xIVI.

fecit malos. Si autem ſcd̓m chriſtimandatum non reſiſtitur malo. et ſimali nō leduntur. tn̄ boni ꝑmanebūtboni. ⁊ ſic per mandatū chriſti impletur mandatū legis. Nā qui mandatūlegis implet nō ſimul implet chri. vtputa qui ꝑcutit contra legeꝫ agit quiaūt reꝑcutit ẜm lege̓ facit. nō aūt ẜmchriſti mandatū. Qui aūt ẜm mandatū chriſti neqꝫ ꝑcuſſus reꝑcutit: tacitelegis voluntatē implenit. Nā qui ꝑcuſſus eſt nec reꝑcutit. multo magisnec abintio ꝑcuſſiſſet. quia nō inuenitchriſtum ſoluere legem. ſꝫ adimplere.Si dicis. dignꝰ eſt ille reꝑcuti. qui cōtra legem ꝑcuſſit: Etiā. ſed tu nō esdignus reꝑcutere. quia illius diſcipiilus es qui maledictus n̄ remaledixit:ꝑcuſſus nō reꝑcuſſit. crucifixus ꝓ crucifigentibus ſe orauit. Si ꝑcuſſerisergo pͥmū denegaſti te chriſti eē diſcipulū nō verbis ſed factis. deinde cuꝫeieceris oculū pro ꝯculo tuo ⁊ dentēpro dente tuo fregeris. nūquid ꝑ hocreſtituitur membrū tuū in ꝓprio loco?Si ergo reddideris malū pro malo:⁊ ſi membrū corporis ꝑdidiſti: vel lucrū patientie adquiſiſti. Si aūt reddideris: corporis damnum paſſus es ⁊ſalntis.Sed ſi quis percuſſerit tein maxillam: prebe ei ⁊ alteram: NNōenī diabolus tantū de vulnere humani corporis gaudet. ſed in vulnere anime delectatur Ideo eī excitat aliquēqui te ꝑcutiat. vt dū tu excitatus reꝑcutis eū pecces ⁊ vno ictu vulneretambos. Scit enī: quia vulnus corporis cito ſanatur. vulnus aūt aīe in qͥbuſdā cū labore: in quibuſdā aūt nunqꝫ ſanatur Ideoqꝫ ſi ꝑcuſſeris eū: inprima quidē facie illū viciſſe videris.Renera autē a diabolo victus es. ⁊putas quia te ſatiaſti de illo. vere aūt

diabolū ſatiaſti de te. Si aūt nō reꝑcuſſeris eū: ab hoīe quidē victus videris. diabolū aūt viciſti. Hec ẜm iuſticiā dei. videamus autē ẜm vtilitatc̄ carnalē. Nūquid ſi reꝑcuſſeris eūcōpeſcuiſti eū vt iā nō te ꝑcutiat. ſedmagis excitaſti eū vt adhuc te ꝑcutiat. Nā ⁊ iracundia ꝑ iracundiā nō cōpeſcitur ſꝫ amplius irritat̉. quē admodū ſi ignē cū igne ꝯiūgis: maior flamma ſuccenditur. Si aūt nō reꝑcuſſeris eū ille iā ſtabit. ſi quidē ſapit cōfuſus: ſi aūt nō ſapit ſatīatus. Et nō ſolū iterū te nō reꝑcutit ſꝫ forſitan compunctus corde penitet quia te vel ſemel ꝑcuſſit. Attn̄ ⁊ ſi ſic inſanus eſtvt nec penitentiā tuā ītelligat nec cōfundatur in facto ſuo: nūquid potestu te vindicare amplius qͣꝫ deus eratvīdicaturus? Ideo ſi reꝑcuſſeris eū:ꝑdidiſti vindictam. quia te ip̄m vindicaſti ⁊ liberaſti eū de manibus dei. ꝙreddidiſti ei qd̓ fecit. Si ergo fortiusiraſceris: patientius age. vt meliusvindiceris .ſ. ꝑ deū.¶ Et et qui bult tecum indicio contendere ⁊ tunicam tuā tolleredimitte ei ⁊ palliuꝫ. Primū indignāres eſt vt homo fidelis ſtet in iudicioan̄ conſpectū iudicis infidelis. Nā ⁊ſi infidelis nō eſt: certe ſecularis ē Etqui te venerari debuerat ꝓpter dignitatem fidei: iudicat te ꝓpter neceſſitatem cauſe. ⁊ ꝑdes dignitatē chriſti ꝓpter negotium mundi Nonne melius eſt vt perdas rē mundialeꝫ qͣꝫ gloriam ſpiritualem? Si enim rem perdideris propter chriſtum. chriſtus tibirem reſtituere poteſt. Si aūt propterrem perdideris chriſtum. res tibi nonpoteſt reſtituere chriſtuꝫ. Deinde neceſſe eſt vt humiles te coram iudice:ſubditus fias illi ꝓpter ncītatē cauſe.Et forſitan. qui ꝓpter deū nō fueras