¶ Capitulūquintū.

que in lege ſunt ꝓphetata rebus ip̄isfuerint adimpleta Ingenuus homoſi vel in vili medacio inuētus fueriterubeſcit Et quo deus qd̓ in lege ꝓmiſit nō faciat: aut aliter faciat. Uirſapiens qd̓ dixeit verbū ſuū nō relinquit in vac̓uū Et quo verba dina ſine exitu vacua poterint remanē. Deſis hoīeꝫ punit. ſi qd̓ docet aliū: ip̄e n̄fecerit Quo chriſtus quod locutus ēin ꝓphetis nō adimpleuit in oꝑe. Deniqꝫ impleuit lege in minimis iſtisSi quis ſoluerit vnū de mādatis iſtis mimis. ⁊ docue̓itſic hoīes mīmus vocabitur in regnocelorū. Sed pͥmū videamus q̄ ſuntmīma iſta mādata ⁊ alij quidē alit̓ interptati ſunt: alij aūt aliter Puto aūtip̄e dn̄s manifeſte oſtēdit q̄ ſūt dicēsdemōſtratorie Si quis ſoluerit vnūde mādatis iſtis mimis .i. q̄ mō dicturus ſum Nā talis eſt mos loquēdi inſcpͥturis q̄ poſt modicū ſunt dicturaqͣſi iā dicta demoſtrant̉. ſic̄ eſt ibi Audite hec oēs gentes Que hec. niſi q̄in ſeq̄ntibus verſiculis erat dicturꝰ?Mādata igit̉ moyſi in actu facilia ſūtNō occides. nō adulterabis ⁊ iō inremunēatiōe modica: in pctō aūt magna Mādata aut chriſti .i. neqꝫ iraſcaris neqꝫ cōcupiſcas: in ip̄o actu difficilia ſunt. et ideo in remuneratione magna ſūt. in pctō aūt mīma Quo abſtinere ab homicidio ⁊ adulterio facileeſt. Ip̄a enī crimīs magnitudo volūtatē faciēdi reꝑcutit. ⁊ iō nō habꝫ laudē qui abſtinet ſe ab eis qꝛ non eſt labor abſtinere ſe ab illis Nā oē maluꝫquāto grauius crime̓ eſt tāto leuiusvidet̉ ad nō faciendū ⁊ grauius facitpeccatū ſi fuerit factū Nō iraſci autēdifficile eſt in actu qꝛ dum leuis culpaputatur nō facile obſeruat̉ a multis.⁊ multii laborioſū eſt poſſe nō iraſci

qꝛ naturaliter in hoībus iracūdia eſtplātata ⁊ iō in remuneratione magnaſunt. qꝛ difficile ⁊ laborioſuꝫ eſt abſtinere ab eis Propterea ⁊ ſi iratus fuerit homo aut cōcupierit: eſt quidempeccatū quia malū eſt. nō tn̄ eſt grauepeccatū q difficile eſt abſtinere ab eisErgo mīma mādata iſta dicit chriſtimādata Nō iraſcaris. nō cōcupiſcasq̄ in obẜuādo quidē magna ſt̓. in peccato aūt mimā vident̉ qͣꝫtū ad hoīesNegligētes ergo illi qͥ leuia pcc̄a comittur minimi ſunt in regno dei. i. qͥiratus fuerit ⁊ iratus grande peccatuno fecerit. a pena quidē ſecurus eſt n̄tn̄ eſt in gloriā qꝛ ⁊ ſi nihil tale cōmittit qꝛ ſecutus eſt iram ſuā ⁊ nō illā rep̄ſſit in corde ſuo: peccauit. Un̄ iubꝫnos ꝓpheta Si irati fuerimus vt cōpūcti in cordibus nr̄is iracndiā reprimamꝰ. ſciens qm̄ ſi ꝑ iracūdiā vel leuiter peccauerimus pcc̄ores ſumꝰ Itē.qui cōcupiſcit ⁊ ſi nō fecerit peccauitQuare; Quia vel oīno voluit Qui gͦdoctor eſt. ſi ab oībus abſtinuerit magnus eſt Si aūt vel leuia hic peccauerit nihil illi ꝓdeſt ſacerdotalis dignitas eius ſed ꝓiectus ab eccleſiaſtico pͥmo choro fit inter eos qͥ nec inpena ſūt q nō fecerūt graue peccatunō tn̄ ſunt in gloria qꝛ pcc̄i rugā autmaculā ſuſceperunt vn̄ ſb̓iungit¶ Niſi abudauerit iuſticia veſtra pluſqͣꝫ ſcribaꝝ ⁊ pharizeorū nō ītrabitis ī regnū celorū Scribarū ⁊ phariſeorū iuſticie ſūt mādatamoyſi. impletiōes aūt mādatorū illorū ſunt mādata chriſti Hoc ergo dicNiſi qui ſupͣ legis mandata. etiā hecq̄ apud illos mima eſtimatur impleuerit: nō intrabit in regnū celoꝝ Hecat de ⁊ pena liberāt ⁊ in regnum inducūt. Cū ſit aūt id ip̄ꝫ ſoluē mīma hͦmandata ⁊ nō cuſtodiē. quare ſup̄ de