Capitulū ſeptimū.
pulſate eos doctrinis aſſiduis ⁊ aperiet eos deus ſoluēs clauſtra ꝑfidie⁊ habebitis in eis ingreſſum ſicut ⁊chriſtus dicit in reuelatione iohānisEcce ego ſto ad hoſtiū ⁊ pulſo: ⁊ quiaperuerit mihi intrōibo ad eū: ⁊ cenabo cū eo ⁊ ip̄e mecū Ergo n̄ temerando ſcā dei Uel pcc̄ores vel gētiles vel hereticos debemꝰ velle faluare ſub obtētu mīe. hoc eī temeritatꝭ.eſt nō bonitatis ſꝫ deū quidē petēdoꝓ eis: ip̄os āt vel querēdo ſi ꝑierūt.vel pulſādo ſi clauſi ſt̓. ⁊ tūc ſi ⁊ nosdigne petimꝰ ⁊ illi ſanabiles ſūt: ⁊ excanibꝰ ⁊ porcis immūdis reformati efficient̉ hoīes ſcī. ⁊ ſic iuſte ⁊ digne ſcāꝑticipabūt ⁊ audiēt ſecreta myſteria.Oninis enī qui petit agtpit ⁊ qui qͣrit inuenit. ⁊ pulſanti aperiet̉. Qm̄ dixerat petite. qͣrite. pulſate ne forte aliqͥ pcc̄orū audiētes dicātetiā iſta dignos facere hortat̉: nos ātindigni ⁊ ſi petiuerimꝰ nō accipiemꝰ⁊ ſi queſierimus nō inueniemꝰ: ⁊ ſipulſauerimꝰ nō aperiet̉ nobis Uidequō eandē clauſulā repetēdo. tā iuſtꝭ.qꝫ pcc̄oribus mīam dei cōmendat dicēs ¶ Oīs qͥ petit ſiue iuſtus ſit ſiuepcc̄or. tātū petere nō dubitet: q̄rere n̄negligat. pulſare nō ceſſet: cū ꝯſtet neminc ſperni. niſi qͥ petere dubitauerita deo: q̄rere neglexit. pulſare ceſſauit¶ Ut aūt cognoſcamꝰ bonitatē deidicamꝰ de deo: ſic̄ chriſtꝰ dixit de nobis. dixit enī ſupͣ Diligite īimicos veſtros ⁊ cetera hmōi: et addidit Si eīdiligitis diligētes vos quā mercedēhabebitis? Nōne gētiles hoc faciūtꝰ?Nos gͦ dicamꝰ de deo Si deꝰ tm̄mōiuſtos ⁊ amicos ſuos exaudit ⁊ adiuuat. quā laudē bonitatis meret̉ None ⁊ hores cū ſint mali amicos ſuosrogātes ſe audiūt: ⁊ būficia eis p̄ſtāt?Uides qm̄ dn̄s dicens.
¶ Eſtote miſericordes ſū⁊ pat̓ vr̄ miſericors ē qͥ ſolē ſuū iubꝫortri ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. ⁊ dat pluuiā ſuꝑ gratos ⁊ ingratos: bonitateꝫdei voluit demōſtrare: qꝛ tā. iuſtis qͣꝫpcc̄oribus ꝑata eſt bonitas eiꝰ? Necenī credibile eſt vt opꝰ bonitatis horbus quidē iniugat in malis ꝯſtitutisip̄e aūt n̄ faciat cū ſit bonꝰ; Ergo oīsqͥ n̄hꝫ iuſticiā vt aut credat de regnoceleſti. aut face̓ valeat iuſticiā. aut certe nō petijt fidelit̓: aut nͤ queſiuit ſtudio ⁊ labore. aut nō pulſauit oꝑibꝰ bonis. ⁊ iō nō eſt duritia dei nō p̄ſtantꝭ.ſꝫ culpa hoīs negligentisQuis veſtrū habēs filiū⁊ ſi petat ab eo pane nunqͥd lapidemporriget ei. Uide quo nos ad ſpe dine bonitatis inclinat ne forte aliqͥs ꝯſiderās qͣnta eſt dr̄a int̓ deū ⁊ hoīem:⁊ pōderas ſua pcc̄a dū deſperat impetrare: nec incipiat pcte̓: iō patꝝ ⁊ filiorū ſimilitudinē introducit: vt ⁊ ſiꝓpter peccata nr̄a deſperemꝰ: ꝓpt̓ paternā dei bonitatē ſperemꝰ Panis ēverbū. de noticia dei patris. Lapis ēoē mendaciū: ⁊ quicqͥd illud hꝫ in ſeſcādalū offenſiōis ad aīam Un̄ dicitꝓpheta ad iuſtū In manibꝰ portabūtte: ne forte offendas ad lapidē pedemtuū Oīs enī iuſtus cuſtodit̉ ab angelis. ne forte in occaſionē offenſiōis incurrat pes cōuerſatiōis ip̄ius Piſcēaut poſſumꝰ intelligere de chriſto verbū. ſerpentē aūt ip̄ꝫ diabolū Ut ergoimpetrēmus qd̓ deſideramꝰ. duo heccōuenire debēt Unū quidē vt petasor̄one. vt queras ſtudio. ⁊ pulſes operibus Alterum autem vt panisʰ autpiſcis ſit qd̓ petas Si autē non queexpediūt petis. hoc eſt carnalia quenocent aīe tue quaſi lapis aut ſerpesnon tibi preſtat. etiam ſi petas quia.benignus pater eſt: alioquin ſi preſtatꝰ