Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
LXr
Einzelbild herunterladen
 

De ſcō dando canibus.II.

nec alterius ſanitatē habꝫ in ptātenec ſuā ſi alios curare velit et ip̄e debilis ſit: qͣſi teſtimoniū imꝑitie ſueportat in corꝑe ſuo ꝓpriaꝫ paſſionemQQuō doctori ſit opprobriuꝫ aliosvelle eruere a pcc̄o. ip̄m in maioribus pcc̄is. poſſit ampliꝰ ſe ip̄merue̓ a pcc̄is qͣꝫ alios? Aut ita quōdicis frī tuo .i. quo ꝓpoſito; Putasex charitate cordis dicas vt ſaluēsrimū tuū?. ſꝫ vt te ſimules iuſtuꝫSi a̓t vere ex charitate cordis argueres ꝓximū tuū vt ſaluares. te ip̄ꝫ an̄ſaluares: Nūquid poſſibile eſt vt beniuolētior alteri ſis qͣꝫ tibi; vt qͥd teip̄m nolis ſaluare. alterū velis; Oīsergo doctor alterū in qͣlicūqꝫ reprehēdit delicto: ip̄c in eo ꝯſtitutꝰ ſepͥus expurgat: certu eſt alloquēs ineccīa alios vult ſaluare: ſꝫ totaꝫdoctrinā malos actꝰ ſuos celare. ſcielaudē ab hoībꝰ q̄rit: edificatiōismercedē a deo. eſt hypocritapetent̉ addit dicit Hypocrita eijcepͥmnū trabē de oculo tuo. tūc videb̓eijcē feſtucā de oculo frīs tui Hypocrita eſt oīs doctor pͥus facit bona: poſtea docet̉. enī docet bonaꝓfitet̉ ſe iuſtū corā hoībꝰ: aūt male agit pcc̄ orē ſe ꝯſtituit infra ſe. Hoc dicit Uis libe fiducialit̓ rep̄hēdelaicū eijce de oculo mētis eiꝰ pcc̄m.pͥus tuā ip̄ius mētē purga ab malo: vt argueris laicū pcc̄is eius:ex diuerſo laicus habeat vn̄ redarguat te pccō tuo incipiet te timere in ſe: inuenerit qͥd ꝯdēnetin te aūt pcc̄m ẜm actu ſuū iudicat̉ vtrū modicū aūt magnū: ſꝫ ẜmpeccātis ꝑſonā Lricus aūt ſi magnūfecerit pcc̄m mogicū eſt feſtuca: qͣꝫti ad ſacerdotis dico pccͣm: laicuseſt Doctor aūt ſi pccͣin fecerit modicu magnū elt trabs eſt qͣꝫtū ad laici dico pcc̄mꝭ: qꝛ doctor eſt

Molite ſanctū dare canibus neqꝫ miſeritis margaritas vr̄asan̄ porcos ne forte cōculcēt eas pedibus ſuis ꝯuerſi dirūpant eas.ſupͣ dn̄s mādatū dediſſet oībꝰ p̄cipuetn̄ doctoribꝰ: vt diligerēt inimicos ſuos: bn̄facerēt eis. iterū paulo an̄ vt iudicarēt eos peccāt in eis. cōſiderās qm̄ qui ꝑſequūtur ſacerdotes.aūt īiuriāt eos. aut ledūt: plerūqꝫ autinfideles ſūt qͣles ſūt gētiles vel heretici. aut ſi chriſtiani ſūt ſordidi ſuntinſenſati: qui nec cōſiderāt nec intelligunt ſacerdotes chriſti eſſe vicarioschr̄i chriſtū: qm̄i qui honorat ſacerdotē chriſti honorat chriſtū: qui īiuriat ſacerdotem chriſti iniuriat chriſtū. Ne forte ꝯſeq̄nter cogitantes intra ſe ſacerdotes dicāt. ſi iubemur diligere inimicos nr̄os: bn̄face̓ cis: ſiiubemur nec iudicare cos pccorespeccant in nos ſine dubio ſic debemꝰeos dilige̓ bn̄facere eis: ſic debemus eos iudicare pcc̄ores peccāt īnos vt ſolū nr̄m ſꝫ etiā ꝓpria deiſūt eis cōicemus: vt ſit plena nr̄a miſericordia ſicut dei: ideo talē eſtimationē eorū ꝓuido ſermone cōpeſcuitdicēs Nolite ſcm̄ dare canibus margaritas vr̄as nolite mitte̓ an̄ porcos.Ac ſi dicat Oādani vobis dilige̓ inimicos vr̄os: iudicare eos. vt vosexhibeā miſericordes ad illos. vt bn̄faciatis eis de vr̄is corꝑalibus: demeis ſpūalibus. paſſim in natura vobis cōes ſunt: in fide Dandauivobis vt iudicetis eos ī vobispeccauerīt: vt myſterioꝝ meorū ſecreta pandatis eis nolētes me ſcireblaſphemāt ſpernūt. Uidēte patrēvr̄m deū. ad cuiꝰ exemplū volui vosec̄ miſcricordes Carnalia bn̄ficia dignis dignis ſimilit̓ p̄ſtat: Nunqͥd gr̄as ſpūales; Nec euī dixi vobish iiij