iudicio ſuo cōdemnabūt Sciendū eſt aūt lucasſacerdotes ponit chriſtū a centuriōerogatū Matheus aūt ab ip̄o centurione Diuerſa quidē ſpēs expoſitionūvnus aūt expoſitiōis eſt ſenſus Illeenī ſacerdotes exponens myſteriūdemōſtrauit: qm̄ oīs petitio populiſacerdotes debꝫ trāſmitti ad deū: iſteaūt rem ip̄am expoſuit: qm̄ qui perſacerdotes rogat chriſtū recte ip̄e rogare videtur Ex eo aūt et illic ſacerdotibus ītercedētibus adquieuit: hic ip̄i roganti ꝓmiſit: manifeſtū eſtqm̄ illic ꝓpter ꝑſonā ſacerdotuꝫadquieuit ſꝫ ꝓpter fidē ip̄ius centurionis: vt ſciamus qm̄ in intercedentiū merita. ſꝫ humiliter petentiūaſpicitur fides. Puer meus in domo iacet ꝑalyticus inale torquet̉. Quidprimū miremur in cēturione humilitatē: aut fidē. aut ſapīam. aut bonita. Hūilitatē qꝛ nec in domo chriſtūſuſciꝑe dignū ſe eſtimauit: Fide āt qcredidit poſſe qd̓ petijt Sapīaꝫtheſaurū dīnū abſconditū in agro terreno acumīe oculorū ſꝫ mētis puritate nullo demōſtrante ꝓſpexit Bonitatē aūt ſalute ſerui ſic ſolicitefeſtinabat: quaſi damnū pecunie ſedſalutis paſſurus in morte illius Puto iſte centurio inter ſeruū dn̄ꝫnullā dr̄am eſtimauit: ſciens qꝛ ſi dignitas in hoc ſeculo diuerſa eſt int̓ illos: vna eſt tn̄ natura illis equalis Ideo magis honorabat dei imaginē inhoīe: qͣꝫ opus captiuitatis cōtenebatin ſeruo. qd̓ deus ẜm ſuā iuſticiaꝫcreando diſpoſuit: ſꝫ ꝓpter pcc̄a hoīꝫꝑmittendo ſuſcepit Si enī tn̄ dn̄sciūj dediſti ſeruo: deus ſpm̄ ſuū plā

tauit in eo Quāto ergo maior eſt ſpiritus dei qͣꝫ p̄ciū hoīs: tanto magis ēqd̓ amet̉: qͣꝫ contemnat̉ in ſeruo. vide ne forte ſi tu ꝓpt̓ p̄ciū tuū abuſꝰillo fueris ſine timore dei. deus ꝓpterſuū ſpm̄ rōnem a te exigat ſine mīaAudiāt etiā intelligāt ſerui Sic̄eīhn̄t dn̄i qd̓ imitētur in centuriōe propt̓ mīam. ſic habent ſerui qd̓ imitētur in puero ꝓpter ſinceritatē Putasaūt qͣlis erat ille puer vt ſic amaret̉ adn̄o? Scd̓m dilectionē dn̄ī: mēſuratefidē ſerui Nec enī poſſibile eſt vt ſinep̄cio morū bonorū: tantā ſibi dilectio dn̄s cōꝑaſſet Dn̄i ergo ſeruis debēt amorē ꝓpter cōem naturaꝫ: ſeruiaūt dn̄t ſuis dn̄is timorē ꝓpter ordīationē dīnā Et in ſeruis chriſtus amatur a dn̄is. ī dn̄is chr̄s timet̉ a ẜuis Et male torquet̉. Et ſi ſatis male torquebat̉: tn̄ eſtimabat dn̄s maleillū torqueri: qꝛ ſic diligebat illū Naꝫvnuſquiſqꝫ quē diligit. ſi modice fuerit tediatus: grauius putat hr̄e qͣꝫhabet Uide aūt ſapīam centurionis fidē Fidē̓ quidē qꝛ dixit venſalua: ſciēs qꝛ illic cōſtitutꝰ inloco fuerat pn̄s qͣꝫuis chriſtꝰ videbat̉ in mūdo ꝓpter diſpēſationēcarnis: tn̄ mūdus erat in chr̄o ſcd̓ꝫ ſb̓ſtātiā deitatis Sapīam aūt. qꝛ dixit vel hic cōſtitutus ſana Sciebat enī q potēs eſt ad faciendū: ſapiens ad intelligendū: miſericors ad exaudiendū Ideo infirmitatē tm̄mō expoſuit. remediū aūt ſanitatis in ptātemīe: eiꝰ dimiſit medico corꝑalineceſſariū eſt tm̄mō paſſionē exponeqͥd āt quō faciat ip̄e cognoſcit Reſpōdit ei ieſus Ego veniā ſanabo. ¶Propt̓ multas cās peteret̉vt iret: ꝓmittit ſe ire. pͥmū quideꝫ vtexcitaret fidē eius: ip̄m rn̄dē volūit qd̓ rn̄dit Niſi ip̄e dixiſſꝫ. veniāſanabo. nunqͣꝫ ille rn̄deret ſum