¶ Capitulū quintū.
te humiliaturus: humilias te propt̓lucrum ⁊ facias rem precioſiorem qͣꝫdeum Tertio quia omne iudiciumirritatio cordis eſt et cogitationummalarū Si ſemel in iudiciū fueris ingreſſus: iam nō deſideras vt veritascauſe appareat ſꝫ vt quocunqꝫ mō victor exiſtas. Si aūt videris ꝙ cā tua(ſicut freq̄nter ſolet fieri in iudicijs)aut verbis aut fraudibꝰ aut pecunijsexpugnetur: neceſſe eſt ſimilit̓ vt ⁊ tuaut verbis aut fraudibꝰ aut pecunijscauſe tue adeſſe feſtines Et ſi ab utiocōſiliū nō habuiſti vt ageres. poſteaſic agere ip̄ius contrauerſie nc̄itas tecōpellit Naꝫ primū pro lucro tm̄mōfeſtinabas. poſtea iā ⁊ ꝓ pudore contendis. ⁊ magis cōtemptus es etiampeccare tm̄ vt vincas qͣꝫ vinci tantum vt non pecces Hec deus illismandat̉ qui magis diligunt deum qͣꝫmūdū. Nā qui lucrū aīe magnū exiſtimat: damnū rei modicū putat. ⁊ qͥ danū rei magnū exiſtimat: lucrū aī e modicū putat. Qui ergo difficilius putatrē dimittere qͣꝫ in iudicio ītroire. heccogitet quia difficilius eſt de iudicioſine peccato exire Facilius enī eſt ante iudiciū rē dimitte̓ qͣꝫ in iudicio euitare peccatū. Nā an̄ iudiciū (ſicut diximus) vna cā auaritie te compellit.poſt ingreſſum etiā cā pudoris. Et qͥvnā cauſaꝫ vincere nō potuiſti ꝓptertimorē dei duas quō vincas? Ergo ſicut ioſeph dimiſit palliū in manu meretricis ⁊ fugit cū meliore pallio caſtitatis. ſic ⁊ tu ꝓijce palliū in manu calūniantis: ⁊ fuge cū meliore pallio iuſticie. ne forte dū velis vendicare veſtē corporis: p̄cioſiſſimā veſtē animeperdas. Deinde ſi viderint infideleschriſtianū te ꝓ iniurijs iniurias repēdere grauiores: pro terrenis facultatibꝰ ⁊ vſqꝫ ad ꝑniciē aīe ſecularia pulſare iudicia ꝯtra direptorē īiuſtū. quō
credunt ſpē regni celeſtis eſſe veramquā p̄dicant chriſtiani? Facile eī ſpernunt terrena qui celeſtia ſperāt. Quiautē terrena magnoꝑe cōplectuntur:neſcio ſi firmiter celeſtia credunt promiſſa. Nō ſolū ergo ꝓpter leſionē animarū noſtrarū ꝑcutientē ſuſtinere debemus. auferenti que noſtra ſunt norepugnare ſꝫ etiā ꝓpter demonſtratione indubitabiliū chriſti promiſſionūvt ille qui viderit te iniurias ꝓpriasnegligentem: terrenas etiaꝫ res quaſinihil ſpernentē intelligat. quia vera ēcertiſſima ſpes chriſtianorum in celisprecioſior oībus rebus terrenis: ⁊ vita iocundior omni fruitione vite iſtius carnis.¶ Si quis te angariaueritmille paſſus vade cū illo alia duo Utpatientia tua illius vincat incredulitateꝫ⁊ oſtendas quia maior eſt benignitas dei in ſanctis qͣꝫ malicia diaboli in iniquis hoībus Si aūt tantū vadis quātū ille te cogit quo cognoſceris ſeruus dei? Nam in ncītate bonitas nō apparet Ꝙ ergo te cogit vadeꝓpter ncitatē hoīs volētis. ꝙ nō tecogit. vade ꝓpter gloriā dei benigni.Si vnū vadis putat te hoīem qualēcūqꝫ feciſſe ⁊ nō penitet qꝛ te angariauit Si autē amplius vadis intelligitquia ſeruus dei es ⁊ ideo incipit illūpenitere. quia vel vnuꝫ te angariauit⁊ hoc tuum additamentum nō fit illimaius auxilium ſed magis pena prioris audacie. Deinde ſi illum quideꝫdiabolus excitauit ad te angariandū⁊ tu videns tibi iniuriā fieri aut verbis illicitis contradicas aut factis bonis nō reſiſtas. ⁊ lucrum ſanctitatisquod multis forſitan bonis oꝑibusadquiſiſti ꝓpter dolorē modicū ꝑdasQuid gͦ? vnū vade vt ſatiſfacias hoī:alteꝝ vadis vt te on̄das ⁊ illū caſtiges