liiij¶ De modis ieiunij.
Qm̄ ⁊ ſi acceperint remiſſionem peccati ſui: ip̄is ſuis debitoribus non dimittunt Ideo ſic dicit dimitte nobisſicut nos dimittimus vt prius dimittamus: poſtea remiſſioneꝫ peccatorūa deo accipiamus.Um ergo ieiunatisQm̄ malorū pͥma ⁊ fortioraſt̓ tria mala .i. gula. auaricia. vana gloria Aduerſus q̄ dn̄s repn̄tatiōis ſuſcipiēs bellū pugnauit pro nobis cōtra gulā in heremo. cōtra auariciā ſupra motē. cōtra vanā gloriā ſupra tēplū ¶ Itē oīm bonorū pͥma ⁊ fortiora ſunt tria bona .i. clemoſyna contraauariciā. ieiuniū cōtra gulā. oratio atcōtra vanā gloriā. Dic̄ nobis Ecce ieiuniū cōtra gulā cōuenit. quia cōtrariū eſt ieiuniū gule. ⁊ elemoſynaᵇ contra auariciā cōuenit quia auaricia cōgregat. elemoſyna aūt diſꝑgit Oratioquo cōuenit cōtra vanā gloriā audi.Oīa mala q̄ ſunt in mūdo hn̄t cōtraria bona ꝑ qͣ ſuꝑent̉. vtputa fornicatio caſtitatē. ſuꝑbia humilitatē: iracudia māſuetudinē ⁊ nullū eſt malū qd̓nō habet ꝯtrariū bonū ſuū. vane glorie aūt malū nō habet cōtrariū bonūꝑ quod ſuꝑetur Iō qͣꝫtauis bona feceris volēs cōpeſcere vanā gloriā: tāto magis excitas eā Et cauſa eſt iſtaquia oē malū ex malo naſcit̉. ſola aūtvana gloria de bono ꝓcedit. ⁊ iō nōextiguit̉ ꝑ bonū ſꝫ magis nutrit̉ Deniqꝫ int̓ hoīes pcc̄ores tentatio vaneglorie nō habet locū. Fornicarius eīaut raptor quō tentat̉ in vana gloriaq̄ nō hꝫ vn̄ gloriet̉? Illi aūt tentatione vane glorie patiunt̉: qui tale aliqͥdfaciūt vn̄ glorient̉ Ergo nullū remediu pōt eſſe cōtra vanā gloriā: niſi oratio ſola Et hec ip̄a vanitatē generat niſi caute ꝓſpexeris. ſi forte bn̄ oraueris ¶ Altera de elemoſyna ⁊ ie-
iunio ⁊ oratione diuiſio In lege ſcriptū eſt Nō intres an̄ cōſpectuꝫ dn̄idei tui vacuus Uacuus aūt intrat an̄deū qui veniens ad orationē nullā elemoſynā facit Nō ſolū in veteri teſtamento ſꝫ etiā in nouo p̄cipitur vtper ſingulas ſeptimanas vnuſquiſqꝫchriſtianus aliquid in gazophylatiuꝫmittat ad orationem venturus: ſicutait apoſtolus Unuſquiſqꝫ veſtrū perſingula ſabbata qd̓ illi placuerit apd̓ſe reponat vt cū venero tunc collectefiant Item dicit ſalomon Ante orationē p̄para animam tuā Ille p̄paratanimā ſuam an̄ orationem qui faciēselemoſynā venit ad orationē Sicutenī oleū accendit lumen lucerne: ita ⁊bona opera excitant fidem cordis: etdant cōfidentiā anime apud deū orandi Ergo elemoſyna eſt p̄paratio orationis ¶ Itē ieiuniū eſt adiutoriū orationis quia oratio ſine ieiunio gracilis eſt ⁊ infirma Nā oratio illa eſt fortis q̄ fit in ſpū humili ⁊ corde cōtribulato. ſicut ⁊ ꝓpheta dicit Sacrificiū deo ſpūs cōtribulatus: cor contritū ⁊ humiliatū deus nō ſpreuit Spiritū aūt humilē ⁊ cor cōtritū ⁊ habere nō poteſt qui manducat ⁊ bibit etde licijs fruitur quia panis cōfirmat.vinū aūt letificat Spiritū aūt carniseſſe humilem non ꝑmittit virtus quefit ex pane. ⁊ cor eſſe contribulatū nōpermittit iocunditas que venit ex vino Ideo qn̄cunqꝫ ſancti pro aliquaneceſſitate exorare voluerunt deuꝫ.ieiunium cū oratione iunxerunt ſicutdaniel ⁊ ceteri vnde quia virtus orationis ieiunium eſt nunquā ſeparant̉abinuicem: ſed vbiqꝫ ſimul ponūtur.Or̄o ⁊ ieiuniū de morte liberāt Itēhoc genus nō eijcit̉ niſi in oronē ⁊ ieiunio Sic̄ nec miles ſine armis ē aliquid. nec arma ſine milite. ſic necoro ſine ieiunio nec ieiuniū ſine or̄oe