¶ Capitulū quintū.
Ille pro te ⁊ filium ſuum per oīa humana paſſionis opprobrijs tradiditvſqꝫ ad mortē Ille inimicū ſuū adoptauit. coheredē vnigenito ſuo fecit.⁊ tu vel nudā dilectionē inimico tuoreddere nō vis Quid tū miꝝ Si graue illis inimicos amare videat̉ qͥ necamicis ſuis ſincerā cōſciam cōẜuāt?Nā cū ſit mūdus iſte ſcandalis plenꝰſi amicos diligere voluerint tantū n̄poterāt īuenire quos diligāt Hodieenī iſte iſtū offendit in re tali. cras ille iſtū offendit in altera re. ⁊ ita fit vtſi decreuerit. hō inimicos odire. ncēeſt vt odiat oēs ⁊ odiatur ab oībus.Uides q ſicut ex ira homicidium naſcitur. ⁊ ex cōcupīa adulteriuꝫ. ſic exodio īimicorū p̄cidit̉ etiā dilectio amicorū? Si aūt ad tp̄s ſuſtines eū quaſiinimicū: poſtmoduꝫ victū beniuolentia tua amabis eū qͣſi amicū ¶ Putoꝙ nō tantū ꝓ inimicis nr̄is chr̄s iſtamādauit qͣntū ꝓ nobis. nō qꝛ illi digni ſt̓ vt diligant̉ ab aliquo: ſꝫ ꝙ nosdigni nō ſumus vt aliquē odio habeamus Odiū enī eſt ſpūs tenebrarū. ⁊vbicunqꝫ inciderit ſordidat ſcītatispulcritudinē Ergo nō tantū iō iubꝫdiligere inimicos vt illos diligamus:qͣꝫtū vt a nobis qͦqꝫ qd̓ malum eſt repellamus Et iō nō dicā ſi leſeris inimicū ſꝫ ſi oderis eū tātū amplius nocuiſti tibi ẜm aīam: qͣꝫ illi ẜm corpusEt illi forſitā nihil noces odiens eū:te aūt ip̄m ſine dubio ledis Si ergopeꝑceris inimico. tibi amplius peꝑciſti qͣꝫ illi. ⁊ ſi bn̄feceris ei. tibi āpliusp̄ſtitiſti qͣꝫ illi ¶ Iterū cōmemoro qd̓ſuꝑius dixi qm̄ ignorantibus myſteriū humane nature impoſſibile videt̉diligere inimicū Et vere impoſſibileeſt qͣntū ad carnis naturam. qꝛ paſſionibus ſubiacet. quātum aūt ad aīampoſſibile eſt qꝛ ꝓprij iudicij ē. iō ⁊ regere ⁊ retinere pōt carnē a paſſiōibꝰ
Nunqͣꝫ aīa paſſibilem regeret carnēſi ip̄a paſſionibus eſſet ſubiecta Putoaūt ſicut illud qd̓ dictū eſt Ego āt dico nō cōcupiſces. nō loquit̉ deus adcarnis naturā. q̄ nō pōt fie̓i vt nō cōcupiſcat quod ſuū eſt: ſꝫ ad aīam q̄ nōꝯcupiſcere pōt. Nā qn̄ quis corꝑalibus quidē motibus excitatur. voluntas aut illius nō inclinat̉ vt faciat opus qd̓ facere inſtigatur. ſꝫ ſtabili ꝓpoſito. ꝯtinentia. ⁊ bona oꝑatione iuſticie irrōnabiles motus carnis frangit⁊ ſi corpore cōcupiſce̓t. aīmus eius n̄cōcupiuit Si aut cōſenſerit explereqd̓ cogit̉ tūc vero dr̄ aīo cōcupiſcereSic ⁊ in hoc loco. caro quidē inimicū ſuū diligere nō pōt: quēadmoduꝫnec eſt poſſibile vt iniuriā nō ſentiatſibi illatā Aīa aūt inimicū dilige̓ pōtqꝛ dilectio vel odiū carnis in ſenſu ē.aīe aūt in intellectu Propterea aīa qͥdem ẜm rōnē vertit̉. caro aut inuertibilis in paſſione tenetur quia aīa liberata ē ⁊ ſb̓ pͥncipatu dei eſt: caro ātcaptiua ⁊ ſub pͥncipatu diaboli: ſicut⁊ mūdus qui in maligno poſitus eſtqm̄ ⁊ ip̄a de mūdo eſt ¶ Qn̄ ergo nocemur ab aliquo ⁊ ſi odimus eū nontn̄ exeqͥmur odiū nr̄m cōſiderātes iuſticiā dei. ſꝫ magis cōfringētes motꝰdoloris nr̄i ⁊ bn̄dicimus ⁊ bn̄facimꝰ.cognoſce ꝙꝛ caro quidē nr̄a odit inimicū nr̄m. que nocita dilige̓ nō pōt.aīa aūt diligit inimicū Alioqͥn ſi vnꝰquiſqꝫ motus carnis ſue ꝯſidet nullūface̓ bonū inuenit̉ ꝙ oē bonū aduerſate carnis natura cōtradicētes nobisip̄is explemus ¶ Deinde qui te innocentem iniuriatur ſi incipias conſiderare quo a diabolo poſſidetur ⁊ agit.quomodo voluntatem ſuam adimplet per miniſterium eius: nō ſolumnon iraſcaris ei ſed adhuc miſereriseius. miſeratio aūt creat affectum ¶Uis ergo diligere inimicum tuum: