¶ De ſcō nō dando canibus.lxj.

talibus porcis ſecretorum myſterioꝝmiſeris margaritas: ſceno ſe vite delectatione mente grauāti: nō intelligūtprecioſitatē earū. ſed eſtimātes eas ſimiles eē cetēis fabul̓ mūdialibꝰ: ſimliter ⁊ carnalibus actibus eas conculcant. ⁊ poſt modicum cōuerſi per inobedientiam rumput prebitores eaꝝ.frequenter aūt ſcandalizati in eis calūniantur expoſitores carum: quaſi dogmatum nouorum ſeminatores Et ſitalibus canibus qualibꝰ diximus dederis ſancta: ſuſcipiunt quaſi canes. ſine diſcretione: ⁊ ſordidis actibus cōculcāt ea. ⁊ pro nihilo eſtimātes q̄ acceper̄t. ꝯuerſi diſputatiōibꝰ ſuis qͣi latͣtibꝰ irrōnabilibꝰ. rūpūt ve̓itatꝭ. p̄dicatorē Et puto n̄ ſine rōnabili dr̄a ſanctū quidē canibus dare vetuit ſolis.margaritas aūt nō dare porcis Et demargaritis quidē poſſumus dice̓ qͥaſi porcis mitti vetant̉ minꝰ immūdis:q̄nto magis cāibꝰ magꝭ. immūdis. Deſcō aūt dādo idē eſtimare nō poſſumꝰQuid enī? Si plus immūdis dare n̄cōuenit. minus aūt immūdis oportꝫIdcirco neqꝫ vetitum intelligimusneqꝫ mandatum forte. q frequenter ⁊manū imponimus ⁊ benedictionemdamus etiā porcorū more viuētibuschriſtianis: Non qꝛ illi merentur accipere ſed nos ex nobis ꝯͣ iuſticiā darevſurparemus: ne forte plenius ſcandalizati deſperant ideo iuſſum nō eſtquia iniuſtum eſt: vetitū aūt nō eſt qꝛinfirmitati fuerat ignoſcendū Sed qꝛde ſanctis cepimus dicere nō eſt taceduꝫ: qm̄ aliud eſt ſanctificatio aliud ſāctificatum Scīficatio aūt eſt qd̓ alterū ſcīficat Sanctificatum aūt alterūſanctificare nō poteſt. qͣꝫuis ipſuꝫ ſitm. vtiijſanctum. vt pata ſignas panem tuumquē manducas: ſicut ait apoſtolꝰ Scīficatur enī per verbum dei ⁊ orationem. ſanctificaſti eū. nō feciſti ſanctifi-

cationē Quod aūt ſacerdos de manuſua dat: nō ſolum ſanctificatum eſt ſꝫetiā ſanctificatio eſt: quoniā nō ſolumhoc datur qd̓ videtur ſꝫ etiā illud qd̓intelligitur. de ſanctificato āt pane licet ⁊ animalibus iactare ⁊ infidelibꝰdare quia nō ſanctificat accipientem.Si aūt tale eſt qd̓ de manu ſacerdotis accipitur quale eſt qd̓ de mēſa māducatur. omnes de menſa manducarent ⁊ nemo de manu ſacerdotis acciperet Unde ⁊ dn̄s in viā nō ſoluꝫbene dixit panem: ſed de manu ſua dedit cleophe ⁊ ſocio eius Et paulꝰ naͣuigans nō ſolū benedixit panē ſed demanu ſua porrexit luce ⁊ ceteris diſcipulis ſuis Quod aūt de manu porrigit̉ nec aīalibꝰ dādū ē nec īfidelibusporrigēdū: qꝛ nō ſolū ſcīficatū ſꝫ etiāſcīficatio eſt ⁊ ſcīficat accipientem.51 31Tilil̓ et Luoa ¶Obis Tranſitum conſeq̄ntemde capitulo ad capitulū inuenire difficile eſt: ideo diuerſa ponimus ẜᵐ di9uerſas eſtimationes inierpretum Sciens dn̄s ꝙ quecunqꝫ mandauerat ſupra hominibus impoſſibilia erant: etqͣꝫtum ad naturam humanam ſupͣ naturā Nā qͥ ſe nō abſtinet a cedibus:quō ſe pōt abſtinē ab ira? Qui ſe nonabſtinet a fornicatiōe quō ſe abſtineat a ꝯcupīa? Qui n̄ abſtinet a ꝑiurio:quō ſe abſtineat a iuramēto? Qui alios ferire n̄ ceſſat. quō ſe p̄beat feriendū; Qui nec amicū ſince̓ diligit: quōdiligat inimicū? Quid āt ſic impoſſibile ē: quō elemoſynas facē vel oraē vl̓ieiunare: ⁊ nolle hoībꝰ appare̓?. Quidāt difficiliꝰ: qͣꝫ nō iudicare peccātē ī ſeaut nihil ſcm̄ aut ſecretū dice̓ aut dare indignis? Neceſſe eſt vt ⁊ multosſibi faciat inimicos Qm̄ igitur maiora erant mandata qͣꝫ virtus hūana cͣ.trāſmittit eos ad deū cuius gr̄e nihilh v