¶ De legis impletione per euāgeliū. xli.

ſoluente qui ſoluerit vnū de minimisiſtis mīmus vocabitur in regno dei:oſtendens eū ⁊ ſi minimū eſſe tn̄ ī regno eſſe Hec aūt de nō cōſeruante dicit Niſi abundauerit iuſticia hominis chriſtiani plus qͣꝫ ſcribarū ⁊ pharizeorū nō intrabit in regnū celorumQui enī nō intrabit. extra regnū eritSed vide quia minimum eſſe in regno id ip̄m nō eſt qd̓ iutrare in regnū Eſſe eī aliquē in regno nō eſt regnare cū chriſto ſed eſſe tantū in populo chr̄i Tanqͣꝫ ſi dicat Qui ſoluerit ⁊ docuēit ſic. inter chriſtianos quidē erit. tn̄ minimus chriſtianus Quiaūt intrat in regna fit prīceps regnicū chriſto Sic ⁊ alibi dicitur Intra ingaudiū dn̄i tui hoc eſt ſimul gaudeascū dn̄o tuo ¶ Conſeq̄nt̓ ⁊ iſte qui nōintrat in regnū celorū. gloriā quideꝫregni celorū nō habebit cū chriſto. erit tn̄ in regno celorū Nūc iā incipitoſtendere q̄ ſunt mīma illa quorū ſolutionem dixerat eſſe periculoſam.Scitis inquit quiadictū eſt antiquis. nō occides. ego ātdico ſi quis iratus fuerit fratri ſuo ſine cā reus erit iudicio. Hec impletio legis ẜm modum viuendi ſcd̓aeſt Faciens enī hec chriſtus ⁊ docēs:impleuit legeꝫ nō ſoluit Nō enī chriſti mandatu cōtrariū eſt legi ſed latius qͣꝫ lex Mādatū enī chriſti legē inſe tenet incluſaꝫ lex aūt nō tenet chriſti mandatū Qui ergo implet chriſtimandata: tacite in eis implet ⁊ legemNā qui non iraſcitur. multo magisnō occidit Qui aūt implet legis mandatū nō oīno implet ⁊ chriſti Freq̄nter enī homo nō occidit ꝓpter timoreꝫ vindicte: tn̄ iraſcitur Uides quialex impleta eſt ꝑ gr̄am nō ſublata Deinde nec ſine mādatis his chriſti poſſunt ſtare legis mandata Nā ſi cōce

datur licentia iraſcendi. datur ⁊ cauſa homicidij faciendi Ex ira enī homicidiū generatur Tolle aūt irā ⁊ homicidiū nō ſit Oīs enī qui iraſcit̉ ſinecā qͣꝫtū ad volūtatē ſuā hōicidiū fec̄⁊ ſi nō fec̄ ꝓpter metū Iō talis qͥdē n̄eſt dolor talis quēadmodū ſi factū fuiſſet. peccatū aūt tale eſt iraſcentis Ideo iohānes in epiſtola canonica ſuadicit Qui odit fratrē ſuū ſine cā homicida eſt Uide ſapīam chriſti Uolens oſtendere quia ip̄e eſt deus qͥ aliqn̄ eſt locutus ⁊ in lege. ⁊ qui nūc mādat in gr̄a illud mandatū qd̓ an̄ om̄iamandata poſuit in lege. illud ip̄m mādatū poſuit nūc ī pͥncipio mandatoꝝſuorū in pͥmis Scriptū eſt in lege: nōoccides Ideo ſtatim hoc ab homicidio cepit: vt ꝑ concordiā mandatorūip̄e inueniatur dictator legis fuiſſe etgr̄e ¶ Qui iraſcitur fratri ſuo ſine cāreus eſt iudicij. ¶ Crgo qui cū cauſa:nō erit reus Naꝫ ſi ira nō fuerit. necdoctrina ꝓficit nec iudicia ſtant. neccrimina compeſcūtur Iuſta ergo iramr̄ eſt diſcipline Itaqꝫ nō ſolum nōpeccat qui cū cauſa iraſcitur. ſed ecōtra niſi iratus fuerit peccat. quia patientia irrationabilis vicia ſeminat. negligentiā nutrit ⁊ nō ſolū malos. ſedetiā bonos inuitat ad malū: quia malus quidem qͣꝫuis incorreptus fueritnō emendatur. bonus aūt niſi correptus fuēit perit quia in corde magispualet malum qͣꝫ bonū Iracundia q̄cū cauſa eſt: nō eſt iracūdia ſꝫ iudiciūIracundia enī intelligit̉ ꝓprie cōmotio paſſionis Qui aūt cū cauſa iraſcitur. ira illius iā nō ex paſſione eſt ſꝫex cā. iō iudicare dicitur nō iraſciPuto aūt nō de iracūdia carnis loquit̉ chr̄us ſꝫ de ſpū: nec ad carnē loqͥtur ſꝫ ad aīaꝫ. ſic̄ in ſeq̄ntibꝰ on̄demꝰScit enī dn̄s qꝛ ⁊ ſi mandauerit carni. caro ei nō obedit Nec enī eſt poſſi