Capitulū ſeptimū.
de illo qui ſpiritū ſcm̄ iubet deſcendeſuper gratos ⁊ ſuper ingratos. ⁊ datbenedictiones ſuas ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos: ꝓpter qd̓ in veſtris quidē eſtoteſimplices ⁊ benigni: in meis aūt prudētes ⁊ cauti Si tu veſtiariū ſtudioſuꝫ. clauiculariū cellarij tui fidelē tibireqͥris. qͣnto magis deꝰ talē q̄rit diſpēſatorē gr̄arū ſuarū: qui bn̄ tractamdo gr̄as eius facit gratiores. nō malediſpēſando reddat īgratas? Sicut eīſi canibꝰ dederis ſcm̄. aut porcis margaritas: nec ſcm̄ canes ſanctificat: necmargarite porcos nutriūt. ſꝫ eꝯͣ canesinqͥnant ſcm̄: ⁊ porci margaritas ſordidāt vel cōfringūt Ita ſi hoībus caninos vel porcinos mores hn̄tibus.ſcm̄ dederis aut myſteria ſecreto tradideris: nec ſcm̄ illos ſcīficat nec myſteria veritatis illos illūiant: ſꝫ ecōtraip̄i ſcm̄ coinqͥnāt: ⁊ myſteria veritatisblaſphemāt Canis ⁊ porcus ambo qͥdē aīalia immūda ſūt Sꝫ canis ex oīparte immūdus ē Nā nec rumiat necvngulā hꝫ fiſia Porcus aūt ex ꝑteimmūdus eſt Nā qm̄ vngulā hꝫ fiſſaꝫ mūdus eſt. qm̄ āt n̄ rumīat immūdus hetur Propt̓ quod canes putointelligēdos gētiles vel hēticos. oīoimmūdos Nā ⁊ ſi ꝓpter actꝰ ſuos malos immūdi ſūt. ⁊ ꝓpter ꝑfidiā ſuā vl̓ido latriā ampliꝰ immūdi ſūt Porcosaūt chriſtianos carnalibꝰ ⁊ immūdisvoluptatibꝰ deditos: qͥꝓpter fidē qͥdēſuā mūdi ſūt. ꝓpter actus āt ſuos ſordidos hn̄tur immūdi ¶ Aut canes qͥdē gētiles. porcos āt hēticos: ꝓpt̓ aliqͥd eoꝝ modicū mūdū qꝛ vl̓ deū īuocare videtur Sꝫ ex moribꝰ intelligis qͥſunt canes vel porci Canis naturale5ι ꝓbū eē: nunqͣꝫ vocē mittere propt̓ aliqꝫ cām: ſicut ceterā aīalia: niſi adabigendos ſuꝑuenientes Interdumaūt ⁊ de ſuꝑſtuo in aerē lalat Talesſunt oē s gentiles vel heretici mapo55riabils s plerūqꝫ aduerſus
ſeruos dei: aliqn̄ ⁊ aduerſus deū blaſphemijs: vlulantes aꝑte: ⁊ nunqͣꝫ osſuū aperiētes ad bonū. ſꝫ ſemꝑ ad malū. Itē porci ꝓpriū eſt in ſceno ſe volutare nunqͣꝫ celū aſpicere: nec querēdn̄ꝫ ſuū niſi cū eſurierit Tales ſt̓ etiāchriſtiani qui in carnalibus immūdicijs delectantur. nec aſpiciunt aliqn̄celos. nec querunt deū niſi cū neceſſitas eius aduenerit Et illi quidē euomunt malum. qn̄ bene iudicantur demalo: reuertuntur aut ad vomitū malū ſicut canes. qn̄ nihilominus aguntmalum Et iſti proijciunt ſtercora peccatorum ſuorū. qn̄ penitent: reuertūtur aūt ad ſtercora ſua ſicut porci qn̄omiſſam repetunt vitam ¶ Nunc videamus que ſunt ſancta ⁊ que margarite Non diſtinxit quid ſanctuꝫ darequid no dare: cū ſit inter ſanctū ⁊ ſanctū differentia ſanctitatis. ſed generaliter oē qd̓ ſanctū eſt vetuit dare Ergo ſanctum eſt baptiſma. ꝓpterea noneſt dandum. niſi ad fidem habentibusSancta eſt gratiā corporis chriſti ꝓpterea illis ſolis dāda ē: qͥ iā ꝑ baptiſmū fcī ſt̄ filij dei: ⁊ ꝑ impoſitionē manꝰ Bn̄dictꝰ panis ſcā ſūt: ꝓpte̓a illisporrigenda ſunt qui capaces facti ſūtbn̄dictionis per fidē ¶ Itē myſteriaveritatis margarite ſūt: quia ſic̄ margarite incluſe cōcleis poſite ſunt in ꝓfundum maris. ſic ⁊ myſteria diuinaincluſa verbis poſita ſunt intus in altitudine ſenſus ſcripturarum ſanctarū Et nō omnis homo poteſt ſe mergere ⁊ de fundo tollere margaritas niſi artifex qui habet vſum illius rei. ſicnō omnis homo poteſt deſcendere inaltitudinem ſenſuum: ⁊ illic inuenireabſconditas margaritas myſterioruꝫniſi vir ſpiritualis qui habet exercitationem ſpiritualium narrationuꝫ delPropter ea margarite nō ſunt dāde.niſi deſiderantibus veritatem: ⁊ cumratione humana viuentibus Si ergo