Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
XXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū quartū.

ſti: qꝛ ſuꝑ aſpidē baſiliſcum cōculcat legiſti. Sꝫ illud quidē exēplūꝓfert qͣſi ſuꝑbus: hoc āt tacet qͣſi aſtutus vere filius dei angeloꝝ manibus portat̉. ſꝫ ip̄e magis angelos portat: nec creatura portat creatorē: ſꝫ creator creaturā Si āt creatura portat creatorē: ergo creator an̄qͣꝫfaceret creaturā a portabatur?vē̓ ſi portat̉ manibusⁱ angeloꝝ: portat̉ vt offendat ad lapidē pe ſuū qͣſi infirmus: ſꝫ ꝓpter hōrē poteſtatis qͣſi dn̄s Sicut ſcriptū eſt Quiſedes ſuꝑ cherubin appare ⁊cͣ. Et illd̓quidē qd̓ refert diabolus qꝛ in ꝑſonachr̄i dr̄ verū eſt: ſic enī dr̄ Qm̄ tu esdn̄e ſpes mea: altiſſimū poſuiſti refugiū tuū ⁊cͣ. Sed de chr̄o dictū ē: ſed de hoīe iuſto: qͦrum perſonāchriſtus ſuſcepit.Reſpondit adScpͥtū eſt tentabis dn̄ꝫ deū tuuꝫ dixit tentabis me dn̄m deumtuū: ne ſe māifeſtaret deū: ſꝫ ita. tentabis dn̄m deū tuū Quod poterat dice̓. oīs dei tentatꝰ a diabolo Qm̄ hominē dei tentat: mebrū diaboli e Sic ergo ex reſpōſo īcertꝰ trāſijt ad tertiā Dixit enī apud ſe Triahec retiā extēſa habeo ſuꝑ oēꝫ mūdūvt qͥcūqꝫ euaſerit de retibꝰ gule. īcurrat in retia vane glorie: euaſerit deretibꝰ vane glorie: īcidat in retia anaricie De his āt tribꝰ retibꝰ adhuc nulꝰhoīꝫ ad ꝑfectū euaſit: ſi euaſit integer ſꝫ cōtritꝰ euaſit Hic āt rētiatris dirupit: retia vane glorie trāſiuit:ponā nūc ei auaritie: on̄dam illi oīaregna mūdi: ſi cōcupierit ea: ſcio quiahomo eſt oēs hoīes ꝓpter auaritiā pecuniaꝝ ꝓpt̓ vanos hores ẜuiunt mihi: ſi āt cōtēpſerit ea: ſcio filiꝰdei eſt Nec pōt deſiderare ip̄e creauit nec delectat̉ t̓renis fruit̉ celeſti

bus ſi alijs mētiebat̉ ſua oīa:apd̓ ſe tn̄ ſciebat erāt eiꝰ ſꝫ dei.Et ſic aſſumpſitſuꝑ mōtē excelſū valde quē ip̄e diabolus circuiens oēm t̓rā excelſioremcetēis cognoſcebat Et on̄dit illi oīaregna mūdi: hōres eoꝝ. Forte tractas apud te qͣlis potuit eſſe ille mōsde oīs t̓ra videbat̉: fi erat ſuꝑ om terrā: quō tn̄ poterat in̄ qͣꝫtum adcarne totā terrā illi on̄dē ſi qͣꝫtu ad dinitate ſuā videbat. tn̄ qͣꝫtū addiabolū on̄dere illi poterat: quē hominē eſtimabat Sed ita intelligendūē Aſſumpſit ſuꝑ motē excelſū valde: qꝛ qͣnto magis excelſior fue̓it mōstāto magis aſpicienti ex eo ſpacioſiort̓ra videt̉ Ondit āt ita. vt ip̄e regna vel ciuitates eoꝝ vel ppl̓os velauꝝ vel argētū vidēt: ſꝫ ꝑtes terre inqͥbus vnūquodqꝫ regnū vel vniuſcuiuſqꝫ regni ciuitas poſita erat. vtputaſi aſcēdēs ſuꝑ excelſū locū digito oſtēſo dicā tibi Ecce ibi eſt roma aut ibieſt alexādria. ſic tibi on̄do vt ip̄asvideas ciuitates ſꝫ ꝑtes terre in qͥbꝰpoſite ſt̓ Si enī naute vnā ſtellā aſpiciētes dicā ad vnāquāqꝫ vel inſulāvel ꝓuīciā: ſꝫ ad vnāquāqꝫ ciuitatēad ſingula loca petūt ſine aliqͦ errore aut deuagatiōe dirigūt curſū Quāto magis diabolꝰ pͥnceps aeris ꝯſtitutus totā terrā ſolū ſciebat. ſꝫ etiāvidebat: poterat chr̄o certiſſime ſingula loca demōſtrare vniuſcuiuſqꝫregni hōres ſtatū ꝟbis exponere? ſolū on̄ſuꝫ dr̄ qd̓ on̄dit̉ ad videndū: ſed etiā qd̓ exponit̉ ad intelligendū ſicut ſcpͥtū eſt Aſcendamus inmotē dei iacob. oſtendet nobis viaſuā. ambulabimus in ea.Hec oīa tibi daboſi ꝓcidens adoraueris me. Cōſidera