¶ De modis ieiunij.

.

iriunare: quare mandat caput vngerefaciē lauare? Si eī ip̄a vnctio capitisꝙ lauatio faciei ſi a ieiunantibus ſemper obſeruentur: nihilominus ſunt ſigna ieiunij Sed hec ſpūaliter ad animā referuntur. vt ne triſticia ſpūalisſpūalem exterminet faciē Facies aūtſpūalis eſt aīe cōſcientia eius vel corſicut oſtendit ꝓpheta dicens Tibi dirit cor meū. dn̄m requiraꝫ: exqͥſiuit tefacies mea Nō enī facies carnea deūquerit. ſꝫ cōſcīa Itē qm̄ facies cōſcīaappellatur oſtendit iacob: cū luctatus.fuiſſet cū hoīe Uidi dn̄m facie ad faciē Deū nō vidit qꝛ in ſchemate hominis luctatus eſt cōtra eū deus Nāſchemā corꝑis velamē eſt dei nō ꝓprietas dei ſꝫ mente deū vidit Unde⁊ iſrael vocatus eſt .i. mens vidēs deumSi āt facies eius deū vidiſſet vtiqꝫ ſic vocandus fuerat Facies deuꝫvidēs Quid ergo facies aīe cōſcīa appellatur? Sicut enī in cōſpectu hoīmgratioſa eſt facies pulcra: ſic in oculisdei ſpecioſa eſt cōſcīa munda ¶ Iteꝫaliud eſt corꝑale gaudiū. aliud ſpūalegaudiū Gaudiū corꝑale eſt riſus iocus ⁊ cetere delectationes carnales.Gaudiū ſpirituale eſt ſpes: ſicut aitapoſtolus Spe gaudentes: in tribulatione patientes Uides qꝛ pōt fierivt triſtantes carnaliter: ſꝑūaliter gaudeamus in ſpe? Hoc enī dicit de ſpūſcō ꝓpheta Flumīs impetus letificatciuitatē dei ¶ Itē eſt triſticia corꝑalis. ⁊ eſt triſticia ſpūalis Triſticia corporalis eſt afflictio carnis. triſticia ātſpūalis deſꝑatio ⁊ infidelitas aīe Ergo dicens Nolite fieri triſtes hͦ dicit:ꝓpter hoīes nolite ieiunare Qui eniꝫꝓpter hoīes ieiunat triſtē facit cōſciētiam ſuā .i. deſꝑantē Quō enī conſcīaeiſis hilaris ſit ⁊ ſperans in deū ieiunio ſuo: qui nō ꝓpter deū ſꝫ propt̓ homīes ieiunat? Sic ⁊ oēs hypocrite qͥ

ꝓpter hoīes ieiunant extermināt facies ſuas .i. conſcīas ſuas Quō enī nonhabeant exterminatas facies an̄ deuqui fingentes ſe propt̓ deū ieiunare.nō ꝓpter deū ieiunant ſꝫ propter homīes. fallere volentes ⁊ deū ⁊ hoīes?¶ Aut ita Nolite fieri triſtes ſicuthypocrite .i. nolite ſine fide ⁊ ſine ſpeieiunare Sine ſpe aūt ieiunat. qͥ nonſe abſtinet a peccatis. nec facit iuſticiāNā ſicut bona oꝑa ſpem generant .i.gaudiū ſpūale. ſic mala oꝑa deſꝑationē .i. triſticiā ſpūalem Qui enī peccāsieiunat: ſine ſpe ieiunat .i. nō habet vn̄ſperet ⁊ gaudeat: ſꝫ eſt aīmus eius deſꝑans ⁊ triſtis Iam aūt quō peccatū⁊ deſꝑatio pcc̄orū exterminet faciemconſcīe nullus ignorat Nā ſemꝑ vulnerata eſt cōſcīā illius qui peccat Sicergo oēs hypocrite ieiunat. nā bonisoꝑibus exhilarantes cōſcīam ſuaꝫ inſpe: ſꝫ malis oꝑbus cōtriſtātes in deſꝑatione Hypocrita ergo eſt oīs quipeccās ieiunat ¶ Quid eſt gͦ cū gaudio ieiunaē̓. Id eſt priꝰ ſpūalit̓ ieiunare. dein̄ carnalit̓ Nā ſicut oē bonū ēſpūale. ſic eſt ⁊ carnale. ⁊ oē malū eſtſpūale ⁊ carnale. vtputa fornicatio carnis eſt mētricatio Fornicatio aūt ſpiritualis eſt p̄uaricatio Caſtitas carnalis eſt neſcire mulierē. caſtitas ſpūalis fidelē eſſe deo ¶ Hūilitas corꝑalisaſſurgere hoī. verbū dice̓ molle Hūilitas ſpūalis eſt. qͥ in corde ſuo alterūexiſtimat meliorē qͣꝫ ſe Suꝑbia corꝑalis aſꝑ ẜmo Suꝑbia ſpūalis qͥ ſe eſtimat meliorē eſſe qꝫ alterū Sic ⁊ ieiuniū ē corꝑale ⁊ ē ſpūale Corꝑale ieiuniū eſt abſtinere a cibis. ſpūale ieiunium eſt abſtinere a peccatis Nā ſicutcaro delectatur manducando: ſic ſpiritus carnis delectatur peccando.Unde ſapientes omne peccatum libidinem vocant quia oē pcc̄m cū delectatiōe ꝯmittimꝰ Iō ⁊ circūcidebat̉