¶ Capitulū quintū.

poteſt fiducialiter dice̓ Dimitte mihidebita mea. ſicut ⁊ ego dimitto debitoribus meisBeati mundo corde qm̄ ipſi deū videbunt Duplicitereſt deū videre. Et in hoc ſeculo ⁊ inillo In hoc quidē ſeculo. ſcd̓m quodſcriptū eſt Qui videt me ⁊ patre meum videt Mundo enī ſunt corde quinō ſolum nec faciunt malū ſꝫ nec cogitāt ſꝫ pauci ſunt tales. ſed adhuc etiam qͥ oē bonū ⁊ faciūt ⁊ ſemꝑ cogitātQuia eſt interdū facere bonū ⁊ nō cogitare qui nō ꝓpter deū faciūt bonū.⁊ tale bonū nō remunerat deus: quianō remuneratur a deo bonū quod fitſꝫ id qd̓ bene fit Qui aūt propt̓ deuꝫfacit bonū ſine dubio ⁊ cogitat bonūQui ergo omneͣ iuſticiam facit ⁊ cogitat mēte ſua: deū videt: qm̄ iuſticiā figura eſt dei. deus eī iuſticia eſt Scd̓ꝫergo ꝙ eripuerit ſe quis a malis ⁊ fecerit bona ẜm illud ⁊ deuꝫ videt̉. autturbulente aut mūde. aut modice autāpliꝰ aūt ex ꝑte aut ꝑfecte aut interdūaūt ẜm poſſibilitatē humanā Hoc ipſo modo ⁊ qui male dicit ⁊ cogitat.videt diabolum quia oē malū diabolieſt figura In ſeculo aūt illo hoc modo mundi corde deū videbunt faciead faciem: iam nō ꝑ ſpeculum in enigmnate ſicut hicbeati pacifici quoniā fili dei vocabūtur. Pax eſt vnigenitus deus. de qͦ ait apoſtolus Ip̄eeſt pax noſtra Qui ergo pace̓ diligūtfilij ſunt pacis. Pacifici aut non dicūtur qui inimicos in pace recōciliātſꝫ etiā illi qui immemores malorū diligunt pacē Multi enī ſunt qui aliosquidē inimicos libenter in pace recōciliāt. ⁊ ip̄i inimicis ſuis nūqͣꝫ ex corde recōciliant̉ Ip̄i tales illuſores ſūt

pacis nō amatores Pax eī illa bonaeſt. nō in verbis ¶ Uis cognoſcē qͥseſt verus pacificus? Audi ꝓph̓am dicente Prohibe linguā tua a malo. etlabia tua ne loquatur doluꝫ .i. linguamalū nō dicat ſermonē Sicut enimignis de modica ſcintilla magnū conflat incendiū Ita ⁊ ſermo malus de leui occaſione magnā ſuccēdit inimiciciā Illiꝰ labia dolos loquūtur. qͥ paceportat in labijs ⁊ maliciā ſeruat ī corde Si chriſtianꝰ es. aut qd̓ loquēis hͦcogita: aut qd̓ cogitas hoc loq̄re Diuerte a malo ⁊ fac̄ bonū Nō dixit. accede ad malum noli ſꝫ recede a malo.Ille aut iubetur recedere. qui acceſſitSciens igit̉ miſericors dens incōtinentia nr̄am qm̄ ſi dixiſſet. noli accedere ad malū. aut pauci aut nullꝰ poterat hoc adimplere Nā pene oēs homīes parati ſumus ad malū. iō ſic dic̄Bonū quidē fuerat: ſi nec accederesqd̓ eſt malū Si āt qͣſi hō nature carnalibus motibꝰ excitatus acceſſiſti admalū: vel iā ſaltē ꝓpter ꝯſiderationeꝫdini timoris recede a malo. qm̄ accedere ad malū forſitan ẜm carnē hūanā infirmitatis eſt. ꝑmanere in malo ⁊exoqui malū malignitatis eſt ⁊ nō īfirmitatis Inquire pacē ⁊ ſequere eamNon dixit ſi te pax ſequatur ſuſcipeeam ſed ⁊ ſi te fugerit ſequere eamUtputa ſi ꝙ litigium cum aliquo feceris ſi quidem ille te prius inuitatad pacem. pax te ſequitur. cuꝫ gaudioſuſcipe eam Ꝙ ſi ille quaſi malus permanet in malo pax abſcōditur ab oculis tuis. tu quaſi filius pacis pulſaianuam pacis ⁊ hoc eſt inquirere pacem Nec dicas ille mihi prior iniuriāfecit. ⁊ prius me debet rogare Olorioſior es tu ſi nocitus pacem petierisqꝫ ſi nocens Quere ergo pacem vt inuenias premiū pacis Beati enim pacifici qm̄ filij dei vocabuntur