¶ Capitulūquintū.
bile vt caro nō turbetur: qꝛ ſapientiacarnis inimica eſt in deū. legi enī deinō eſt ſubiecta. nec enī poteſt. dicēteIob Homo natus de muliere plenꝰiracūdia Qn̄ ergo hō iraſcitur ⁊ nonfacit qd̓ ira ꝯpellit caro eius irata eſtaīmus aūt eius iratus non eſt Ergomulti ſunt quoꝝ caro iraſcit̉. aīa autnō iraſcit̉ Itē multi ſunt: quoꝝ caronō iraſcit̉ aīa aūt illoꝝ iraſcitur .i. quivident̉ patiētes ⁊ taciti ⁊ occulte cogitāt malū ⁊ ſemꝑ requirūt oportunitatē nocendi¶ Si quis dixerit frī ſuo ſine ca racha. reus erit cōſilio l. i. Utſit vnus ex ꝯſilio qui aduerſus chriſtū fuerūt. ſic apoſtoli in canonibꝰ ſuis interptant̉ ¶ Si quis aūt dixerit fatue reus erit gehēne. Racha dr̄ hebraice vacue. qͣꝫuis qͣꝫtū ad ſē ſū verbivnū eſt dice̓ racha ⁊ fatue Nā qͥ vacuus eſt. ille ⁊ fatuus eſt. ⁊ qͥ fatuuseſt ſine dubio ille vacuꝰ eſt. ⁊ vtriuſqꝫ verbi vna videt̉ iniuria Nā ſicutindigna res eſt illi dicere fatue qui īſe hꝫ ſapīam ſpūaleꝫ in agnitionē deipatris ⁊ chriſti: ſic indignā res ē homīeꝫ dicere vacuū qui in ſe hꝫ ſpiritū ſanctū Nā nemo vacuus dr̄ qͥ ſpiritū ſcm̄ hꝫ. ⁊ nemo fatuus qͥ chriſtuꝫagnoſcit Et quare illud quidē verbu.i. racha hꝫ penā cōſilij: hoc aūt .i. fatue gehēne Nā ſi vnū peccatū ē. vnadebet eſſe ⁊ pena āborū Sꝫ qͣntū addicentis ꝓpoſitū differentiā hn̄t hecverba. ⁊ ſi qͣꝫtū ad ſenſuꝫ ſimilia ſuntRacha enī vulgare erat verbū apd̓iudeos: qd̓ nō ex ira nec ex odio ſꝫ aliquo motu vano dicebant. magis fiducie cā qͣꝫ iracūdie Nam vnaqueqꝫꝓuīcia hꝫ in cōſuetudine aliqd̓ ex ꝓbratoriū verbū qd̓ nec rixe cā ſꝫ familiaritatis gr̄a dicere ſolent ad eos qͦꝝfiduciā hn̄t: vtputa patronus ſuſce-
pto liberto ſuo. aut diues pauꝑi. autvrbanꝰ ruſtico cōtemnēs ꝑſona eiusmagis qͣꝫ inimicās ſibi ¶ Sꝫ forte dicis Si racha iracndie cā nō dr̄ quaēpeccatū eſt; Quia cōtentionis cā dr̄nō edificationis Nā ⁊ ſi ꝑſona illiustibi cōtēptibilis videbat̉: tn̄ dignitaschr̄ianitatis illius cōtēptibilis nō erat Et ſi illū aſpicere nō debebas tn̄chr̄m qui in eo eſt aſpice̓ debuiſti Dein ⁊ alia rōne peccatū eſt dice̓ racha:qꝛ ⁊ ſi ille aliqd̓ vanū audire merebat̉te tn̄ dice̓ vanū aliqd̓ nō oportebat.cū ſit ſcriptū Ame dico vobis pro oīverbo qd̓cūqꝫ locuti fueritis dabitꝭ.rōne Quicqͥd nō eſt lumē tenebra ēSꝫ ⁊ quicqͥd bonū nō eſt maluꝫ eſtDic̄ apl̓us Sermo malꝰ ex ore vr̄on̄ ꝓcedat Et n̄ dixit ſi qͥs bonꝰ tm̄mo ſꝫ ſi qͥs bonꝰ ad edificatōnē fideiSi gͦ nec verbū bonū ſine cā dice̓ debemꝰ niſi fuerit ꝓ occaſiōe edificationis ne ip̄m verbū bonū dū ſine cā dicit̉ inueniat̉ eſſe ocioſuꝫ ⁊ fiat malu:quāto magis illud verbū dicere nondebemꝰ qd̓ a ſemet ip̄o naturalit̓ malū eſt. ⁊ ad iniuriā ꝑtinet audiētis?Dein̄ vt quid mēbrū oris nr̄i qd̓ adedificationē aliorū creatuꝫ eſt. aut advſuꝫ corꝑis. aut ad gloriam dei: tradimus illd̓ ad mīſteriū vanitatis; Oīsenī ẜmo vanus qui dr̄: immūdo ſpiritu dictāte ꝓfertur Uanū ergo ẜmonē dicētes. nō tantū iō peccauimꝰ qͦꝛꝑ illū ẜmonē aliquē ledimus. ſꝫ q damus locū ī nobis immudis ſpiritibꝰagendi qd̓ volūt Hoc ſciens ſalomodicebat ad deū duo poſtulo a te Heauferas gr̄am tua a me pͥusqꝫ moriar⁊ vanū verbū ne exeat de ore meoSi eī vaſa ſcīficata ad pͥuatos vſustranſferre peccatū eſt ⁊ ꝑiculū: ſicutdocet balthazar qui bibens in calicibus ſacratis: de regno depoſitus eſt ⁊de vita; Si gͦ illa vaſa ad priuatos