¶ De modis orationis.i.
hānis on̄dit̉. Quō magnꝰ āgelꝰ an̄ altaris ꝯſpectū ꝓceſſit hn̄s thuribulūincēſi odoramētorū in manu eius. etdictū eſt ei Iſte ſunt oratiōes ſcōruꝫSicut enī thymiamata bn̄ cōfecta delectāt hoīem odorantē: ſic oratio ⁊ iuſti ſuauis eſt an̄ deū ¶ Uis aūt ſciredignitatē eiꝰ? Hox vt cū de ore ꝓceſſerit: ſuſcipiūt eā angeli in manibus ſuis ⁊ offerūt an̄ deū ſicut dicit archangelus ad thobiā Ego ſuꝫ qui or̄onētuā obtuli an̄ deū ¶ Uis ſcire virtutē ip̄ius? Oratio triū pueroꝝ fecit vtignis ardēs n̄ aduret ſꝫ delectaret. vtflāma quidē videret̉ in ſpē. vmbraculi aūt eſſet in oꝑe ſuo Quāto gͦ glorioſa eſt. tāto caute ſeruanda eſt: ne ꝓpt̓homīes facta vileſcat.¶ Qui amāt in ſynagogisorare ¶Putas qꝛ vetat in ſynagogisorare in cōuentu hoīm? Sed eo ꝓpoſito in ꝯue̓tu vetat orare: vt videātura cōuētu Alioqͥn in ꝯuētū fideliū orare laudabile eſt. ſicut dictū eſt In eccleſijs bn̄dicite deū Et iterū adorātedn̄m in aula ſcā eius Puto aūt n̄ adlocū ⁊ hoc refert dn̄s. ſꝫ ad ꝓpoſitumorantis Qm̄ qui ſic orat vt ab hoībꝰvideatur. mēs illius nō deū aſpicit ſꝫhoīes qui ſūt ibi ⁊ videt̉ ſibi ī mediomultorū orare. ille talis qͣntū ad ꝓpoſitu ſuū in ſynagoga orat Eius āt orātis mēs ſolū aſpicit deū ſi mēs eiꝰ inilla hora eſt qͣſi nullū habeat circa ſe:qꝛ mēs illiꝰ nullū videt qui ꝓpter neminē orat ⁊ iō qͣꝫuis in ſynagoga orattn̄ apud ſe in ſecreto videt̉ orare. dein̄vt orās nihil nouū faciat qd̓ aſpiciāt̉hoīes. nec qͥs voce clamēt vt audiat̉ab alijs. nec expādat manus ſuas vtpharizeus in tēplo vt videat̉ a multꝭ.neqꝫ pectus ſuū aꝑte ꝑcutiat ſꝫ abſcōſe ſicut publicanꝰ in tēplo: neqꝫ impudent̓ tollat oculos ad celū vt notabi
lis fiat Et ita quē nēo audit clamātēnēo aſpicit tale aliqͥd faciētē: int̓ multos etiā ſtās in ſecreto eſt.¶ Et in angulis platearumNō dicit in plateis ſꝫ in āgulis platearū: vt ne ſi in plateis orauerīt qͣſi ſimulatores religiōis vituꝑarent̉ ſꝫ inangulis vt videantur abſcōſe orareAſtuta vanitas Sciūt eī ꝙ hoc ip̄mabſcōſe orare laudabiliꝰ eſt Iō fingūtſe abſcōdere vt duplicit̓ laudent̉. primo qꝛ orāt. 2º qꝛ abſcōſe orāt Et āpliꝰſe māifeſtāt ꝑ hoc ip̄m ꝙ ſe abſcōdūtDic hypocrita vt qͥd vis vt videarisorās; Nōne q laudabil̓ res ē orare?Ut qͥd ergo nō vis eē laudabilis. qͥvis vt lauderis O inſania vanitatisEſſe nolunt qd̓ deſiderāt apparere¶ Amen dico vobis ꝑ̄ceperūt mercedē ſuā Unuſquiſqꝫ vbi ſemīat ibi metet ⁊ qd̓ ſemīat. hoc metetPropt̓ hoīes orat. nō ꝓpter deū. ſic ⁊ab hoībus nō a deo laudant̉ De dacit̉ orāt cū nō orāt. ⁊ mēdacit̉ laudātur cū nō ſint laudabiles Specie vacuā religiōis vēdūt: ⁊ verbū vacuuꝫlaudis emūt Sicut oratio eorū deū n̄delectat. ſic nec laus hoīm ip̄osᶻ adornat Quod enī ī verbo poſitū tā diueſt. qͣꝫdiu ꝟbū dicit̉ Cū āt finitū fueritꝟbū finit̉ ⁊ bonū qd̓ poſitū erat ī ꝟbo¶ Tu autem cum orasTu qͥ vis vt exaudiaris vt nō videaris. qͥ eſſe vis laudabilis: nō apparereQui ī auribꝰ dei nō ī oculis hoīꝫ loq̄ris Intra ī cubiculū tuū ⁊ claude hoſtiū tuū vt nēo ſit ibi niſi tu qͥ oras: ⁊ille quē tu oras Et vt qͥd tecū ſit alt̓p̄ter eū quē neceſſariū habes. Teſtisenī orāte grauat. nō adiuuat q deusorōibꝰ nō exigit̉ ſꝫ placat̉ Alterū dico alterius cordis Qui āt eiuſdē ſuntg iij