¶ Capitulū octauum.
aꝑte Propter quod ⁊ dn̄s cognoſce̓ti potentiam chriſti ẜm legē quē dederat adimpleuit: vt ⁊ miam gr̄e eiuscognoſceret dicēs Uolo mūdare Etp̄cepit eī vt offerret munera ẜm qd̓ p̄ceperat moyſes Que illa? Par turtūrū aūt duos pullos colūbarū Oīs iuſticia eſt in his duobus In abſtinentia rerū malarū: ⁊ in oꝑe rerū bonaꝝ.Par turturū ergo iubet populū ab īfidelitate mūdatū ſcītatē offerre deo.in abſtinētia rerū malarū: qm̄ caſtitasſpūalis aīe abſtinentia eſt malorū: vtnō coeat cū ſpū alieno: nec inſpirationis eius accipiat ſemē: ne gene̓t oꝑa ſimilia ſpiritui malo Per colūbā aūt ſignatur oē bonū naſcens ex charitateqm̄ charitas oē opus generat bonuꝫQui ergo ꝓximū ſuū diligit ſicut ſe:nullū bonū ꝓximo ſuo ſubducit ſicutnec ſibi Cū gͦ has duas iuſticias impleueit quis ⁊ ab oī malo ſe abſtinēsqd̓ eſt caſtitatis: ⁊ oē bonū faciēs qd̓eſt charitatis: manifeſtus efficit̉ ille talis qͥ ab infidelitatis lepͣ mūdatus eſtSic enī populus emūdatus ⁊ talia ſacrificia offerēs deo factus eſt in teſtimoniū ꝯtra incredulos ſacerdotes: qͥgloriātes in lege legis reppulerūt auctorē purificantē populū a pcc̄is: quēlex purificare nō potuit Et tu ſi ꝯplexus verbū dei cordis affectu fueris. ⁊tuā nihilominus attigit verbū aīam:qm̄ diligentes ſe diligit ſicut dicit ī ꝓuerbijs ſalomon: ⁊ ab oī te infidelitatis lepͣ mūdat Cū aūt te mūdauerit p̄cipit tibi vt ſacerdotibus oſtendas temūdatū: caſtificās te ip̄m ab oī inqͥnatiōe oꝑis mali: ⁊ expandēs charitatētuā ad oēs ꝑ oꝑa bona: vt ꝑ hec ſacrificia a ſacerdotibꝰ cognoſcaris quiamūdatus es: cū viderint te nō facientē alteri qd̓ pati nō vis: ſꝫ adhuc facientē hoībus q̄ tibi vis fieri Si āt harū iuſticiarū ſacrificium nō obtuleris
deo: manifeſtus es oībus qꝛ nō es mūdatus: ſꝫ adhuc in priori infidelitatemanes leproſusoſt hec aut cū veniſſetin capharnaū. Poſtqͣꝫ dn̄s populuꝫdocuit ſuꝑ montē. le ꝓſuꝫ aūt ſanauitſub mōte: poſt hec venit in capharnaum In myſterio poſt iudeorū mundationē venit ad gentes ¶ Et ecce cēturio quidā acceſſit ad eū rogās. Cēturio pͥmus fructꝰ ex gētibus ad cuius fidei cōꝑationē oīꝫ iudeoꝝ fidesinfidelitas eſt inuēta Hic neqꝫ chr̄maudiuit docentē neqꝫ leꝓſuꝫ cū mundaret̉ aſpexit Sed audiēs tm̄mō ſanitateꝫ le ꝓſi plus credidit: qͣꝫ audiuit Ille enī ſe ip̄m obtulit dicens Sivis potes me mūdare Fidei quidemhec ſūt verba nō tn̄ magne: qm̄ taliadici poterāt etiā hoībus ſcīs qͣlis fuitheliſeus qui leꝓſuꝫ mūdauit: nō manibus ſꝫ p̄cepto Iſte aūt centurio nōſolū ptātis eius virtutē cōfeſſus eſt:ſꝫ ip̄am dinitatis eius naturā cognouit Nō enī qͣi corꝑalē ſcm̄ rogauit. ſꝫqͣſi deū vbiqꝫ p̄ſentē dicēs ¶ Dic verbo ⁊ ſanabitur puer meus. Iqͣſi poterat in abſentibus infirmitatibus imꝑare Erat enī centurio in myſterio gēciū futurarū: q̄ neqꝫ leges aūt ꝓph̓aslegerāt de chr̄o: neqꝫ ip̄m chriſtu mirabilia facientē viderat Sed iuſticiaslegis quas in libris nō legerāt in corde ſenſerūt. ⁊ chriſtū quē oculis nō viderāt mēte viderūt: oſtendētes in ſeqm̄ ſcripture ad p̄iudiciū pcc̄oꝝ facteſūt: nō ad ncītatē ſcōrū: qꝛ rectis ⁊ fidelibus ſcripture neceſſarie nō ſūt. dicente apoſtolo Lex nō eſt poſita iuſto: ſꝫ iniuſtis Magiſtra eī oīs iuſticieip̄a natura eſt hoīm: ⁊ ſcriptura infallibilis de deo creatura eſt oīm rerum:qꝛ nihil creatū eſt in mūdo: per quodnon manifeſtiſſime deus oſtenditur