¶ Capitulū quintū.

ſecurū ⁊ ſolū ſꝫ iuxta malū poſitū ſꝑtentatū ſit ⁊ ꝓbatū Sicut enī vbicūqꝫ fuerit triticū: neceſſe eſt vt illic inueniantur ⁊ zizania. Sic vbicunqꝫ fuerit bonū dei. illic erit ⁊ ſcandalū inimici ¶ Quid ergo; Ecce tu ꝓpoſuiſtifacere elemoſynaꝫ. ſꝫ aſcendit ſuꝑ cortuū velle apparere hoībus. nūquid debes ſubtrahere manū tuaꝫ. vt ne deslocū vane cogitationi dicens apd̓ te:Melius eſt vt nec facio bonū ne tantū īueniar ꝓpter hoīes facere: Abſit.ſꝫ ꝑfice opus tuū ne dū vis cogitationi vane reſiſte ꝑdas opus bonū. Ueniat tibi in mēte quod ait dn̄s de tritico ⁊ zizanijs: ſinite vtraqꝫ creſcerevſqꝫ ad meſſem. ne eradicantes zizarnia ſimul eradicētis ⁊ triticū. Triticū eſt enī voluntas bona quā ſeminauit deus in hoīe. zizania aut eſt cogitatio mala quā diabolus ſeminauit ꝑcarnē̉. Cū ergo ⁊ 6mni voluntati bone adhereat ⁊ deſideriū malū. ſi volūeris malā cogitationē tua ad plenuꝫtollere ſimul tollis ⁊ opus bonū. Nā⁊ ip̄e diabolus eo ꝯſilio ſeminauit zizaniā ſuā in tritico dei vt aut certe zizania eius effocent triticuꝫ dei. aut ſiquis voluerūt ͣaniā diaboli tollereſimul eradicet ⁊ triticū dei. ¶ Nūqͥd⁊ cōtinens aut virgo mox cū cōcupierit iā cecidit; tantū plena voluntateno cōcupiſcat vt velit implere cōcupiſcentiā ſuā. Si āt ex neceſſitate carnis cōcupiuit ⁊ cōtradixit cōcupiſcētie ſue nō peccauit ſꝫ magis glorioſior eſt factus. qꝛ vicit tanqͣꝫ nō fuiſſetpulſatus. Quid ergo dicit ſcriptura?Sine vt matureſcant vtraqꝫ .i. adimple opus tuū ⁊ dūc̄ ad ꝑfectū ⁊ ſic illa quidē vana cogitatio qͣſi zizaniū exiccatur .i. ſoluitur ⁊ euacuatur. bonūaūt opus quaſi triticū manet. Nā ſicintelliges: ſi ex voluntate tua fue̓it illa cōcupiſcentia vana aut ex neceſſi-

tate carnis Si ex voluntate tua fuit:doles ſi te facientē elemoſynā tuā nullus aſpexit. Si aūt gaudes poſteaqꝫelemoſyna tua in ſilentio facta eſt. ſcito quia ꝯcupiſcentia illa nō fuit ex animo tuo. ſꝫ ex neceſſitate carnis ⁊ iōquaſi zizaniū. aruit. Sic ⁊ cōtinēs cōcupiſcentiā ſuā ꝓbare poteſt ſi ex animo eius eſt ꝙ concupiſcit. ſi etiā pōtpoſtqͣꝫ tranfierit cōcupiſcentia: volūtatē peſcandi habet. Si āt gaudet ꝙnō pyaluit aduerſus eū cōcupiſcētiaſꝫ cōfuſa receſſit. intelligat̉ quia zizaīafuit ex neceſſitate carnis nata ⁊ nō fuit anime eius voluntasNon habebitis mercedeapud patrē vr̄m. Quid enī a deo recipias: qͥ deo nihil dediſti? Nā quodꝓpter deū fit deo datur ⁊ ab eo recipitur. Qd̓ aūt propt̓ hoīes fit in ventos effundit̉ ⁊ a nullo ſperat̉. Quidenī eſt hoīm laus niſi ventorū tranſeuntiū ſonus. Ceſſauerūt hoīes loqui⁊ ꝑdidit fructū ſuuꝫ qui propt̓ hoīesfecit vt ab eis laudetur. Que eſt eniꝫſapientia: res dare ⁊ verba vacua coparare. aut certe mercedē dei ꝯtemnere in ꝑpetuo manentē in celis ⁊ fugitiuos hoīm ſermones eligere? Meliꝰeſt ergo nō facere qͣꝫ ꝓpteᵏ hoīes facere Qui nō facit ⁊ ſi b celo nō inuēitvel in terra nō ꝑdit. Qui āt ꝓpter homīes facit ⁊ in terra ꝑdit ⁊ in celo noīuenit. Uel illū aſpice a quo laudē expectas qd̓ ſentit d̓ te ideo te laudat qꝛpropt̓ de t̉ te facere putat. Si aūt intelligeret qꝛ ꝓpter eū facis nō te laudare⁊ ſꝫ vituꝑaret magis. Quid ergoilli place̓ feſtias qͥ ſi te aliqn̄ ītellexeit:deridebit? Sic eſt homo qui ꝓpter homīes facit bonū. ſicut mercēnariꝰ malus qui intra tempus locationis ſuecomedit oēs mercedes ſuas. Au auttꝑe expleto receſſit: nudus egreditur