¶ De octo beatitudinibus.xxxvij.

nec luctus: etiā ſi ꝓpinqui fuerint Sicut docet parabola in qua dicit diuesPater abraam miſerere mei ⁊ mittelazarum vt intingat extremuꝫ digitiſui in aqua vt refrigeret linguā meaꝫq grauiter crucior in hac flāma Nūquid miſertus eſt ibi abraam filij ſuiardentis? Nā quia fuerat epulator inqua ꝑte corꝑis ſui plus peccauerat .i.in gula in ea amplius torquebaturManſuetꝰBeati Mites xincqꝫisritat malum. neqꝫ irritat̉ a malo: neqꝫaduerſus eū preualet cā peccati: ncqꝫaduerſus alterū aliqn̄ ex illo naſciturcā peccandi. ſꝫ magis cōtentus eſt iniuriā pati qͣꝫ face̓ Nā niſi cōtentus fuerit hō vt noceatur: nunqͣꝫ poteſt eſſeſine peccato: qꝛ ſicut zizaniā nunqͣꝫ ſūtminꝰ in agro. ſic nō ſt̓ minꝰ irritatoresin mundo Ille eſt gͦ vē manſuetus qͥcū nocitus fuerit nec cogitat malumfacere nec facit.quoniā ipſi poſſidebunt terrā. Sine dubio terrā viuorum de qua ſcriptū eſt Fredo viderebona dn̄i in terra viuentium Terraaūt hec ſicut quidaꝫ dicunt qͣꝫdiu eſtin hoc ſtatu terra eſt mortuorū qꝛ vanitati ſubiecta eſt Cū aūt libera fuerit de corruptiōis ſeruitute in libertatē glorie filiorū dei. fit terra viuoꝝvt immortales hereditent immortalitatem Alterū exponentē legi: qͣſi celū in quo habitaturi ſunt ſci dicaturterra viuorū: q̄ qͣꝫtuꝫ ad nr̄am regionē inferiorem celum eſt. qͣntuꝫ aūt adillud ſuperius celum dicit̉ terra Alijdicūt ꝙ corpꝰ nr̄m terra eſt. ⁊ qͣꝫdiuquidē ſubiacet morti. terra eſt mortuorū: cū aūt fuerit tranſformatū ⁊ cōforme factum corpori glorie chr̄i eritterra viuorū. ⁊ hereditabunt eā eternam eterni. ⁊ ſpiritualem ſanctam ſpi

rituales ⁊ ſanctiBeati qui eſuriūt⁊ ſitiunt iuſticiā. Eſurire ⁊ ſitire iuſticiā ē deſiderare iuſticiā dei. vt ſiuefaciūt hoīes iuſticiā dei ſiue audiāt: n̄qͣi audiāt vel faciāt iuſticiā dei. ſꝫ ex deſiderio cordis. qꝛ om̄e bonū qd̓ n̄ examore ip̄ius boni faciunt homīes: ingratum eſt ante deū Unde ⁊ dn̄s periohannc̄ Nō omnes ſimpliciter vocabat ad potum. ſꝫ tm̄mō ſitientes dicens Qui ſitit veniat ad me ⁊ bibatEſtimo qd̓ nō ſine ratione dixit. iuſticiam eſurite ⁊ ſitite Ne forte ergoeſurit iuſticiam qui ſcd̓m iuſticiā deideſiderat conuerſari: qd̓ non eſt recticordis. ſitit aūt iuſticiam qui ſcientiādei adquirere cupit ꝙ poteſt conſeqͥex ſtudio ſcripturarum ꝙ eſt docibilis deiquoniam ipſi ſatūrabuntur. Uide licet largitate remunerationis dei Quoniaꝫ maiora erūtpremia dei qͣꝫ deſideria auaraſcōrumBti miſeri cordesqm̄ ip̄is miſerebitur deus Nō tantūille miſcricors eſt: qui miſeretur autpauꝑum. aut pupilli. aut vidue Hecenī mīa ⁊ apud illos inuenit̉ freq̄nt̉qui nō cognoſcūt deū Ille aūt eſt miſericors verus. qui inimici ꝓprij miſeret̉ ⁊ bn̄facit ei. ẜm qd̓ ſcriptū eſt Diligite īimicos vr̄os bn̄facite his qͥ oderūt vos Nā ⁊ deus nō ſolum ſuꝑgratos pluuiam dat. aut ſolē ſuū iubet oriri: ſꝫ etiā ſuper ingratos ¶ Un̄⁊ ita dicit̉ Eſtote miſericordes ſicut⁊ pater vr̄ miſericors eſt ⁊cͣ. Et verebtūs eſt ille talis. qm̄ mīa eius ſi quidē nō hꝫ peccatū. quod difficile eſt īhoībus. ꝓficit illi ad additamētū iuſticie Si āt hꝫ ad remiſſionem pcc̄i. qm̄