lxxi.Nundat leproſum.
veniat ſuꝑ nos aut recedat a nob̓ Infirmitas āt aīe in nr̄a eſt ptāte vt autnō veniat ſuꝑ nos aut recedat a nob̓Infirmitas etiā corꝑis tenet nos nectenet̉ a nobis Iō illa infirmitas miſeranda eſt. hec odienda Infirmitas eīaīe nō tenet nos ſꝫ tenet̉ a nobis Ergo reſcindit lege n̄ iuſticiā legis. Nōillā quā hoībus creando in corde cōſcripſit. ſꝫ quā dictauit in libro cū populus vituluꝫ adoraſſet. nō illā de qͣdictū ē Lex dn̄i irrep̄henſibilis ē couertens aīas: ſꝫ illā de qua dictum eſtlex irā oꝑatur. vbi aūt nō eſt lex necpuaricatio Quō enī digna erat ſeruari quā meruerunt pcc̄a? Merito placatus recidit: qd̓ iratus dictauit Nāſi ſex ſublata nō fuiſſet nunqͣꝫ ſpūalisleproſus ſanaret̉: quia oīs qui ſub lege viuit leproſus eſt.Aolo Mundare Et cōfeſtim mundata eſt lep̄ eius. ¶ Nō exqͣtacta eſt lepra receſſit. ſꝫ ex qͦ iuſſa eſt:vt on̄datur qꝛ nō. ꝓpter effugationem.lepre tetigit euꝫ. ſꝫ vt ſolueret legem.Alioqͥn qͣntuꝫ ad leprā ſufficiebat ẜmo tm̄mo: ſꝫ neqꝫ ẜmo neceſſariꝰ eratſꝫ ſola volūtas Ergo volūtas facta ēꝓpt̓ leproſuꝫ. v̓buꝫ āt propt̓ ſpectantes Nā ſi tacite eū curaſſet tot aſtātibꝰ circa chr̄m: qͥs ſcire potēat cuiꝰ virtute ſanatꝰ ē. Ideo gͦ dixit: volo. mūdare. vt oēs ſciant ꝙ illiꝰ virtute ſanatꝰ ē qͥ p̄ceptū ſanitatis emiſit Hocqd̓ dicit volo. indiciū voluntatis eiꝰeſt reſpiciens ad hͦ qd̓ dixit ſi vis. Ꝙāt dixit mundae̓ ptātis eſt p̄ceptuꝫ ꝑtinēs ad hͦ quodille dixerat. potes.Et ait ieſus Uide neminidixeris: ſꝫ vade ⁊ on̄de te ſacerdoti:⁊ offer munus qd̓ p̄cepit moyſes ī teſtimoniū illis. Nō ſic intellige qꝛ hͦmoyſes p̄cepit in teſtimoniū illis: ſed
vade tu offer in teſtimoniuꝫ illis Nōdixit. vade on̄de te ſacerdotibꝰ ⁊ nemi dixeris. ſꝫ pͥmo nemī dixeris ⁊ vade on̄de te Nō enī ſemꝑ iubet illū tacere. ſꝫ qͣꝫdiu n̄ on̄dat ſe ſacerdotibꝰ:ne forte ſi an̄ alicui nūciae̓t d̓ verbo.in v̓bo audirēt ſacerdotes. ⁊ occaſionē hn̄tes lepre propt̓ odiū ⁊ īimicicias chriſti expellerēt eū de populoqͣſi leꝓſuꝫ. nō recipiētes mūdatuꝫ. iōeuꝫ iubet offerre munera. vt ſi pꝰ moduꝫ vellēt euꝫ expellere dicēt eis. munēa qͣſi a mūdato accepiſtis: ⁊ quō meqͣſi le ꝓſuꝫ expellitis? Si leproſus adhuc fui: munera accipe̓ nō debuiſtis:qͣſi a mūdato. ſi āt mundꝰ factꝰ ſuꝫ: expellere nō debetis: qͣi le ꝓſū ¶ Eadēalit̓ Oīa oꝑa curationuꝫ chr̄i hn̄t ī ſemyſteria diſpoſitionū dei abſcōditaꝝIō corꝑalia quidē curationū eiꝰ ꝯmoda ⁊ illoꝝ fuerunt tūc: ⁊ mō ſunt nr̄a:ſpūalia āt forſitan nr̄a tm̄mō Igit̉ h̓le ꝓſus qͥ poſt verba doctrine cōfeſtīqͣſi iā p̄paratus acceſſit ad curā: ī figura fuit populi iudaici. deorſuꝫ quideꝫexn̄tis: ⁊ audiētis verbū quod dictūfuerat ſurſuꝫ ⁊ credētis ⁊ adorantis⁊ ꝯplectētis ¶ Oīs eī qui verbū deiadorat eſtimās ⁊ ip̄m eſſe dīnum ⁊ ꝯplectitur illud cordis affectu: ſine dubio ⁊ verbuꝫ dei attīgit anima eiusNec enī poſſibile ē vt aīa q̄ ꝯplectit̉ꝟbū: nō attingat̉ a ꝟbo Cū āt tetigerit eā ꝟbuꝫ. a lepͣ infidelitatis eā emūdat. ẜm quod ſcriptuꝫ eſt Et vos mūdi eſtis: ꝓpter ꝟbū quod locutꝰ ſū vobis Et petrꝰ in actibꝰ apoſtoloꝝ Mūdās inqͥt corda eoꝝ ꝑ fideꝫ Propterquod ⁊ populꝰ qͥ in lege auſtera degerat ⁊ gr̄am nōdū erat exꝑtus. de potētia qͥdē eiꝰ firmit̉ credidit. ẜm traditionē pr̄m ſuoꝝ: de mīa āt dubitauit dicens Si vis potes me mundare Nālex potentiam quidem dei ſufficientertradebat. miſericordiā āt eius n̄ ſatis