¶ Capitulū ſextum.
cordis ⁊ ſi multi fuerīt orantes vnusſunt. q vnus ſpūs in oībus orat. ſicutdictū eſt Oīm aūt credentiū erat vnūcor ⁊ aīa vna Melius hec ſpūaliter ītelligūtur ad aīas dicta Aubiculū enīeſt cor vel ītellectus interior .i. ſpiritualis ſic̄ ſcriptū eſt Que dicitis in cordibus voſtris ⁊ in cubilibus veſtriscompugimī Hoſtiū āt ſūt ſenſus carnales exteriores ꝑ quos oīa bona velmala ſuꝑ aīam intrāt ſicut in canticisex ꝑſona eccīe ſapīa dixit Ecce fratruelis meꝰ pulſat ad hoſtium aꝑi mihiſoror mea: ſponſa mea Pulſat autemchriſtus hoīem chriſtianū vt ꝑ ſcpͥturas dinas aut bonas cogitatiōes: ſuꝑ cor eius inducat Et ille qui ſuſcipiteas aꝑit chr̄o: qͥ āt expellit claudit. iubet ergo vt aīa interiorē ingrediat̉ ītellectū qn̄ orat: vt nihil cogitet niſi d̓quo orat. ⁊ quē orat. vt claudat hoſtium ſenſus ſui carnalis. vt oēs cogitatiōes carnales ⁊ ſollicitudines foris expellat Si āt orās de carnalibꝰrebus cogitaueris: nō introiſti in īteriorē intellectū. nec clauſiſti hoſtiumſenſus. ⁊ iō tacite cū cogitatiōibꝰ ſuꝑfluis aīa loq̄n̄s orōnis ꝑdit fructusScd̓m hoc illud ſuꝑius intelligi pōtIn media āt ſynagoga orat. qͥ in medio multitudīs malarū cogitationuꝫorat. vndiqꝫ mūdialibus ſollicitudinibus circūdatus Qn̄ enī orās cogitasde vxoribꝰ. de filijs. de mācipijs. d̓ domo. de poſſeſſiōibus. de pecoribus. demilicia. de lucro. de cauſis. ⁊ alia īnumerabilia q̄ ſuꝑ cor incaute orātis aſcēdūt: putas modica tibi videt̉ hecſynagoga malorū; Oēs enī iſte varieſpēs cogitationū diuerſi ſūt immūdiſpūs Quo ergo nō in media ſynagoga orauit aīa tua: qn̄ tot ſecū immundos ſpūs habuit ſpectatores ⁊ colloqͥntes? ¶ Poſſumus ⁊ intellige̓ hoſtiū domus os corꝑis vt nō clamoſa
voce oremus deū ſꝫ deſiderio tacito.Nā ex clamoſa oratione multa malanaſcūtur: maxīe hec tria Primū quiclamoſe orat n̄ credit deū vbiqꝫ eſſe:⁊ abſcōſa audire Et iō duplicit̓ deuꝫhonorat qͥ abſcōſe orat. pͥmū qꝛ orat:2º qꝛ credit deū abſcōſa audire ſicut ⁊audit Nā deus nō voce clamoſa pulſandus eſt. ſꝫ cōſcīa recta placādus: qꝛnō eſt vocis auditor ſꝫ cordis Scd̓maūt malū qꝛ myſteria ſacratarū petitionū tuarū qͣs forte n̄ oportebat alterū ſcire niſi te ⁊ deū. in auribꝰ bonorūhoīm ⁊ malorū audienda cōmittis. ⁊nō audiris a deo q indiſciplinate oraſti Sed adhuc ab hoībꝰ deridēisqͥbus abſcōſa tua manifeſtaſti Tertiūvero malū: qꝛ clamoſe orās alterū iuxͣte nō ꝑmittis orare Uocibus enī tuis rapis ſenſuꝫ illius ad tuos ẜmōesEt iō nō ſolū non exaudiris qꝛ maleoras: ſꝫ adhuc pcc̄m colligis: du orarealios nō ꝑmittis Sic ergo ora ſic̄ audiſti ī libro regū Anna q̄ figurā portabat eccīe. de quā dictū eſt Labia qͥdem eius mouebantur: vox aut eiusnō audiebatur.¶ Et pater tuus qui videt̉in abſcōdito reddet tibi in palā. Uttūc cognoſcāt hoīes quid oraſti ¶ Orātes aūt nolite multū loqͥ: ſicut ethnici. Quos aūt gentiles videamusvt ſciamus quare ſic orāt Orāt demones. qꝛ ⁊ ſi audiūt exaudire n̄ poſſuntNā neqꝫ mala p̄ſtae̓ pn̄t. niſi ꝑmiſeritdeus Orāt reges mortuos Iouē metcuriuꝫ ceterosqꝫ quoꝝ crimīa manifeſtiora ſunt qͣꝫ noīa. qͥ nec ſi viuerentpoterāt adiuuare Orāt idola inſenſata q̄ nec audire pn̄t nec dare reſponſum Iuſte ergo diu clamāt vbi qͥ exaudiat n̄ ē Proptea cum ſacerdotesbaal de os ſuos inclamarent ꝓpter ſacrificiā cōburēda: deridēs eos helia.