¶ De modis elemoſyne.l.

Sic ergo vacuus vadit ad deuꝫ: quimercedem bonorū ſuorū accipere deſiderauit in ſeculo¶ Tu ergo cū fatis elemoſynā: noli tuba canere an te ſicut hypocrite. Uere enī ſubriſor eſt qͥ propter hoīes facit. Aliud eī habet ī corde ⁊ aliud monſtrat in oꝑe. In faciequidē ꝓpter ncītatē hoīm facit ⁊ videtur miſericors: in corde autē propt̓ ſuā gloriam facit ⁊ eſt vane gloriemercator. Tuba eī oīs actus vel ſermo eſt ꝑ quē oꝑis iactātia demōſtratur. Puta qͥ qn̄ videt aliquē pn̄tē facit elemoſynā: extra aūt nō facit. hoctuba eſt ꝙ per eius iactantiam p̄dicatur. Itē qui intercedente aliquo elemoſynā facit vbi aūt nō eſt interceſſor nō facit. hec cōſuetudo mala tubaeſt Itē qui ſi viderit honeſtiorē ꝑſonaꝫ qui poteſt referre dat ei: obſcuroaūt ⁊ alligato pauꝑi paſſionibus nihil dat. ⁊ hoc: tuba eſt. Sed ⁊ qui inſecreto loco ſil̓r fece̓it eo tn̄ ꝓpoſito vtlaudabilis videatur. Primū qꝛ fecit:2º qꝛ abſconſe fecit: ip̄a abſconſio tubaeſt. elemoſyne eius. Et quicqͥd illd̓ fecerit homo ꝑ qd̓ apparet aut vult appare qꝛ fecit: tuba eſt. qꝛ ꝑ illud ip̄a elemoſyna dū fit clamat de ſe. Iō n̄ tātū locus nec actus ſecretus ſeruādꝰeſt ſꝫ magis voluntas ſecreta Nā inoī actu corꝑali fraudē diabolus face̓pōt. in ſola cōſcientia nō pōt fieri dolus. qꝛ hoībus ſuademus: deo aūt manifeſti ſumus ¶ Nuquid nō intelligithomo eſſe vanū ꝙ ab hoībus vult videri? ſꝫ cogitur amare quod intelligitvanū. Quid miſerius qͣꝫ natura hūana; Oē aīal pōt amare qd̓ ſibi intelligit bonū ⁊ odire qd̓ intelligit maluꝫ.Solus homo qd̓ ītelligit malū: amare cogitur. ⁊ odire qd̓ ītelligit bonū.qꝛ duas habet in ſe aduerſantes na-

turas: qd̓ carni placet: aīe diſplicet vtſicut ait Iob Omnis vita noſtra tentatio eſt. Et ſi oīs vita nr̄a tentatioeſt. oīs vita noſtra lucrū eſt.¶ Te aūt faciente elemoſynā neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextra tua. Iā dudū ſignauimꝰ hec oīaad aīam dici nō ad carnē. qd̓ hic ẜmomanifeſte declarat Alioqͥn qͣntum adcorpus quomō pōt fieri vt neſciat ſiniſtra qd̓ dextra facit. cū tn̄ ambe manus in adiutoriū ſibi inuicē ſunt create. vt altera alteri mīſtret. nec cito inueniatur opus qd̓ vna manus ſine altera poſſit implere? Sed ẜm qd̓ diximus ſupͣ. dextra manus eſt voluntasaīe. ſemꝑ ad bonū cōtendens Siniſtra aūt volūtas carnis. ſemꝑ deo cōtraria. Neſciat ergo carnis volūtas.qd̓ volūtas aīe facit Qn̄ ergo voluntas eſt nobis faciendi ꝓpter deū. volūtas aīe eſt. ⁊ dextra manus nr̄a. Siſubeuntē nobis voluntatē vanaꝫ vtab hoībus videamur .i. voluntatemcarnis ⁊ manū ſiniſtrā repreſſerimusneſcit ſiniſtra volūtas qͥd facit dextraSi aūt ſubeunti hmōi voluntati vane cōſenſerimus: ſiniſtrā volūtatē dextre cōiūximus ⁊ dextrā ſiniſtre. ⁊ notū fecimus ſiniſtre qd̓ oꝑabatur dexͣ.Aut ſicut apoſtoli interptant̉ ī librocanonū. qui eſt de epiſcopis Dextraeſt populus chriſtianꝰ qͥ eſt ad dextrāchriſti Siniſtra aūt oīs populus. quieſt ad ſiniſtrā Hoc ergo dicit. ne chriſtianū elemoſynā faciētē qui eſt dexͣ:infidelis aſpiciat qui eſt ſiniſtra Chriſtianus aūt ſi chriſtianū viderit elemoſynā facientē nō eſt contra chriſti preceptum qm̄ ambo dextra ſunt¶ Et ſit elemoſyna tua ī abcondito. NNō tā in abſcondito locoqͣꝫ in abſcōdito cōſcientie Naꝫ ſi aīaS