Druckschrift 
Opus imperfectum in Matthaeum
Entstehung
Seite
XXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū quartū.

uenire ſed in p̄ſepio poſitus eſt? Hiccreator eſt rerū qui creauit oīa: perſingulos gradus etatis ſue aſcendit?Hic eſt ille ſcūs cum pcc̄oribus vtpcc̄or ē baptizatus? Quid. Ip̄etentabo: ſi qͥdē inueneroⁱ ip̄ꝫ hoīeꝫſicut puto. dn̄abor illius ſicut oīm hominū Si āt īuenero ſicut audio filiū dei: poſtmodū recedā ab eo. necgrediar contra. qm̄ qui vadit contͣfortiorē. occaſione illi victorie ꝓuidetSi āt ſb̓duxerit ſe euacuet virtutēip̄ius Sciens ergo dn̄s cogitatio diaboli qꝛ volebat tentare: ꝓceſſit cōtra qͣſi deus ſꝫ qͣſi Magis āt nec in toto qͣſi deus: nec in toto qͣſi quēadmodū xl. diebus eſurire erat hoīs: ſic aliqn̄ eſurire erat dei Ieiunauit xl. diebus propter duas cās. Primū vt aduerſustentationes ieiunādi nobis daret exēplū Dein̄ vt qͣdrageſimi ieiunij nr̄imēſurā ponat Eſuriuit aūt vt ne nimis ſuꝑ menſurā ieiunās māifeſte intelligeret̉ deus. ſic diabolo quidemſpem tentādi extingueret: ſuā aūt victoriā impediret Itaqꝫ diabolus qͥavidēs xl. dies ieiunātē deſꝑauerat:poſtqͣꝫ ſenſit eſurientē cepit iterū ſperare. Et ſic acceſſit ad extra eſuriētē:et inuenit intus nunqͣꝫ eſurientē Et tentat eſuriētē vincit̉ a eſuriēteEt accedēs tentator dixit ei Si filius dei es. dic vt lapides iſti panes fiant. O cecitas diaboli manifeſta: qm̄ ſuſpicatus eſt eſſe filiū dei quē poſt xl. dies eſurientē ſenſit per xl. dies non eſurientem intellexit ſicut eſurire homīs eſt. ita xl. dies non eſurire hoīs eſt cogitauit. qm̄ vere eſurit: volūtarie eſurire pōt: qui āt vere eſurit tot dies eſurire pōtFortis ad ea infirma ſūt deſcenderepōt: infirmus aūt ad ea fortia ſunt

aſcendere poteſt Sic ergo magisex eoꝙ tot dies eſurierat intelligere debuerat quia deus eſt. qͣꝫ ex eo poſt tot dies eſurijt qꝛ eſt Naꝫdeus hoīs ſūt agere pōt: āt queſūt dei agere non pōt. Sed forſitantu dicꝭ. Moyſes helias qͣdragīta diebus ieiunauerūt: hoīes erant Sꝫilli ieiunātes eſuriebant. ſuſtinebāt.iſte āt xl. diebus eſurijt Hoc eſtqd̓ dicit ieiunaſſet quadragīta diebus: poſtea eſurijt Eſurire enīmanducare pacīe eſt hūane. eſuriēāt dīne nature Qui xl. diebus noneſurijt poſtea eſuriēs demōſtrauit qꝛeſuritio eius volūtaria fuit neceſſaria Quid ergo eſt? Sicut ſꝑ diabolus oēs hoīes excecabat vt intelligerēt qͥd eſt bonū. ſic ip̄e inuiſibiliter a chr̄o eſt excecatus vt cognoſceret veꝝ Logitauit enī apud ſeSi potuēit de lapidibus face̓ panesvere filius dei eſt: ſi āt potuerit homo ē Sꝫ que fuit cogitatio iſta? Perhoc enī nūqͣꝫ poterat cognoſcere ſi filius dei erat an Primū ſi filiꝰ deierat ēſuriebat Quō enī vincatncītatē nature carnalis. ip̄am ncitatem in natura creauit; Et vt quid facēt de lapidibus panes panebus alijs ex nihilo voluit fecit. Dein̄ ſi eſuriebat. ꝓpter corpus volebat facere. faciebat qn̄ ip̄e volebat:qn̄ diabolus ꝓuocabat Si ergo faceret: vnde ſciebat vtrū fecit. qꝛ potuit quaſi. an̄ qꝛ noluit qͣi deus? Qd̓ fecit nec fecit. nec dixitpoſſuꝫ nolo vt ne ſe on̄dēt filiū dei:nec dixit poſſuꝫ ne ſe on̄dat mēda: ꝯfitēs ſe hoīeꝫ eēt deꝰ Sꝫ qͥdꝰ in ſolo paneviuit ſꝫ in verbo dei. dixitin ſolo pane viuo ſꝫ in ꝟbo dei Ut videat̉ de ſe dixiſſe ſꝫ medio īpane ſolo viuit Quod potēat rn̄-