Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
LIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū ſextum.

Sed ex tribus bonis prima eſt oratio: quia elemoſyna quidem de rebus exit. ieiunium autem ex corporeoratio āt nec de rebus nec de corporeſꝫ de aīa de corde ꝓcedit Ideo prima dignior duobꝰ ponit̉ media int̓duas: pͥma elemoſyna ſcd̓a oratio tertia ieiuniū Et qͣre elemoſyna an̄ orationē p̄cedit? Quia mediatrix preparatrix eſt vie an̄ faciē oratiōis: vtpoſt elemoſynā ſeq̄ns oratio prepara locū mīe inueniat apud deū ātieiuniū ſequit̉ orationē. ꝙꝛ nōᵉ oratioieiunij eſt adiutoriū. ſꝫ ieiuniū orationis. oratio fit ꝓpter ieiuniū ſꝫ ieiuniū fit ꝓpter orationē. ieiuniū an̄ orationē p̄cedit ſꝫ oratio an̄ ieiuniū Tertia diuiſio Itē elemoſy facere aut oratione aut ieiunare neſt oīm hoīꝫ ſꝫ tm̄ iuſtorū Qui āt peccat elemoſynā fac̄ ꝑdit qd̓ fac̄ Proceſſato pcco pccoris datur elemoſyna. occurrēte .i. qn̄ peītet nosqd̓ fecimꝰ: vt pecuniā peccādi licētiā cōparemꝰ Itē ille oratpeccat: aūt orat peccat. rogatdeū ſꝫ deludit deū Itē ille ieiunat peccat. qui aut peccat ieiunat. noad gloriā dei ieiunat. nec ſe hūiliat. ſꝫſubſtātie ſue ꝑcit Deniqꝫ cōſidera inſuperioribꝰ Ex cepit ieſus apoſtolis ſuis dare ſalutaria p̄cepta. ſtatīin pͥmis mādauit de elemoſyna. aut ieiunio aut oratiōe ſꝫ priꝰ expellit mala: poſtea introducit bona Scriptū ē occides. ego aūt dico ne iraſcarisScriptū eſt NNō ꝑiurabis: ego āt dico nec iurabis Scriptū eſt. adulterabis: Ego aūt dico cōcupiſcesScriptū eſt Oculū oculo: ego aūtdico reſiſtē malo Scriptū eſt Diliges ꝓximū tuū amicū odies īimicu. ego āt dico: diligite īimicos Poſtqꝫ ergo ab his oībus malis homīemſpoliauit tūc dicit Uidete ne elemo-

ſynā veſtrā corā hoībus faciatis ⁊cͣ.Oſtendēs qm̄ niſi ab oībus illisreceſſerit prius ſine fecit hec bonaPrius oportet mala dimitte̓ ſic bona ſuſcipe̓. qꝛ non pōt fieri nouusniſi deſierit eſſe vetus Qui āt maladimittit bona ſuſcipit. bonoꝝ ſuoꝝgr̄am ꝑdit: quēadmodū ſi qͥs ī osſuū aliqd̓ dulce mittat amaro ꝑmixtū. dulcedo illa dat ſuū ſaporēNolite fieri triſtes ſic̄ hypocrite Siue de elemoſynis dicēs ſic dicit. ne co hoībus fiāt. ſiue de oratiōe ſic Nolite fieri ſicut hypocrite in agulis platearū orantes: ſiue de ieiunio hoc ip̄edicit Uides qꝛ ſciebat dn̄s vanā gloriā ex bono ꝓcedē? illā ſpinam aſſidue naſcit̉ in terra bona iubꝫcide̓: ne ſpina vane glorie effocet ieiunij fructu Nunqͥd pōt fieri vt ſentiat̉ qui ieiunat? Sed melius ē vt ieiuniū tuū te on̄dat qͣꝫ tu ieiuniū tuuꝫSciēs at dn̄s qꝛ pōt fieri vt ſit hilaris ieiunat dixit Nolitetriſtes ſꝫ nolite fieri triſtes Aliud enīeſt triſtē triſtē fieri Qui naturalit̓ ꝓpter aſſiduū ieiuniū triſtis eſt:ille eſt triſtis āt fit Qui āt impoſturas aliqͣs pallentes apparēt. illiſunt triſtes ſed fiunt Si ergo quiieiunat triſtē ſe facit hypocrita eſt.qͣntomagis īiquior eſt ieiunat. ſꝫargumētis qͥbuſdā in facie ſua pigitvenalē pallorē qͣſi ieiunij ſignū? Diſplicet ei natura ſua. qꝛ pōt mētiri qd̓ facit Et miſera facies carnisquibuſdā argumentis innocens caffigatur. quia fraudibus conſentitPuto omnis ſenſatus intelligit:quia hec verba carnaliter intelligūtur Nec pōt fie̓i ieiunat vtappareat triſtꝭ. nec mādat dn̄s qd̓ implere non poſſumus Si enī iubetnos non fieri triſtes vt nec per ip̄amtriſticiamᵐ appareamus hominibus